João 11
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Nau en mann funn Bethanien beim nohma Lazarus voah grank. Bethanien voah di shtatt funn di Maria un iahra shveshtah Martha.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Es voah selli Maria vo da Hah ksalbt hott mitt greidah-ayl un hott sei fees ab gebutzt mitt iahra hoah. Es voah iahra broodah da Lazarus vo grank voah.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Di shveshtahra henn no vatt zu Jesus kshikt un henn ksawt, “Hah, deah vo du leebsht is grank.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Avvah vo Jesus dess keaht hott, hott eah ksawt, “Dee granket is nett en dohdes-granket. Dess is fa di hallichkeit funn Gott, so es Gottes Sohn di eah grikt deich dess.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Nau Jesus hott di Martha, iahra shveshtah un da Lazarus oahrich leeb katt.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Vo eah keaht hott es da Lazarus grank voah, is eah noch zvay dawk lengah an sellem sayma blatz geblivva.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 No noch sellem hott eah ksawt zu di yingah, “Vella viddah noch Judayya gay.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Di yingah henn ksawt zu eem, “Meishtah, di Yudda henn yusht katzlich dich shtaynicha vella un gaysht du viddah datt hee?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesus hott ksawt, “Sinn's nett zvelf shtund imma dawk? Vann ennich ebbah dawks lawft, dutt eah nett shtolbahra veil eah's licht saynd funn dee veld.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Avvah vann ebbah lawft in di nacht, shtolbaht eah veil kenn licht in eem is.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Eah hott sellah vayk kshvetzt zu eena, no hott eah ksawt, “Unsah freind, da Lazarus, is eikshlohfa, avvah ich gay fa een ufvekka fumm shlohf.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Di yingah henn ksawt zu eem, “Hah, vann eah eikshlohfa is vatt eah viddah bessah.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Nau Jesus hott kshvetzt katt veyyich seim doht, avvah di yingah henn gmaynd eah voah am shvetza veyyich roowa im shlohf.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 No hott Jesus eena grawt raus ksawt, “Da Lazarus is kshtauva,
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 un fa eiyah goot binn ich froh es ich nett datt voah, so es diah glawva kennet. Avvah vella zu eem gay.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Da Thomas, deah vo aw Zvilling kaysa hott, hott ksawt zu di yingah, “Vella aw gay, so es miah mitt eem shtauva kenna.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Nau vo Jesus hee kumma is, hott eah's kfunna es da Lazarus shund fiah dawk im grawb voah.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bethanien voah nayksht an Jerusalem, baut zvay meil ab.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Un feel funn di Yudda sinn zu di Maria un di Martha kumma fa si drayshta veyyich iahrem broodah.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Vo di Martha keaht hott es Jesus am kumma voah, is see ganga un hott een ohgedroffa, avvah di Maria is im haus hokka geblivva.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Di Martha hott zu Jesus ksawt, “Hah, vann du do gvest veahsht, veah mei broodah nett kshtauva.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Un even nau, vays ich vann du ennich ebbes frohksht funn Gott dutt eah diah's gevva.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesus hott ksawt zu iahra, “Dei broodah zayld viddah uf shtay.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Di Martha hott ksawt zu eem, “Ich vays es eah viddah uf shtayt in di uffashtayung funn di dohda am letshta dawk.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesus hott ksawt zu iahra, “Ich binn di uffashtayung un's layva. Deah vo an mich glawbt, even vann eah shtaubt zayld alsnoch layva.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Un veah-evvah es laybt un glawbt an mich, zayld nee nett shtauva. Glawbsht du dess?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 See hott ksawt zu eem, “Yau, Hah, ich glawb es du Christus bisht, da Sohn Gottes, deah vo in di veld kumma soll.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Vo see dess ksawt katt hott, is see ganga un hott iahra shveshtah Maria groofa un hott gepishpaht zu iahra, “Da Hah is do un is am frohwa fa dich.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Un vo see dess keaht hott is see kshvind ufkshtanna un is zu eem ganga.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Nau Jesus voah noch nett in di shtatt ganga, avvah voah alsnoch am sayma blatz vo di Martha een ohgedroffa katt hott.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Vo di Yudda, es bei eena voahra am si drayshta, ksenna henn es di Maria kshvind ufkshtanna is un naus ganga is, sinn si iahra nohch ganga. Si henn gedenkt see is am naus gay an's grawb fa heila datt.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 No vo di Maria anna kumma is vo Jesus voah un hott een ksenna, is see an sei fees kfalla, un hott ksawt, “Hah, vann du do gvest veahsht, veah mei broodah nett kshtauva.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Vo Jesus see ksenna hott am heila, un di Yudda vo mitt iahra kumma sinn aw am heila voahra, hott's een hatt gedinkt im geisht un eah voah gedruvveld,
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 un hott ksawt, “Vo hend diah een anna glaykt?” Si henn ksawt zu eem, “Hah, kumm un gukk moll.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesus hott keild.
35 Jesus chorou.
36 No henn di Yudda ksawt, “Gukk moll vi leeb es eah een katt hott!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Avvah dayl henn ksawt, “Hett nett deah vo di awwa fumm blinda mann uf gmacht hott, aw deah mann halda kenda funn shtauva?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 No hott Jesus alsnoch's hatt gnumma vi eah an's grawb kumma is. Es voah en loch im felsa un en shtay voah fanna droh.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesus hott ksawt, “Nemmet da shtay vekk.” Di Martha, em dohda mann sei shveshtah, hott ksawt zu Jesus, “Hah, bei nau dutt eah shund shtinka, veil eah shund fiah dawk doht is.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Jesus hott iahra ksawt, “Havvich nett ksawt vann du glawbsht, zaylsht du di hallichkeit funn Gott sayna?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 No henn si da shtay vekk gnumma. Un Jesus hott nuff gegukt un hott ksawt, “Faddah, ich dank dich es du mich keaht hosht.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Ich habb gvist es du mich immah heahsht, avvah ich habb dess ksawt fa dee leit vo do bei miah shtayn, so es si glawva es du mich kshikt hosht.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Vo eah dess ksawt katt hott, hott eah naus gegrisha mitt en laudi shtimm, “Lazarus, kumm raus.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Da mann es doht gvest voah is raus kumma. Sei hend un fees voahra gebunna mitt di grawb-glaydah, un sei ksicht voah gebunna mitt en duch. Jesus hott no ksawt zu eena, “Nemmet di grawb-glaydah ab un losset een gay.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Feel funn di Yudda vo mitt di Maria kumma voahra un ksenna henn vass eah gedu katt hott, henn no an een geglawbt.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Avvah dayl sinn zu di Pharisayah ganga, un henn eena ksawt vass Jesus gedu katt hott.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 No henn di hohchen-preeshtah un di Pharisayah iahra Council fasammeld un henn ksawt, “Vass kenna miah du? Deah mann dutt feel zaycha.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Vann miah een deahra vayk on gay lossa, dutt glei alli-ebbah an een glawva, un di Raymah kumma un nemma unsah land un unsah leit vekk.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Avvah aynah funn eena, da Kaiphas, vo da hohchen-preeshtah voah fa sell yoah, hott ksawt zu eena, “Diah visset goah nix.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Diah fashtaynd nett es es bessah is fa eich, es ay mann shtaubt fa di leit. Leevah dess, es vi's gans land unnah gay.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Eah hott dess nett ksawt funn sich selvaht. Avvah veil eah da hohchen-preeshtah voah sell yoah, hott eah foahksawt es Jesus glei shtauva soll fa di Yudda,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 un nett yusht fa di Yudda, avvah fa awl di kinnah Gottes zammah bringa vo ausnannah voahra, un fa si ay leit macha.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 So, funn sellem dawk on henn si broviaht aus fikkahra vi si een umbringa kenda.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Fasell hott Jesus no nimmi lengah fanna rumm gay kenna unnich di Yudda, avvah eah is funn datt naus in en landshaft ganga nayksht an di vildahnis, in di shtatt Ephraim, un datt is eah geblivva mitt sei yingah.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Nau voah's zeit fa's Ohshtah-Fesht funn di Yudda, un feel leit sinn funn iahra nochbahshaft nuff an Jerusalem ganga eb's Ohshtah-Fesht fa sich reinicha.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Si voahra am gukka fa Jesus, un vi si rumm kshtanna henn im tempel henn si ksawt zu nannah, “Vass denket diah? Denket diah eah kumd nett an's Ohshtah-Fesht?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Nau di hohchen-preeshtah un di Pharisayah henn en gebott ausgevva katt, es vann ennich ebbah ausfind vo eah is, soll eah si vissa lossa, so es si een fesht nemma kenna.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.