Gênesis 37
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Da Jakob hott nau im land gvoond vo sei faddah gvoond katt hott es en fremdah im land. Sell voah im land funn Kanaan.
1 Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 Dess is es shreives veyyich em Jakob sei nohch-kummashaft. An di zeit es da Joseph en yungah sivvatzay yoah aldah boo voah, hott eah kolfa's fee heeda mitt sei breedah di boova funn di Bilha un di Silpa, sei daett sei veivah. Un da Joseph hott en shlecht zeiknis zrikk gebrocht zu sei daett veyyich eena.
2 Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.
3 Nau da Israel hott da Joseph may leeb katt es awl sei boova veil eah shund ald voah vo da Joseph geboahra voah. Un eah hott eem en rokk gmacht mitt shayni kollahs.
3 Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.
4 Sei breedah henn ksenna es iahra daett da Joseph may gleicht es awl sei breedah, un si henn een kast un henn nett shay shvetza kenna zu eem.
4 Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.
5 No hott da Joseph en drohm katt, un vo eah da drohm fazayld hott zu sei breedah, henn si een yusht noch may kast.
5 Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.
6 Eah hott ksawt zu eena, “Heichet moll veyyich demm drohm es ich katt habb:
6 “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.
7 Miah voahra draus im feld am di shayb zammah binna, un mei shayb is uf kshtanna un hott sich grawt ufkshteld. Un eiyah shayb henn sich um mei shayb rumm gegeddaht un henn sich nunnah gebikt ditzu.”
7 “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”
8 No henn sei breedah ksawt zu eem, “Denksht du du zaylsht unsah kaynich sei un ivvah uns sei?” So henn si een yusht noch may kast deich sei drohma un sei kshvetz.
8 Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.
9 Da Joseph hott no noch en drohm katt. Eah hott'n fazayld zu sei breedah, un hott ksawt, “Ich habb noch en drohm katt. Dessamohl henn di sunn, da moon un elf shtanna sich nunnah gebikt zu miah.”
9 Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”
10 Eah hott dess fazayld zu sei daett un sei breedah. No hott sei daett een gezankt un hott ksawt zu eem, “Vass is deah drohm es du katt hosht? Soll ich un dei maemm un dei breedah uns nunnah uf da bodda bikka fannich dich?”
10 Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.
11 Sei breedah voahra fagunshtlich diveyya, avvah sei daett hott dee sacha im di meind kalda.
11 Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.
12 Sei breedah sinn no naus in Sichem ganga fa iahra daett sei fee vayda.
12 Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.
13 “Sinn nett dei breedah am's fee heeda draus in Sichem?” hott da Israel ksawt zumm Joseph. “Kumm, ich shikk dich naus zu eena.” Un da Joseph hott ksawt zu eem, “Yau vell, ich gay.”
13 Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.
14 No hott da Israel ksawt zu eem, “Gay nau un gukk vi dei breedah un's fee am du sinn, un bring vatt zrikk zu miah.” No hott eah een aus di Hebron Valley kshikt, un eah is in Sichem kumma.
14 “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.
15 Datt hott en mann een kfunna am rumm lawfa im feld, un da mann hott een kfrohkt, “Vass bisht du am gukka difoah?”
15 Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.
16 Eah hott ksawt, “Ich binn am gukka fa mei breedah. Sawk miah vo si am's fee heeda sinn.”
16 “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”
17 Da mann hott no ksawt, “Si sinn veidah on ganga funn do, fa ich habb si keaht sawwa, ‘Vella noch Dothan gay.’” So is da Joseph sei breedah nohch ganga un hott si kfunna an Dothan.
17 O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.
18 Vo si een shtikk ab ksenna henn kumma, un eb eah nayksht zu eena kumma is, henn si ausgmacht fa een doht macha.
18 Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.
19 Si henn ksawt zu nannah, “Do kumd da drohmah!
19 “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.
20 Nau dann, kummet, vella een doht macha un een in en brunna shmeisa. No sawwa miah, ‘En vild diah hott een kfressa.’ Vella no moll sayna vass es gebt mitt sei drohma.”
20 “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”
21 Vo da Ruben dess keaht hott, hott eah een aus iahra hend kalda. Eah hott ksawt, “Vella een nett doht macha.”
21 Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.
22 Da Ruben hott no noch veidah ksawt, “Doond kenn bloot fageesa. Shmeiset een in da brunna do in di vildahnis avvah layyet nett eiyah hend uf een.” Eah hott dess ksawt veil eah een aus iahra hend nemma hott vella, un een zrikk nemma zu sei daett.
22 “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.
23 So is es zu kumma, vo da Joseph zu sei breedah kumma is, henn si eem sei rokk mitt shayni kollahs, abgezowwa es eah gvoahra hott.
23 Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,
24 No henn si een gnumma un henn een in en brunna kshmissa. Da brunna voah leah; 's voah kenn vassah drinn.
24 o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.
25 No henn si sich anna kokt fa essa. Vi si ufgegukt henn, henn si en drubb Ismaeliddah funn Gilead ksenna kumma mitt iahra kamayla. Iahra kamayla voahra ufglawda mitt shpeis, balsam un myrrhe, un si voahra uf em vayk fa si nunnah in Egypta nemma.
25 Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.
26 No hott da Juda ksawt, “Vass goot dutt's uns fa unsah broodah doht macha un sei bloot zu dekka?
26 Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?
27 Kummet, vella een zu di Ismaeliddah fakawfa un nett unsah hend uf een layya. Eah is unsah broodah, unsah ayya flaysh un bloot.” No voahra sei breedah aynich.
27 Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.
28 Vo di Midianiddah kawf-leit datt fabei kumma sinn, henn sei breedah da Joseph aus em brunna gezowwa un henn een fakawft zu di Ismaeliddah fa zvansich shtikkah geld. Un so henn di kawf-leit da Joseph noch Egypta gebrocht.
28 Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.
29 Da Ruben is no zrikk an da brunna ganga, un fahaftich, da Joseph voah nett im brunna. No hott eah sei glaydah farissa.
29 Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.
30 Da Ruben is no zrikk zu sei breedah ganga un hott ksawt, “Da boo is nett datt, vass kann ich nau du?”
30 Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.
31 Si henn no em Joseph sei rokk gnumma, henn en gaysli kshlacht un henn sei rokk in's bloot gedunkt.
31 Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.
32 Si henn da shay-gekollaht rokk gnumma, henn en zu iahra daett gebrocht un henn ksawt, “Miah henn dess kfunna, gukk's moll ivvah fa sayna eb's dei boo sei rokk is.”
32 Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.
33 Eah hott'n ivvah-gegukt un hott ksawt, “Dess is mei boo sei rokk. En vild diah hott een kfressa. Da Joseph voah geviss in shtikkah farissa.”
33 O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.
34 No hott da Jakob sei glaydah farissa, hott sekk-glaydah ohgedu, un hott en langi zeit keild fa sei sohn.
34 Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.
35 Awl sei boova un mayt sinn kumma fa een drayshta avvah eah hott's nett gedu fa gedraysht sei. Eah hott ksawt, “Ich gay nunnah in's grawb zu mei sohn am heila.” Un so hott sei daett keild fa een.
35 A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.
36 Avvah di Midianiddah henn da Joseph fakawft in Egypta zumm Potiphar. Eah voah em Pharao sei ivvah-saynah, da hauptmann funn awl em Pharao sei greeks-gnechta.
36 Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.