Gênesis 37

Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Da Jakob hott nau im land gvoond vo sei faddah gvoond katt hott es en fremdah im land. Sell voah im land funn Kanaan.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Dess is es shreives veyyich em Jakob sei nohch-kummashaft. An di zeit es da Joseph en yungah sivvatzay yoah aldah boo voah, hott eah kolfa's fee heeda mitt sei breedah di boova funn di Bilha un di Silpa, sei daett sei veivah. Un da Joseph hott en shlecht zeiknis zrikk gebrocht zu sei daett veyyich eena.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 Nau da Israel hott da Joseph may leeb katt es awl sei boova veil eah shund ald voah vo da Joseph geboahra voah. Un eah hott eem en rokk gmacht mitt shayni kollahs.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Sei breedah henn ksenna es iahra daett da Joseph may gleicht es awl sei breedah, un si henn een kast un henn nett shay shvetza kenna zu eem.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 No hott da Joseph en drohm katt, un vo eah da drohm fazayld hott zu sei breedah, henn si een yusht noch may kast.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Eah hott ksawt zu eena, “Heichet moll veyyich demm drohm es ich katt habb:
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 Miah voahra draus im feld am di shayb zammah binna, un mei shayb is uf kshtanna un hott sich grawt ufkshteld. Un eiyah shayb henn sich um mei shayb rumm gegeddaht un henn sich nunnah gebikt ditzu.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 No henn sei breedah ksawt zu eem, “Denksht du du zaylsht unsah kaynich sei un ivvah uns sei?” So henn si een yusht noch may kast deich sei drohma un sei kshvetz.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Da Joseph hott no noch en drohm katt. Eah hott'n fazayld zu sei breedah, un hott ksawt, “Ich habb noch en drohm katt. Dessamohl henn di sunn, da moon un elf shtanna sich nunnah gebikt zu miah.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Eah hott dess fazayld zu sei daett un sei breedah. No hott sei daett een gezankt un hott ksawt zu eem, “Vass is deah drohm es du katt hosht? Soll ich un dei maemm un dei breedah uns nunnah uf da bodda bikka fannich dich?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Sei breedah voahra fagunshtlich diveyya, avvah sei daett hott dee sacha im di meind kalda.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Sei breedah sinn no naus in Sichem ganga fa iahra daett sei fee vayda.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 “Sinn nett dei breedah am's fee heeda draus in Sichem?” hott da Israel ksawt zumm Joseph. “Kumm, ich shikk dich naus zu eena.” Un da Joseph hott ksawt zu eem, “Yau vell, ich gay.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 No hott da Israel ksawt zu eem, “Gay nau un gukk vi dei breedah un's fee am du sinn, un bring vatt zrikk zu miah.” No hott eah een aus di Hebron Valley kshikt, un eah is in Sichem kumma.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 Datt hott en mann een kfunna am rumm lawfa im feld, un da mann hott een kfrohkt, “Vass bisht du am gukka difoah?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Eah hott ksawt, “Ich binn am gukka fa mei breedah. Sawk miah vo si am's fee heeda sinn.”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Da mann hott no ksawt, “Si sinn veidah on ganga funn do, fa ich habb si keaht sawwa, ‘Vella noch Dothan gay.’” So is da Joseph sei breedah nohch ganga un hott si kfunna an Dothan.
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Vo si een shtikk ab ksenna henn kumma, un eb eah nayksht zu eena kumma is, henn si ausgmacht fa een doht macha.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Si henn ksawt zu nannah, “Do kumd da drohmah!
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Nau dann, kummet, vella een doht macha un een in en brunna shmeisa. No sawwa miah, ‘En vild diah hott een kfressa.’ Vella no moll sayna vass es gebt mitt sei drohma.”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Vo da Ruben dess keaht hott, hott eah een aus iahra hend kalda. Eah hott ksawt, “Vella een nett doht macha.”
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Da Ruben hott no noch veidah ksawt, “Doond kenn bloot fageesa. Shmeiset een in da brunna do in di vildahnis avvah layyet nett eiyah hend uf een.” Eah hott dess ksawt veil eah een aus iahra hend nemma hott vella, un een zrikk nemma zu sei daett.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 So is es zu kumma, vo da Joseph zu sei breedah kumma is, henn si eem sei rokk mitt shayni kollahs, abgezowwa es eah gvoahra hott.
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 No henn si een gnumma un henn een in en brunna kshmissa. Da brunna voah leah; 's voah kenn vassah drinn.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 No henn si sich anna kokt fa essa. Vi si ufgegukt henn, henn si en drubb Ismaeliddah funn Gilead ksenna kumma mitt iahra kamayla. Iahra kamayla voahra ufglawda mitt shpeis, balsam un myrrhe, un si voahra uf em vayk fa si nunnah in Egypta nemma.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 No hott da Juda ksawt, “Vass goot dutt's uns fa unsah broodah doht macha un sei bloot zu dekka?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Kummet, vella een zu di Ismaeliddah fakawfa un nett unsah hend uf een layya. Eah is unsah broodah, unsah ayya flaysh un bloot.” No voahra sei breedah aynich.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Vo di Midianiddah kawf-leit datt fabei kumma sinn, henn sei breedah da Joseph aus em brunna gezowwa un henn een fakawft zu di Ismaeliddah fa zvansich shtikkah geld. Un so henn di kawf-leit da Joseph noch Egypta gebrocht.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Da Ruben is no zrikk an da brunna ganga, un fahaftich, da Joseph voah nett im brunna. No hott eah sei glaydah farissa.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Da Ruben is no zrikk zu sei breedah ganga un hott ksawt, “Da boo is nett datt, vass kann ich nau du?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Si henn no em Joseph sei rokk gnumma, henn en gaysli kshlacht un henn sei rokk in's bloot gedunkt.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Si henn da shay-gekollaht rokk gnumma, henn en zu iahra daett gebrocht un henn ksawt, “Miah henn dess kfunna, gukk's moll ivvah fa sayna eb's dei boo sei rokk is.”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Eah hott'n ivvah-gegukt un hott ksawt, “Dess is mei boo sei rokk. En vild diah hott een kfressa. Da Joseph voah geviss in shtikkah farissa.”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 No hott da Jakob sei glaydah farissa, hott sekk-glaydah ohgedu, un hott en langi zeit keild fa sei sohn.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Awl sei boova un mayt sinn kumma fa een drayshta avvah eah hott's nett gedu fa gedraysht sei. Eah hott ksawt, “Ich gay nunnah in's grawb zu mei sohn am heila.” Un so hott sei daett keild fa een.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Avvah di Midianiddah henn da Joseph fakawft in Egypta zumm Potiphar. Eah voah em Pharao sei ivvah-saynah, da hauptmann funn awl em Pharao sei greeks-gnechta.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.