Gálatas 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 No fatzay yoah shpaydah binn ich viddah nuff an Jerusalem ganga mitt em Barnabas un habb da Titus aw mitt miah gnumma.
1 Catorze anos depois, fui outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito.
2 Ich binn ganga noch demm es es miah gvissa voah, un habb's Effangaylium fannich si ksetzt vass ich breddich unnich di Heida. Ich habb avvah dess gedu mitt selli laynich vo nuff gegukt voahra ditzu, so es ich nett shpringa dayt adda kshprunga hett fa nix.
2 Fui em obediência a uma revelação. E lhes apresentei o evangelho que prego entre os gentios — mas fiz isso em particular aos que pareciam de maior influência —, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Avvah even da Titus, vo bei miah voah, un vo en Greeyishah is, voah nett gmacht fa sich beshneida lossa.
3 Mas, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a submeter-se à circuncisão.
4 Dee sach is uf kumma veil samm falshi breedah shlichtich rei gebrocht voahra. Si sinn rei kumma fa ausfinna vi veit es unsah freiheit gayt vass miah henn in Christus Jesus, so es si uns viddah gebunna macha kenda.
4 E isto surgiu por causa dos falsos irmãos que se haviam infiltrado para espreitar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Zu eena henn miah nett eigevva even fa ay shtund, so es di voahheit fumm Effangaylium bei eich bleiva dutt.
5 A esses não nos submetemos por um instante sequer, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vocês.
6 Un veyya selli vo nuff gegukt voahra ditzu, (vass si voahra macht miah nix aus; Gott macht kenn unnahshitt unnich mensha) selli leit henn miah kenn anri leah gevva.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa — o que eles foram, no passado, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem —, esses, digo, que pareciam ser de maior influência, nada me acrescentaram.
7 Avvah in blatz funn sell, vo si ksenna henn es es Effangaylium zu miah gevva voah fa di unbeshniddana, grawt vi's Effangaylium zumm Petrus gevva voah fa di beshniddana,
7 Pelo contrário, quando viram que me havia sido confiado o evangelho da incircuncisão, assim como a Pedro foi confiado o evangelho da circuncisão
8 (fa deah vo greftich voah im Petrus fa en aposhtel sei zu di beshniddana, voah aw greftich in miah fa di Heida),
8 — pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios —
9 un vo si di gnawt ksenna henn es gevva voah zu miah, hott da Jakobus, da Petrus un da Johannes—dee vo gnumma voahra fa shtandhaftichi aposhtla sei—si henn miah un em Barnabas di rechts hand gevva, un voahra aynich mitt uns es miah zu di Heida gay sedda, un si zu di beshniddana.
9 e, quando reconheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, estenderam a mim e a Barnabé a mão direita da comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios e eles fossem para a circuncisão.
10 Si henn yusht havva vella es miah di oahma nett fagessa, un dess voah grawt vass ich aw du habb vella.
10 Somente recomendaram que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Nau vo da Petrus noch Antioch kumma is, habb ich geyyich een kshtanna grawt in's ksicht, veil eah letz voah.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque havia se tornado repreensível.
12 Eah hott als gessa mitt di Heida eb edlichi leit fumm Jakobus kumma sinn, avvah vo si moll kumma sinn hott eah zrikk gezowwa un hott sich fadayld kalda. Dess voah veil eah sich kfeicht hott veyyich selli vo funn em beshneidung-glawva voahra.
12 De fato, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; quando, porém, chegaram, começou a afastar-se e, por fim, separou-se, temendo os da circuncisão.
13 Di anra Yudda henn sich fadayld kalda mitt eem, biss da Barnabas aw endlich vekk kfiaht voah mitt iahra falshheit.
13 E também os demais judeus se fizeram hipócritas juntamente com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela hipocrisia deles.
14 Vo ich ksenna habb es si nett ufrichtich voahra veyyich di voahheit fumm Effangaylium, habb ich ksawt zumm Petrus fannich eena awl, “Vann du, vo en Yutt bisht—vann du laybsht vi di Heida un nett vi di Yudda, favass vitt du di Heida macha layva vi di Yudda?”
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Cefas, na presença de todos: “Se você, que é judeu, vive como gentio e não como judeu, por que quer obrigar os gentios a viverem como judeus?”
15 Bei unsah naduah sinn miah Yudda, un nett sindah vi di Heida.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Doch miah vissa es en mensh nett gerecht vatt bei's Ksetz ausfiahra, avvah deich glawva an Jesus Christus. Even miah henn geglawbt an Jesus Christus, so es miah gerecht sinn deich glawva an Christus, un nett deich's Ksetz ausfiahra, fa bei's Ksetz ausfiahra vatt nimmand gerecht.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Jesus Cristo, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois por obras da lei ninguém será justificado.
17 Vann miah avvah kfunna sinn fa sindah sei diveil es miah am sucha sinn fa gerecht vadda deich Christus, maynd sell es Christus is da deenah funn sinda? Ich dayt moll nett denka!
17 Mas, se nós, procurando ser justificados em Cristo, fomos também achados pecadores, será que isto significa que Cristo é ministro do pecado? De modo nenhum!
18 Avvah vann ich viddah uf bau vass ich nunnah grissa habb dann mach ich mich selvaht en ivvah-dreddah.
18 Porque, se volto a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo constituo transgressor.
19 Fa deich's Ksetz binn ich kshtauva zumm Ksetz, so es ich layva kann fa Gott.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Ich voah gegreitzicht mitt Christus, avvah ich layb alsnoch. Doch, es is nett mich, avvah Christus vo in miah laybt. Un's layva vass ich nau layb in meim flaysh, layb ich im glawva fumm Sohn Gottes, deah es mich gleebt hott un sich selvaht gevva hott fa mich.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. E esse viver que agora tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Ich sheeb di gnawt funn Gott nett nayva anna. Fa vann gerechtichkeit kumd deich's Ksetz ausrichta, dann is Christus kshtauva fa nix.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.