Eclesiastes 2

Di Heilich Shrift (PDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ich habb in meim hatz gedenkt, “Nau zayl ich moll blesiah ausbroviahra fa sayna vass goodes es drinn is.” Avvah dess voah aw leah un unni mayning.
1 Eu disse comigo mesmo: Vamos, tentemos a alegria e gozemos o prazer. Mas isso é também vaidade.
2 Ich habb auskfunna es lacha un kshpass havva yusht dumhayda is. “Vass goot dutt's ebbah fa blesiah havva?”
2 Do riso eu disse: Loucura! e da alegria: Para que serve?
3 Ich habb broviaht mich fraylich macha mitt vei un en goodi zeit havva, diveil es mei meind am veisheit sucha voah. Ich habb vella sayna vass goodes es mensha doon mitt di poah yoah es si unnich em himmel layva.
3 Resolvi entregar minha carne ao vinho, enquanto meu espírito se aplicaria ainda à sabedoria; procurar a loucura até que eu visse o que é bom para os filhos dos homens fazerem durante toda a sua vida debaixo dos céus.
4 Ich habb grohsi sacha foahgnumma: Ich habb heisah gebaut fa mich selvaht un habb vei-goahra geblanst.
4 Empreendi grandes trabalhos, construí para mim casas e plantei vinhas;
5 Ich habb goahra un bamgoahra gmacht un habb alli sadda obsht-baym nei geblanst.
5 fiz jardins e pomares, onde plantei árvores frutíferas de toda espécie;
6 Ich habb vassah damma gmacht fa awl di greena baym vessahra.
6 cavei reservatórios de água para regar o bosque. Comprei escravos e escravas; e possuí outros nascidos em casa.
7 Ich habb mansleit un veibsleit bunds-gnechta gekawft un anri bunds-gnechta voahra geboahra in meim haus. Ich habb aw may kee un shohf gaygend es ennich ebbah in Jerusalem hott eb ich.
7 Possuí muito gado, bois e ovelhas, mais que todos os que me precederam em Jerusalém.
8 Ich habb silvah un gold ufksammeld fa mich selvaht, un's keshtlich sach funn kaynicha in anri lendah. Ich habb mansleit un veibsleit singah katt un feel nayva-veivah, dess vass en manskal blesiah gebt.
8 Amontoei prata e ouro, riquezas de reis e de províncias. Procurei cantores e cantoras, e que faz as delícias dos filhos dos homens: mulheres e mulheres.
9 Ich binn feel graysah vadda es ennich ebbah in Jerusalem voah eb ich. Un deich awl dess hott mei veisheit mich nee nett nunnah glost.
9 Fui maior que todos os que me precederam em Jerusalém; e, ainda assim, minha sabedoria permaneceu comigo.
10 Ich habb nix zrikk kalda es mei awwa havva henn vella.
10 Tudo que meus olhos desejaram, não lhes recusei; não privei meu coração de nenhuma alegria. Meu coração encontrava sua alegria no meu trabalho; este é o fruto que dele tirei.
11 Avvah vo ich zrikk gedenkt habb vass mei hend gedu henn,
11 Mas, quando me pus a considerar todas as obras de minhas mãos e o trabalho ao qual me tinha dado para fazê-las, eis: tudo é vaidade e vento que passa; não há nada de proveitoso debaixo do sol.
12 No habb ich mei gedanka uf veisheit gedu,
12 Passei então à meditação da sabedoria, da loucura e da tolice. {Qual é o homem, designado desde muito tempo, que virá depois do rei?}
13 Ich habb ksenna es veisheit bessah is es kindishi sacha,
13 Cheguei à conclusão de que a sabedoria leva vantagem sobre a loucura, como a luz leva vantagem sobre as trevas.
14 Da mann mitt veisheit hott awwa in seim kobb,
14 Os olhos do sábio estão na cabeça, mas o insensato anda nas trevas. Mas eu notei que um mesmo destino espera a ambos,
15 No habb ich gedenkt in meim hatz,
15 e disse comigo mesmo: A minha sorte será a mesma que a do insensato. Então para que me serve toda a minha sabedoria? Por isso disse eu comigo mesmo, que tudo isso é ainda vaidade.
16 Da mann mitt veisheit, grawt vi da unksheit mann
16 Porque a memória do sábio não é mais eterna que a do insensato, pois que, passados alguns dias, ambos serão esquecidos. Mas então? Tanto morre o sábio como morre o louco!
17 So habb ich layva kast, veil di eahvet es gedu is unnich di sunn miah yusht dreebsawl gebrocht hott. Alles is leah un unni mayning, es vi am broviahra da vind fanga.
17 E eu detestei a vida, porque, a meus olhos, tudo é mau no que se passa debaixo do sol, tudo é vaidade e vento que passa.
18 Awl di sacha es ich kshaft habb difoah unnich di sunn habb ich kast veil ich si do lossa muss fa sellah es kumd noch miah.
18 Também se tornou odioso para mim todo o trabalho que produzi debaixo do sol, porque devo deixá-lo àquele que virá depois de mim.
19 Un veah vayst eb eah en mann is mitt veisheit addah dumheit? Doch zayld eah ivvah alles sei es ich hatt kshaft habb difoah mitt mei veisheit do unnich di sunn. Dess is aw gans leah un unni mayning.
19 E quem sabe se ele será sábio ou insensato? Contudo, é ele que disporá de todo o fruto dos meus trabalhos que debaixo do sol em custaram trabalho e sabedoria. Também isso é vaidade.
20 So voah's miah gans falayt fa awl mei haddi eahvet es ich gedu habb do unnich di sunn,
20 E eu senti o coração cheio de desgosto por todo o labor que suportei debaixo do sol.
21 veil en mann sei eahvet du kann mitt veisheit, fashtand un shiklichkeit un muss es no alles lossa zu ebbahm es nett kshaft hott difoah. Dess is aw unni mayning un is nett recht.
21 Que um homem trabalhe com sabedoria, ciência e bom êxito para deixar o fruto de seu labor a outro que em nada colaborou, note-se bem, é uma vaidade e uma grande desgraça.
22 So vass grikt en mann fa awl sei eahvet un ohhaldes es eah dutt un shaft unnich di sunn?
22 Com efeito, que resta ao homem de todo o seu labor, de todas as suas azáfamas a que se entregou debaixo do sol?
23 Awl sei dawwa sinn foll shmatza, un sei eahvet is foll dreebsawl. Even nachts kann sei meind nett roowa. Dess is aw unni mayning.
23 Todos os seus dias são apenas dores, seu trabalhos apenas tristezas; mesmo durante a noite ele não goza de descanso. Isto é ainda vaidade.
24 Es besht ding es en mann du kann is fa essa un drinka un fa blesiah nemma in sei eahvet. Ich habb auskfunna es dee sacha funn Gott sei hand kumma,
24 Não há nada melhor para o homem que comer, beber e gozar o bem-estar no seu trabalho. Mas eu notei que também isso vem da mão de Deus;
25 fa veah kann essa un sich froiya unni een?
25 pois, quem come e bebe, senão graças a ele?
26 Zumm mann es kfellich is zu Gott, gebt eah veisheit, fashtand un frayt, avvah zumm sindah gebt eah di eahvet fa sach zammah samla un ufshtoahra yusht so es eah's ivvah-gevva kann zu demm vo kfellich is zu Gott. Awl dess is unni mayning. Es is vi am broviahra da vind fanga.
26 Àquele que lhe é agradável Deus dá sabedoria, ciência e alegria; mas ao pecador ele dá a tarefa de recolher e acumular bens, que depois passará a quem lhe agradar. Isto é ainda vaidade e vento que passa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.