Atos 13
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Es voahra samm brofayda un breddichah es leit gland henn in di gmay an Antioch. Samm funn denna voahra da Barnabas un da Lucius funn Kyrene, da Simon es Niger kaysa hott, un da Manaen. Deah Manaen voah ufgezowwa mitt em Herodes, da kaynich. Da Saul voah aw datt.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Vo si am da Hah deena voahra un am fashta, hott da Heilich Geisht ksawt, “Doond da Barnabas un da Saul raus shtella zu miah fa di eahvet es ich si groofa habb ditzu.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Vo si gebayda un kfasht katt henn, henn si iahra hend uf si glaykt, un henn si uf iahra vayk kshikt.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Da Heilich Geisht hott da Barnabas un da Saul naus kshikt. Si sinn an Seleucia ganga, un funn datt sinn si noch Cyprus ganga uf en shiff.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Un vo si an Salamis voahra henn si's Vatt Gottes gebreddicht in di Yudda gmay-heisah. Da Johannes voah dibei fa eena helfa.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Vo si deich dess gans island ganga voahra biss an di shtatt funn Paphos, henn si aynah ohgedroffa es hexahrei gedrivva hott. Eah voah en Yutt, un en falshah brofayt. Sei nohma voah Bar-Jesus.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Eah voah beim mann vo ivvah's land voah. Sei nohma voah Sergius Paulus, un eah voah en fashtendlichah mann. Eah hott da Barnabas un da Saul groofa, un hott vella's Vatt Gottes heahra.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Avvah da Elymas da hexah (dess is sei nohma in en anri shprohch) hott geyyich si kshtanna, veil eah da Sergius Paulus vekk drayya hott vella fumm glawva.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 No hott da Saul, es aw Paulus hayst, een ohgegukt. Eah voah kfild mitt em Heilicha Geisht,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 un hott ksawt, “Oh du kind fumm Deivel. Du bisht foll falshheit un dusht leit fafiahra. Du bisht geyyich awl gerechtichkeit. Zaylsht du nee nett ufheahra di rechta vayya fumm Hah fadrayya?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Un nau, gukk moll, di hand fumm Hah is uf diah. Du solsht blind sei, un kansht fa en zeit lang di sunn nett sayna.” Un grawt voah en dunklah nevvel ivvah een. Es voah so dunkel fa een es eah havva hott vella es ebbah een rumm fiahra dayt bei di hand.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 No hott da ivvah-saynah geglawbt, vo eah ksenna hott vass gedu voah. Eah voah fashtaund ivvah di lanning veyyich em Hah.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Da Paulus un dee vo bei eem voahra sinn no in en shiff ganga, un sinn vekk ganga funn Paphos. Si sinn an di shtatt funn Perga ganga im land funn Pamphylia, vo da Johannes vekk funn eena ganga is un is zrikk an Jerusalem ganga.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Vo si on ganga sinn funn Perga, sinn si an di shtatt funn Antioch kumma im land funn Pisidia. Si sinn in's Yudda gmay-haus ganga uf em Sabbat-Dawk un henn sich anna kokt.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Noch demm es di ivvah-saynah funn di Yudda-gmay es Ksetz un di Brofayda glaysa katt henn, henn si ksawt, “Mennah un breedah, vann diah ennich ebbes zu sawwa hend fa drohsht gevva zu di leit, dann sella diah's sawwa.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 No is da Paulus ufkshtanna, hott sei hand naus kshtrekt, un hott ksawt, “Mennah funn Israel, un diah es Gottes-furcht in eich hend. Heichet vass ich sawk.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Da Gott funn dee leit funn Israel hott unsah foah-feddah raus ksetzt, un hott di leit feel gmacht vo si fremd voahra im land Egypta. Un eah hott no mitt sei grohsi graft si datt raus kfiaht.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Fa fatzich yoah hott Gott uf gedu mitt eena in di vildahnis.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Un vo eah sivva lendah funn di heida ivvah-kshmissa katt hott aus em land Kanaan, hott eah mitt em lohs dess land fadayld zu eena.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Noch sellem hott Gott eena richtah gevva fa baut fiah hunnaht un fuftzich yoah, biss an da brofayt Samuel.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 No henn di leit kfrohkt fa en kaynich. Un Gott hott eena da Saul gevva. Eah voah em Kis sei boo, fumm kshlecht Benjamin. Eah voah kaynich fa fatzich yoah.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Un vo Gott da Saul vekk gedu hott, hott eah da Dawfit kaynich gmacht, un hott ksawt veyyich eem, ‘Ich habb da Dawfit kfunna. Eah is em Jesse sei boo, un is psunna noch meim ayya hatz. Eah zayld du vass ich havva vill.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Fumm Dawfit sei nohch-kummashaft, hott Gott Jesus raus gebrocht fa di leit funn Israel frei macha funn iahra sinda, so vi eah fashprocha katt hott.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Eb Jesus kumma is hott da Johannes da Dawfah en dauf funn boos gebreddicht zu awl di leit funn Israel.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Vo em Johannes sei zeit faddich voah hott eah ksawt, ‘Veah denket diah es ich binn? Ich binn nett deah vo kumma soll. Avvah's zayld aynah kumma noch miah es ich nett's veaht binn fa sei shoo uf macha.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Diah mennah un breedah funn di nohch-kummashaft fumm Abraham, un awl funn eich vo Gottes-furcht in eich hend, zu eich is dess Vatt funn saylichkeit kshikt.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Di leit vo an Jerusalem voona un iahra foah-gengah henn Jesus nett gekend. Di Brofayda vadda glaysa bei eena alli Sabbat-Dawk avvah si henn dess nett fashtanna. Vass di brofayda kshrivva henn, henn si voah gmacht vo si Jesus fadamd henn.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Un diveil es si nix finna henn kenna es eah doht gmacht sei sett, doch henn si da Pilawtus kfrohkt fa een doht macha.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Un vo si moll alles auskfiaht katt henn es kshrivva voah veyyich eem, henn si een abgnumma fumm greitz, un henn een in en grawb gedu.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Avvah Gott hott een uf gvekt funn di dohda,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 un dee vass funn Galilaya ruff an Jerusalem kumma sinn mitt eem, henn een ksenna fa en mannichah dawk. Dee sinn nau sei zeiya zu di leit.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Nau doon miah dee goodi zeiya breddicha zu eich. Dess is vass fashprocha voah zu di foah-eldra.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Gott hott dess auskfiaht zu uns, iahra kinnah, vo eah Jesus uf gvekt hott funn di dohda, so vi's aw kshrivva is im zvedda Psaltah,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Nau veyyich demm es eah een uf gvekt hott funn di dohda, un es sei leib nimmi fafaula soll, hott Gott deahra vayk ksawt,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Gott hott aw ksawt in en anrah Psaltah,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Da Dawfit, noch demm es eah Gott gedeend katt hott in sei zeit, is no kshtauva un voah fagrawva mitt di foah-eldra, un is fafauld.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Avvah sellah es Gott uf gvekt hott, is nett fafauld.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 So, mennah un breedah, diah sellet vissa so vi's eich ksawt is, deich deah do kennet diah eiyah sinda fagevva greeya.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Alli-ebbah es an Jesus glawbt is gerecht gmacht funn alli sacha, dess vass diah nett gerecht gmacht sei hend kenna difunn deich's Ksetz Mosi.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Gevvet acht es di sach nett ivvah eich kumd vo di brofayda sawwa difunn:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Gukket moll, diah vo shpoddet,
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Un vo di Yudda aus em gmay-haus voahra, henn di Heida kfrohkt un ohkalda es si dee vadda zu eena breddicha sella da neksht Sabbat.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Nau vo di leit moll ausnannah voahra fumm Yudda gmay-haus, sinn feel funn di Yudda, un dee vo da Yudda glawva ohgnumma katt henn, em Paulus un em Barnabas nohch ganga. Da Paulus un da Barnabas henn kshvetzt zu eena, un henn si famohnd es si in di gnawdi Gottes bleiva sella.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Da neksht Sabbat-Dawk is yusht baut di gans shtatt zammah kumma fa's Vatt Gottes heahra.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Avvah vo di Yudda ksenna henn vi feel leit es zammah kumma sinn, voahra si oahrich fagunshtlich, un henn geyyich di sacha kshvetzt es da Paulus ksawt hott. Si henn eem viddahbat kalda un henn gleshtaht.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 No hott da Paulus un da Barnabas frei raus kshvetzt un henn ksawt, “Es voah nohtvendich es miah's Vatt Gottes seahsht zu eich sawwa. Avvah miah sayna es diah's yusht vekk doond funn eich, un richtet es diah's nett veaht sind fa ayvich layva havva, so gayn miah zu di Heida.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Dess is veil da Hah uns en gebott gevva hott un ksawt hott,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Vo di Heida dess keaht henn voahra si froh, un henn dess Vatt fumm Hah glohbt. Un so feel es Gott groofa hott zumm ayvich layva, henn geglawbt.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Un's Vatt fumm Hah is bekand gmacht vadda deich selli gans gaygend.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Avvah di Yudda henn di geishtlich psunnana un hohch-gachti veibsleit uf kshtatt, un aw di hohch-gachti mennah funn di shtatt. Si henn da Paulus un da Barnabas fafolkt un henn si aus iahra gaygend gyawkt.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Avvah si henn da shtawb abkshiddeld funn iahra fees geyyich si, un sinn an di shtatt funn Iconium kumma.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Un di yingah voahra foll frayt un em Heilicha Geisht.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.