Atos 13

Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Es voahra samm brofayda un breddichah es leit gland henn in di gmay an Antioch. Samm funn denna voahra da Barnabas un da Lucius funn Kyrene, da Simon es Niger kaysa hott, un da Manaen. Deah Manaen voah ufgezowwa mitt em Herodes, da kaynich. Da Saul voah aw datt.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Vo si am da Hah deena voahra un am fashta, hott da Heilich Geisht ksawt, “Doond da Barnabas un da Saul raus shtella zu miah fa di eahvet es ich si groofa habb ditzu.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Vo si gebayda un kfasht katt henn, henn si iahra hend uf si glaykt, un henn si uf iahra vayk kshikt.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Da Heilich Geisht hott da Barnabas un da Saul naus kshikt. Si sinn an Seleucia ganga, un funn datt sinn si noch Cyprus ganga uf en shiff.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Un vo si an Salamis voahra henn si's Vatt Gottes gebreddicht in di Yudda gmay-heisah. Da Johannes voah dibei fa eena helfa.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Vo si deich dess gans island ganga voahra biss an di shtatt funn Paphos, henn si aynah ohgedroffa es hexahrei gedrivva hott. Eah voah en Yutt, un en falshah brofayt. Sei nohma voah Bar-Jesus.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Eah voah beim mann vo ivvah's land voah. Sei nohma voah Sergius Paulus, un eah voah en fashtendlichah mann. Eah hott da Barnabas un da Saul groofa, un hott vella's Vatt Gottes heahra.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Avvah da Elymas da hexah (dess is sei nohma in en anri shprohch) hott geyyich si kshtanna, veil eah da Sergius Paulus vekk drayya hott vella fumm glawva.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 No hott da Saul, es aw Paulus hayst, een ohgegukt. Eah voah kfild mitt em Heilicha Geisht,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 un hott ksawt, “Oh du kind fumm Deivel. Du bisht foll falshheit un dusht leit fafiahra. Du bisht geyyich awl gerechtichkeit. Zaylsht du nee nett ufheahra di rechta vayya fumm Hah fadrayya?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Un nau, gukk moll, di hand fumm Hah is uf diah. Du solsht blind sei, un kansht fa en zeit lang di sunn nett sayna.” Un grawt voah en dunklah nevvel ivvah een. Es voah so dunkel fa een es eah havva hott vella es ebbah een rumm fiahra dayt bei di hand.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 No hott da ivvah-saynah geglawbt, vo eah ksenna hott vass gedu voah. Eah voah fashtaund ivvah di lanning veyyich em Hah.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Da Paulus un dee vo bei eem voahra sinn no in en shiff ganga, un sinn vekk ganga funn Paphos. Si sinn an di shtatt funn Perga ganga im land funn Pamphylia, vo da Johannes vekk funn eena ganga is un is zrikk an Jerusalem ganga.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Vo si on ganga sinn funn Perga, sinn si an di shtatt funn Antioch kumma im land funn Pisidia. Si sinn in's Yudda gmay-haus ganga uf em Sabbat-Dawk un henn sich anna kokt.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Noch demm es di ivvah-saynah funn di Yudda-gmay es Ksetz un di Brofayda glaysa katt henn, henn si ksawt, “Mennah un breedah, vann diah ennich ebbes zu sawwa hend fa drohsht gevva zu di leit, dann sella diah's sawwa.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 No is da Paulus ufkshtanna, hott sei hand naus kshtrekt, un hott ksawt, “Mennah funn Israel, un diah es Gottes-furcht in eich hend. Heichet vass ich sawk.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Da Gott funn dee leit funn Israel hott unsah foah-feddah raus ksetzt, un hott di leit feel gmacht vo si fremd voahra im land Egypta. Un eah hott no mitt sei grohsi graft si datt raus kfiaht.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Fa fatzich yoah hott Gott uf gedu mitt eena in di vildahnis.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Un vo eah sivva lendah funn di heida ivvah-kshmissa katt hott aus em land Kanaan, hott eah mitt em lohs dess land fadayld zu eena.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Noch sellem hott Gott eena richtah gevva fa baut fiah hunnaht un fuftzich yoah, biss an da brofayt Samuel.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 No henn di leit kfrohkt fa en kaynich. Un Gott hott eena da Saul gevva. Eah voah em Kis sei boo, fumm kshlecht Benjamin. Eah voah kaynich fa fatzich yoah.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Un vo Gott da Saul vekk gedu hott, hott eah da Dawfit kaynich gmacht, un hott ksawt veyyich eem, ‘Ich habb da Dawfit kfunna. Eah is em Jesse sei boo, un is psunna noch meim ayya hatz. Eah zayld du vass ich havva vill.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Fumm Dawfit sei nohch-kummashaft, hott Gott Jesus raus gebrocht fa di leit funn Israel frei macha funn iahra sinda, so vi eah fashprocha katt hott.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Eb Jesus kumma is hott da Johannes da Dawfah en dauf funn boos gebreddicht zu awl di leit funn Israel.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Vo em Johannes sei zeit faddich voah hott eah ksawt, ‘Veah denket diah es ich binn? Ich binn nett deah vo kumma soll. Avvah's zayld aynah kumma noch miah es ich nett's veaht binn fa sei shoo uf macha.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Diah mennah un breedah funn di nohch-kummashaft fumm Abraham, un awl funn eich vo Gottes-furcht in eich hend, zu eich is dess Vatt funn saylichkeit kshikt.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Di leit vo an Jerusalem voona un iahra foah-gengah henn Jesus nett gekend. Di Brofayda vadda glaysa bei eena alli Sabbat-Dawk avvah si henn dess nett fashtanna. Vass di brofayda kshrivva henn, henn si voah gmacht vo si Jesus fadamd henn.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Un diveil es si nix finna henn kenna es eah doht gmacht sei sett, doch henn si da Pilawtus kfrohkt fa een doht macha.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Un vo si moll alles auskfiaht katt henn es kshrivva voah veyyich eem, henn si een abgnumma fumm greitz, un henn een in en grawb gedu.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Avvah Gott hott een uf gvekt funn di dohda,
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 un dee vass funn Galilaya ruff an Jerusalem kumma sinn mitt eem, henn een ksenna fa en mannichah dawk. Dee sinn nau sei zeiya zu di leit.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Nau doon miah dee goodi zeiya breddicha zu eich. Dess is vass fashprocha voah zu di foah-eldra.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Gott hott dess auskfiaht zu uns, iahra kinnah, vo eah Jesus uf gvekt hott funn di dohda, so vi's aw kshrivva is im zvedda Psaltah,
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Nau veyyich demm es eah een uf gvekt hott funn di dohda, un es sei leib nimmi fafaula soll, hott Gott deahra vayk ksawt,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Gott hott aw ksawt in en anrah Psaltah,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Da Dawfit, noch demm es eah Gott gedeend katt hott in sei zeit, is no kshtauva un voah fagrawva mitt di foah-eldra, un is fafauld.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Avvah sellah es Gott uf gvekt hott, is nett fafauld.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 So, mennah un breedah, diah sellet vissa so vi's eich ksawt is, deich deah do kennet diah eiyah sinda fagevva greeya.
38 — ausente —
39 Alli-ebbah es an Jesus glawbt is gerecht gmacht funn alli sacha, dess vass diah nett gerecht gmacht sei hend kenna difunn deich's Ksetz Mosi.
39 — ausente —
40 Gevvet acht es di sach nett ivvah eich kumd vo di brofayda sawwa difunn:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Gukket moll, diah vo shpoddet,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Un vo di Yudda aus em gmay-haus voahra, henn di Heida kfrohkt un ohkalda es si dee vadda zu eena breddicha sella da neksht Sabbat.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Nau vo di leit moll ausnannah voahra fumm Yudda gmay-haus, sinn feel funn di Yudda, un dee vo da Yudda glawva ohgnumma katt henn, em Paulus un em Barnabas nohch ganga. Da Paulus un da Barnabas henn kshvetzt zu eena, un henn si famohnd es si in di gnawdi Gottes bleiva sella.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Da neksht Sabbat-Dawk is yusht baut di gans shtatt zammah kumma fa's Vatt Gottes heahra.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Avvah vo di Yudda ksenna henn vi feel leit es zammah kumma sinn, voahra si oahrich fagunshtlich, un henn geyyich di sacha kshvetzt es da Paulus ksawt hott. Si henn eem viddahbat kalda un henn gleshtaht.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 No hott da Paulus un da Barnabas frei raus kshvetzt un henn ksawt, “Es voah nohtvendich es miah's Vatt Gottes seahsht zu eich sawwa. Avvah miah sayna es diah's yusht vekk doond funn eich, un richtet es diah's nett veaht sind fa ayvich layva havva, so gayn miah zu di Heida.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Dess is veil da Hah uns en gebott gevva hott un ksawt hott,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Vo di Heida dess keaht henn voahra si froh, un henn dess Vatt fumm Hah glohbt. Un so feel es Gott groofa hott zumm ayvich layva, henn geglawbt.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Un's Vatt fumm Hah is bekand gmacht vadda deich selli gans gaygend.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Avvah di Yudda henn di geishtlich psunnana un hohch-gachti veibsleit uf kshtatt, un aw di hohch-gachti mennah funn di shtatt. Si henn da Paulus un da Barnabas fafolkt un henn si aus iahra gaygend gyawkt.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Avvah si henn da shtawb abkshiddeld funn iahra fees geyyich si, un sinn an di shtatt funn Iconium kumma.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Un di yingah voahra foll frayt un em Heilicha Geisht.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.