Atos 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 An dee do zeit hott da Kaynich Herodes samm in di gmay fesht gnumma fa si veesht yoosa.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Eah hott da Jakobus doht gmacht mitt em shvatt. Dess voah em Johannes sei broodah.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Vo eah ksenna hott es di Yudda dess geglicha henn is eah veidah ganga un hott da Petrus aw gnumma. Dess voah an di dawwa funn unksavvaht-broht.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Vo eah een kfanga katt hott, hott eah een in di jail. Eah hott een ivvah-gevva zu sechtzay greeks-gnechta. Es henn als fiah uf aymol een gvatsht. Da Herodes hott gezayld noch Ohshtah da Petrus fannich di leit bringa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fasell, voah da Petrus in di jail kalda. Avvah di gmay voah di gans zeit am eahnshtlich bayda zu Gott fa een.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Selli nacht, vo da Herodes gedenkt hott fa een da neksht dawk raus bringa, voah da Petrus am shlohfa zvishich zvay greeks-gnechta, un voah gebunna mitt zvay kedda. Un di heedah voahra fannich di deah funn di jail.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Un uf aymol is en engel fumm Hah zu eem kumma un's voah licht in di jail. Eah hott da Petrus uf di seit kshlauwa un hott een uf gvekt. Da engel hott ksawt, “Shtay kshvind uf.” Un di kedda sinn abkfalla funn sei hend.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Da engel hott ksawt zu eem, “Du dei glaydah oh, un binn dei shoo.” Un da Petrus hott so gedu. No hott da engel ksawt, “Du dei ivvah-hemm oh un kumm miah nohch.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Un da Petrus is naus ganga, un is em engel nohch ganga. Eah hott nett gedenkt es dess voah is vass da engel gedu hott. Eah hott gmaynd es voah en vision.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Vo si deich di eahsht un zvett shtubb kumma sinn, sinn si an's eisich doah kumma vo naus ganga is in di shtatt. Dess doah is uf ganga funn sich selvaht fa si, un si sinn deich naus ganga un ay shtrohsa-leng nunnah, un uf aymol voah da engel nimmi bei eem.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Vo da Petrus zu sich selvaht kumma is, hott eah ksawt, “Nau vays ich fashuah es da Hah sei engel kshikt hott. Eah hott mich aus em Herodes sei hand kfiaht, un aw funn vass di Yudda leit foah-gegukt henn fa sayna.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Un vo eah an dee sach gedenkt hott, is eah an di Maria, em Johannes sei maemm, iahra haus ganga. Em Johannes sei letshtah nohma voah Markus. Do voahra feel leit zammah kumma fa bayda.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Vo da Petrus geglobt hott an di autseit deah is en maydel kumma fa gukka veah datt is. Iahra nohma voah Rhoda.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Vo si em Petrus sei shtimm gekend hott, voah see so froh es see di deah nett uf gmacht hott, avvah is nei kshprunga un hott ksawt es da Petrus an di deah is.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Si henn ksawt zu iahra, “Du bisht aus dei meind.” Avvah see hott yusht ohkalda sawwa es veah so. No henn si ksawt, “Es is sei engel.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Avvah da Petrus hott on ohgeglobt un vo si uf gmacht henn, henn si ksenna es es een is, un si voahra fashtaund.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Avvah eah hott eena gmohshend mitt di hand es si shtill sei sella. No hott eah fazayld vi da Hah een aus di jail gebrocht hott. Un eah hott ksawt, “Gaynd un sawwet em Jakobus un di breedah dee sacha.” No is eah vekk ganga an en anrah blatz.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Nau so kshvind es es dawk voah, voahra di greeks-gnechta oahrich bekimmaht vass es gevva hett mitt em Petrus.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Vo da Herodes ksucht hott fa da Petrus, hott eah een nett finna kenna. Eah hott di heedah auskfrohkt veyyich demm, un hott gebott gevva es si sella doht gmacht sei. Da Herodes is no funn Judayya nunnah an Caesarea ganga un is datt geblivva.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Da Herodes voah oahrich bays ivvah di leit funn Tyrus un Sidon, avvah si sinn awl mitt-nannah zu eem kumma. Si henn da Blastus, em kaynich sei gnecht, uf iahra seit grikt un henn kfrohkt fa fridda macha, veil iahra land feel ess-sach grikt hott fumm kaynich sei land.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Uf en ksetztah dawk hott da Herodes sei kaynichi glaydah oh, un hott uf sei kaynich-shtool kokt. No hott eah en lang kshvetz gmacht zu di leit.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Di leit henn gegrisha un ksawt, “Dess is di shtimm funn en gott un nett funn en mensh.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 En engel fumm Hah hott een grawt nunnah kshlauwa, veil eah nett di eah zu Gott gevva hott. Un veahm henn da Herodes kfressa, un eah is kshtauva.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Es Vatt fumm Hah is gvaxa, un is als may vadda.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Vo si iahra sach moll faddich katt henn, is da Barnabas un da Saul zrikk kumma funn Jerusalem. Si henn da Johannes mitt gebrocht. Demm Johannes sei letshtah nohma voah Markus.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.