Atos 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 An dee do zeit hott da Kaynich Herodes samm in di gmay fesht gnumma fa si veesht yoosa.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Eah hott da Jakobus doht gmacht mitt em shvatt. Dess voah em Johannes sei broodah.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Vo eah ksenna hott es di Yudda dess geglicha henn is eah veidah ganga un hott da Petrus aw gnumma. Dess voah an di dawwa funn unksavvaht-broht.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Vo eah een kfanga katt hott, hott eah een in di jail. Eah hott een ivvah-gevva zu sechtzay greeks-gnechta. Es henn als fiah uf aymol een gvatsht. Da Herodes hott gezayld noch Ohshtah da Petrus fannich di leit bringa.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Fasell, voah da Petrus in di jail kalda. Avvah di gmay voah di gans zeit am eahnshtlich bayda zu Gott fa een.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Selli nacht, vo da Herodes gedenkt hott fa een da neksht dawk raus bringa, voah da Petrus am shlohfa zvishich zvay greeks-gnechta, un voah gebunna mitt zvay kedda. Un di heedah voahra fannich di deah funn di jail.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Un uf aymol is en engel fumm Hah zu eem kumma un's voah licht in di jail. Eah hott da Petrus uf di seit kshlauwa un hott een uf gvekt. Da engel hott ksawt, “Shtay kshvind uf.” Un di kedda sinn abkfalla funn sei hend.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Da engel hott ksawt zu eem, “Du dei glaydah oh, un binn dei shoo.” Un da Petrus hott so gedu. No hott da engel ksawt, “Du dei ivvah-hemm oh un kumm miah nohch.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Un da Petrus is naus ganga, un is em engel nohch ganga. Eah hott nett gedenkt es dess voah is vass da engel gedu hott. Eah hott gmaynd es voah en vision.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Vo si deich di eahsht un zvett shtubb kumma sinn, sinn si an's eisich doah kumma vo naus ganga is in di shtatt. Dess doah is uf ganga funn sich selvaht fa si, un si sinn deich naus ganga un ay shtrohsa-leng nunnah, un uf aymol voah da engel nimmi bei eem.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Vo da Petrus zu sich selvaht kumma is, hott eah ksawt, “Nau vays ich fashuah es da Hah sei engel kshikt hott. Eah hott mich aus em Herodes sei hand kfiaht, un aw funn vass di Yudda leit foah-gegukt henn fa sayna.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Un vo eah an dee sach gedenkt hott, is eah an di Maria, em Johannes sei maemm, iahra haus ganga. Em Johannes sei letshtah nohma voah Markus. Do voahra feel leit zammah kumma fa bayda.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Vo da Petrus geglobt hott an di autseit deah is en maydel kumma fa gukka veah datt is. Iahra nohma voah Rhoda.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Vo si em Petrus sei shtimm gekend hott, voah see so froh es see di deah nett uf gmacht hott, avvah is nei kshprunga un hott ksawt es da Petrus an di deah is.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Si henn ksawt zu iahra, “Du bisht aus dei meind.” Avvah see hott yusht ohkalda sawwa es veah so. No henn si ksawt, “Es is sei engel.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Avvah da Petrus hott on ohgeglobt un vo si uf gmacht henn, henn si ksenna es es een is, un si voahra fashtaund.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Avvah eah hott eena gmohshend mitt di hand es si shtill sei sella. No hott eah fazayld vi da Hah een aus di jail gebrocht hott. Un eah hott ksawt, “Gaynd un sawwet em Jakobus un di breedah dee sacha.” No is eah vekk ganga an en anrah blatz.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Nau so kshvind es es dawk voah, voahra di greeks-gnechta oahrich bekimmaht vass es gevva hett mitt em Petrus.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Vo da Herodes ksucht hott fa da Petrus, hott eah een nett finna kenna. Eah hott di heedah auskfrohkt veyyich demm, un hott gebott gevva es si sella doht gmacht sei. Da Herodes is no funn Judayya nunnah an Caesarea ganga un is datt geblivva.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Da Herodes voah oahrich bays ivvah di leit funn Tyrus un Sidon, avvah si sinn awl mitt-nannah zu eem kumma. Si henn da Blastus, em kaynich sei gnecht, uf iahra seit grikt un henn kfrohkt fa fridda macha, veil iahra land feel ess-sach grikt hott fumm kaynich sei land.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Uf en ksetztah dawk hott da Herodes sei kaynichi glaydah oh, un hott uf sei kaynich-shtool kokt. No hott eah en lang kshvetz gmacht zu di leit.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Di leit henn gegrisha un ksawt, “Dess is di shtimm funn en gott un nett funn en mensh.”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 En engel fumm Hah hott een grawt nunnah kshlauwa, veil eah nett di eah zu Gott gevva hott. Un veahm henn da Herodes kfressa, un eah is kshtauva.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Es Vatt fumm Hah is gvaxa, un is als may vadda.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Vo si iahra sach moll faddich katt henn, is da Barnabas un da Saul zrikk kumma funn Jerusalem. Si henn da Johannes mitt gebrocht. Demm Johannes sei letshtah nohma voah Markus.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.