Atos 10
Di Heilich Shrift (PDC) vs NTLH
1 Es voah en mann an Caesarea es Kornelius kaysa hott. Eah voah en hauptmann funn di greeks-gnechta es si Italian kaysa henn.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Eah voah geishtlich psunna un Gott-firchtich, un aw awl sei haus-haldung. Eah hott feel oahmi leit kolfa un hott immah gebayda zu Gott.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Baut drei oowah nochmiddawks hott eah en vision ksenna un en engel funn Gott is zu eem kumma un hott ksawt, “Kornelius.”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Un vi eah een ohgegukt hott is eah fashrokka, un hott kfrohkt, “Hah, vass is dess?” Un da engel hott ksawt zu eem, “Dei gebaydah un almohsa sinn ruff kumma zu Gott, es en ohdenkes fannich eem.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Un nau shikk mennah an Joppa un hohl da Simon. Sei letshtah nohma is Petrus.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Eah bleibt bei em Simon, deah es heit taenna dutt. Sei haus is nayvich em say. Da Petrus zayld diah sawwa vass du du solsht.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Vo da engel es kshvetzt hott zu eem moll vekk ganga voah, hott da Kornelius zvay funn sei gnechta groofa, un en geishtlich psunnanah greeks-gnecht, funn denna vo eem abgvoaht henn.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Vo eah eena dee sacha awl fazayld katt hott, hott eah si noch Joppa kshikt.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Un da neksht dawk, vo si am gay voahra, un sinn nayksht an di shtatt kumma, is da Petrus nuff uf's dach ganga fa bayda am zvelf oowah.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Eah is oahrich hungahrich vadda, un hott vella essa. Avvah diveil es si am's rishta voahra hott eah en vision ksenna.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Eah hott da Himmel ksenna sich uf macha, un ebbes is runnah kumma es gegukt hott vi en grohs duch es kohva voah an di fiah ekkah. Dess is runnah kumma uf di eaht.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 In demm duch voahra alli sadda fiah-feesichi diahra funn di eaht, un vildi diahra, un sacha es gradla uf em bodda, un fekkel es fleeya in di luft.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Un's is en shtimm zu eem kumma, “Shtay uf Petrus, shlacht un ess.”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Avvah da Petrus hott ksawt, “Oh nay, Hah, ich habb noch nee nix gessa es unsauvah adda unrein voah.”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Di shtimm hott's zvett mohl kshvetzt zu eem, “Vass Gott rein gmacht hott solsht du nett unsauvah haysa.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Dess voah drei mohl gedu, un no is es duch viddah nuff in da Himmel gnumma vadda.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Di mennah vo da Kornelius kshikt hott, henn kfrohkt fa em Simon sei haus. Grawt no, vo da Petrus am vunnahra voah zu sich selvaht vass deah vision es eah ksenna hott mayna dayt, voahra si am doah kshtanna,
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 un henn groofa un kfrohkt eb da Simon mitt em letshta nohma Petrus, am datt bleiva is.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Veil da Petrus ivvah deah vision gedenkt hott, hott da Geisht ksawt zu eem, “Gukk moll, drei mennah sinn am dich sucha.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Shtay uf, gay nunnah un gay mitt eena. Du nett zveifla. Ich habb si kshikt.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 No is da Petrus nunnah ganga zu di mennah es kshikt voahra zu eem fumm Kornelius un hott ksawt, “Gukket moll, ich binn da vann es diah am gukka sind difoah. Favass sind diah kumma?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Di mennah henn ksawt, “Da Kornelius da hauptmann, is en gerechtah mann un eah hott di furcht Gottes in sich. Awl di Yudda leit doon feel denka funn eem. Gott hott eem ksawt deich en heilichah engel fa dich hohla zu sei haus, un heahra vass du hosht zu sawwa.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 No hott eah si rei gebrocht, un hott blatz gmacht fa si fa bleiva ivvah-nacht. Da neksht dawk is da Petrus mitt eena ganga un edlichi breedah funn Joppa sinn aw mitt ganga.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Da dawk noch sellem sinn si an Caesarea kumma. Da Kornelius voah am voahra uf si. Eah hott sei freind un goodi bekandi zammah groofa katt.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Vi da Petrus rei kumma is, is da Kornelius zu eem ganga, hott sich fannich eem nunnah gegneet un hott een ohgebayda.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Avvah da Petrus hott eem uf kolfa un hott ksawt, “Shtay uf, ich binn aw yusht en mensh.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Eah hott no kshvetzt mitt eem, un is on nei ganga. Datt hott eah kfunna es feel leit zammah kumma voahra.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Da Petrus hott ksawt zu eena, “Diah visset es es nett alawbt is fa en Yutt rei kumma, adda dibei sei vo leit sinn es nett Yudda sinn. Avvah Gott hott miah gvissa es ich soll nett ennichah mensh unrein adda nix veaht haysa.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Fasell, binn ich kumma un habb mich nett gveaht so kshvind es diah kshikt hend fa mich. Nau vill ich vissa, favass hend diah kshikt fa mich?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Da Kornelius hott ksawt, “Fiah dawk zrikk voahrich am fashta biss an dee shtund. Am drei oowah nochmiddawks voahrich am bayda, un uf aymol hott en mann fannich miah kshtanna un sei glaydah voahra gans hell.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Un deah mann hott ksawt, ‘Kornelius, dei gebayt is keaht vadda. Un Gott hott acht katt vi du di oahmi leit helfa dusht.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Shikk du zu Joppa, un frohk fa da Simon, deah vo aw Petrus hayst. Eah bleibt im Simon, da heit taennah, sei haus nayvich em say. Vann da Petrus moll kumd zayld eah shvetza zu diah.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Fasell, havvich grawt kshikt fa dich, un du hosht recht gedu es du kumma bisht. Nau sinn miah awl do fasammeld fannich Gott, fa heahra funn awl di sacha es Gott diah gebodda hott.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 No hott da Petrus ksawt, “Nau vays ich es dess di voahret is. Gott dutt nett dayl leit haychah hayva es anri,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 avvah alli sadda leit vo Gottes-furcht in sich henn un recht doon, sinn ohgnumma bei eem.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Dess is es Vatt vo Gott kshikt hott zu di kinnah funn Israel, un hott fridda gebreddicht deich Jesus Christus. (Eah is da Hah funn alles.)
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Diah visset es sell Vatt naus gedu is vadda deich gans Judayya. Es hott kshteaht in Galilaya noch di dawf es da Johannes gebreddicht hott.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Gott hott Jesus funn Nazareth ksalbt mitt em Heilicha Geisht un mitt graft. Eah is rumm heah ganga am goot du, un hott dee kayld vo unnich em Deivel voahra, veil Gott bei eem voah.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Un miah sinn zeiya funn awl di sacha es eah gedu hott in di Yudda iahra land, un aw an Jerusalem. Si henn een doht gmacht bei een uf en greitz henka.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Gott hott een uf gvekt funn di dohda da dritt dawk, un hott gmacht es leit een sayna henn kenna.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Nett awl di leit henn een ksenna, avvah yusht zeiyah es Gott difoah groofa katt hott, even uns, vo gessa un gedrunka henn mitt Jesus noch demm es eah uf kshtanna is funn di dohda.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Un Jesus hott uns gebodda es miah sella breddicha zu di leit, un sella zeiyah sei es eah is da vann vo Gott avayld hott fa da Richtah sei funn di levendicha un di dohda.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Di brofayda henn awl dess ksawt veyyich eem, es alli-ebbah es glawbt an een, kann deich sei nohma sei sinda fagevva greeya.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Vo da Petrus noch am shvetza voah, is da Heilich Geisht uf awl dee kumma vo am's vatt abheicha voahra.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Un di glawvicha Yudda es mitt em Petrus kumma voahra, voahra fashtaund es da kshenk fumm Heilicha Geisht aw ausgleaht vadda is uf dee vo nett Yudda sinn.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Fa si henn si keaht shvetza mitt zunga, un Gott lohva. No hott da Petrus ksawt,
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Kann ennich ebbah sawwa, miah daufa nett vassah nemma un dee leit dawfa vo da Heilich Geisht grikt henn da saym vayk es miah henn?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 No hott eah en gebott gevva es si sella gedawft sei im nohma fumm Hah. Un si henn no da Petrus kfrohkt fa noch edlichi dawk datt bleiva.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.