Atos 10
Di Heilich Shrift (PDC) vs NAA
1 Es voah en mann an Caesarea es Kornelius kaysa hott. Eah voah en hauptmann funn di greeks-gnechta es si Italian kaysa henn.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Eah voah geishtlich psunna un Gott-firchtich, un aw awl sei haus-haldung. Eah hott feel oahmi leit kolfa un hott immah gebayda zu Gott.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Baut drei oowah nochmiddawks hott eah en vision ksenna un en engel funn Gott is zu eem kumma un hott ksawt, “Kornelius.”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Un vi eah een ohgegukt hott is eah fashrokka, un hott kfrohkt, “Hah, vass is dess?” Un da engel hott ksawt zu eem, “Dei gebaydah un almohsa sinn ruff kumma zu Gott, es en ohdenkes fannich eem.
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Un nau shikk mennah an Joppa un hohl da Simon. Sei letshtah nohma is Petrus.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Eah bleibt bei em Simon, deah es heit taenna dutt. Sei haus is nayvich em say. Da Petrus zayld diah sawwa vass du du solsht.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Vo da engel es kshvetzt hott zu eem moll vekk ganga voah, hott da Kornelius zvay funn sei gnechta groofa, un en geishtlich psunnanah greeks-gnecht, funn denna vo eem abgvoaht henn.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Vo eah eena dee sacha awl fazayld katt hott, hott eah si noch Joppa kshikt.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Un da neksht dawk, vo si am gay voahra, un sinn nayksht an di shtatt kumma, is da Petrus nuff uf's dach ganga fa bayda am zvelf oowah.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Eah is oahrich hungahrich vadda, un hott vella essa. Avvah diveil es si am's rishta voahra hott eah en vision ksenna.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Eah hott da Himmel ksenna sich uf macha, un ebbes is runnah kumma es gegukt hott vi en grohs duch es kohva voah an di fiah ekkah. Dess is runnah kumma uf di eaht.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 In demm duch voahra alli sadda fiah-feesichi diahra funn di eaht, un vildi diahra, un sacha es gradla uf em bodda, un fekkel es fleeya in di luft.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Un's is en shtimm zu eem kumma, “Shtay uf Petrus, shlacht un ess.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Avvah da Petrus hott ksawt, “Oh nay, Hah, ich habb noch nee nix gessa es unsauvah adda unrein voah.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Di shtimm hott's zvett mohl kshvetzt zu eem, “Vass Gott rein gmacht hott solsht du nett unsauvah haysa.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Dess voah drei mohl gedu, un no is es duch viddah nuff in da Himmel gnumma vadda.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Di mennah vo da Kornelius kshikt hott, henn kfrohkt fa em Simon sei haus. Grawt no, vo da Petrus am vunnahra voah zu sich selvaht vass deah vision es eah ksenna hott mayna dayt, voahra si am doah kshtanna,
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 un henn groofa un kfrohkt eb da Simon mitt em letshta nohma Petrus, am datt bleiva is.
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Veil da Petrus ivvah deah vision gedenkt hott, hott da Geisht ksawt zu eem, “Gukk moll, drei mennah sinn am dich sucha.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Shtay uf, gay nunnah un gay mitt eena. Du nett zveifla. Ich habb si kshikt.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 No is da Petrus nunnah ganga zu di mennah es kshikt voahra zu eem fumm Kornelius un hott ksawt, “Gukket moll, ich binn da vann es diah am gukka sind difoah. Favass sind diah kumma?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Di mennah henn ksawt, “Da Kornelius da hauptmann, is en gerechtah mann un eah hott di furcht Gottes in sich. Awl di Yudda leit doon feel denka funn eem. Gott hott eem ksawt deich en heilichah engel fa dich hohla zu sei haus, un heahra vass du hosht zu sawwa.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 No hott eah si rei gebrocht, un hott blatz gmacht fa si fa bleiva ivvah-nacht. Da neksht dawk is da Petrus mitt eena ganga un edlichi breedah funn Joppa sinn aw mitt ganga.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Da dawk noch sellem sinn si an Caesarea kumma. Da Kornelius voah am voahra uf si. Eah hott sei freind un goodi bekandi zammah groofa katt.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Vi da Petrus rei kumma is, is da Kornelius zu eem ganga, hott sich fannich eem nunnah gegneet un hott een ohgebayda.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Avvah da Petrus hott eem uf kolfa un hott ksawt, “Shtay uf, ich binn aw yusht en mensh.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Eah hott no kshvetzt mitt eem, un is on nei ganga. Datt hott eah kfunna es feel leit zammah kumma voahra.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Da Petrus hott ksawt zu eena, “Diah visset es es nett alawbt is fa en Yutt rei kumma, adda dibei sei vo leit sinn es nett Yudda sinn. Avvah Gott hott miah gvissa es ich soll nett ennichah mensh unrein adda nix veaht haysa.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Fasell, binn ich kumma un habb mich nett gveaht so kshvind es diah kshikt hend fa mich. Nau vill ich vissa, favass hend diah kshikt fa mich?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Da Kornelius hott ksawt, “Fiah dawk zrikk voahrich am fashta biss an dee shtund. Am drei oowah nochmiddawks voahrich am bayda, un uf aymol hott en mann fannich miah kshtanna un sei glaydah voahra gans hell.
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 Un deah mann hott ksawt, ‘Kornelius, dei gebayt is keaht vadda. Un Gott hott acht katt vi du di oahmi leit helfa dusht.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Shikk du zu Joppa, un frohk fa da Simon, deah vo aw Petrus hayst. Eah bleibt im Simon, da heit taennah, sei haus nayvich em say. Vann da Petrus moll kumd zayld eah shvetza zu diah.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Fasell, havvich grawt kshikt fa dich, un du hosht recht gedu es du kumma bisht. Nau sinn miah awl do fasammeld fannich Gott, fa heahra funn awl di sacha es Gott diah gebodda hott.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 No hott da Petrus ksawt, “Nau vays ich es dess di voahret is. Gott dutt nett dayl leit haychah hayva es anri,
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 avvah alli sadda leit vo Gottes-furcht in sich henn un recht doon, sinn ohgnumma bei eem.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Dess is es Vatt vo Gott kshikt hott zu di kinnah funn Israel, un hott fridda gebreddicht deich Jesus Christus. (Eah is da Hah funn alles.)
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Diah visset es sell Vatt naus gedu is vadda deich gans Judayya. Es hott kshteaht in Galilaya noch di dawf es da Johannes gebreddicht hott.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Gott hott Jesus funn Nazareth ksalbt mitt em Heilicha Geisht un mitt graft. Eah is rumm heah ganga am goot du, un hott dee kayld vo unnich em Deivel voahra, veil Gott bei eem voah.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 Un miah sinn zeiya funn awl di sacha es eah gedu hott in di Yudda iahra land, un aw an Jerusalem. Si henn een doht gmacht bei een uf en greitz henka.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Gott hott een uf gvekt funn di dohda da dritt dawk, un hott gmacht es leit een sayna henn kenna.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Nett awl di leit henn een ksenna, avvah yusht zeiyah es Gott difoah groofa katt hott, even uns, vo gessa un gedrunka henn mitt Jesus noch demm es eah uf kshtanna is funn di dohda.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Un Jesus hott uns gebodda es miah sella breddicha zu di leit, un sella zeiyah sei es eah is da vann vo Gott avayld hott fa da Richtah sei funn di levendicha un di dohda.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Di brofayda henn awl dess ksawt veyyich eem, es alli-ebbah es glawbt an een, kann deich sei nohma sei sinda fagevva greeya.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Vo da Petrus noch am shvetza voah, is da Heilich Geisht uf awl dee kumma vo am's vatt abheicha voahra.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Un di glawvicha Yudda es mitt em Petrus kumma voahra, voahra fashtaund es da kshenk fumm Heilicha Geisht aw ausgleaht vadda is uf dee vo nett Yudda sinn.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Fa si henn si keaht shvetza mitt zunga, un Gott lohva. No hott da Petrus ksawt,
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 “Kann ennich ebbah sawwa, miah daufa nett vassah nemma un dee leit dawfa vo da Heilich Geisht grikt henn da saym vayk es miah henn?”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 No hott eah en gebott gevva es si sella gedawft sei im nohma fumm Hah. Un si henn no da Petrus kfrohkt fa noch edlichi dawk datt bleiva.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.