2 Samuel 2
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARIB
1 Noch demm, hott da Dawfit da Hah kfrohkt,
1 Sucedeu depois disto que Davi consultou ao Senhor, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? Respondeu-lhe o Senhor: Sobe. Ainda perguntou Davi: Para onde subirei? Respondeu o Senhor: Para Hebrom.
2 No is da Dawfit datt anna gezowwa mitt sei zvay veivah, di Ahinoam funn Jesreel, un di Abigail, em Nabal funn Karmel sei vitt-fraw.
2 Subiu, pois, Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, que fora mulher de Nabal, e carmelita.
3 Da Dawfit hott aw di mennah es bei eem voahra mitt sich gnumma, yaydah mitt sei family, un si henn in di shtett funn Hebron gvoond.
3 Davi fez subir também os homens que estavam com ele, cada um com sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 No sinn di mennah funn Juda an Hebron kumma, un datt henn si da Dawfit ksalbt fa kaynich sei ivvah gans Juda. Si henn em Dawfit ksawt es es di mennah funn Jabes in Gilead voahra es da Saul fagrawva henn.
4 Então vieram os homens de Judá, e ali ungiram Davi rei sobre a casa de Judá. Depois informaram a Davi, dizendo: Foram os homens de Jabes-Gileade que sepultaram a Saul.
5 No hott eah leit kshikt zu di mennah in Jabes in Gilead fa eena sawwa, “Ksaykend sind diah beim Hah fa bamhatzichkeit veisa zu eiyah meishtah da Saul, un fa een fagrawva.
5 Pelo que Davi enviou mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, a dizer-lhes: Benditos do Senhor sejais vós, que fizestes tal benevolência, sepultando a Saul, vosso senhor!
6 Da Hah soll nau bamhatzichkeit un voahheit veisa zu eich, un ich vill eich aw goot du veil diah dess gedu hend.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de benevolência e fidelidade; e eu também vos retribuirei esse bem que fizestes.
7 Nau losset eiyah hend shteik sei un feichet eich nett. Eiyah meishtah da Saul is doht, un gans Juda hott mich ksalbt fa kaynich sei ivvah si.”
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valorosos; porque Saul, vosso senhor, é morto, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Avvah da Abner, em Ner sei boo, da ivvah-saynah fumm Saul sei greeks-gnechta, hott em Saul sei boo, da Ish-Bosheth, gnumma un hott een nivvah an Mahanaim gebrocht.
8 Ora, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 Eah hott een kaynich gmacht ivvah Gilead, Assur, Jesreel, Ephraim, Benjamin un ivvah gans Israel.
9 e o constituiu rei sobre Gileade, sobre os asuritas, sobre Jizreel, sobre Efraim, sobre Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Em Saul sei boo, da Ish-Bosheth, voah fatzich yoah ald vo eah kaynich vadda is ivvah Israel, un eah voah kaynich fa zvay yoah. Avvah gans Juda hott em Dawfit nohch kfolkt.
10 Quarenta anos tinha Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos, A casa de Judá, porém, seguia a Davi.
11 Da Dawfit voah kaynich in Hebron ivvah gans Juda fa sivva yoah un sex moonet.
11 E foi o tempo que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Em Ner sei boo, da Abner, un di mennah fumm Saul sei boo, da Ish-Bosheth, henn Mahanaim falossa un sinn an Gibeon ganga.
12 Depois Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, saiu de Maanaim para Gibeão.
13 Di Zeruia iahra boo, da Joab, un em Dawfit sei mennah sinn ganga un henn si ohgedroffa am vassah-loch funn Gibeon. Datt henn si sich anna kokt uf yaydah seit fumm vassah-loch.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram com eles perto do tanque de Gibeão; e pararam uns de um lado do tanque, e os outros do outro lado.
14 No hott da Abner ksawt zumm Joab, “Vella samm funn unsah yungi mennah zammah du un si lossa fecht-shpeela fannich uns.” “Loss si's du,” hott da Joab ksawt.
14 Então disse Abner a Joabe: Levantem-se os mancebos, e se batam diante de nós. Respondeu Joabe: Levantem-se.
15 No sinn selli es gezayld voahra ufkshtanna, zvelfa fa da Benjamin un em Saul sei boo da Ish-Bosheth, un zvelfa fa da Dawfit.
15 Levantaram-se, pois, e passaram, em número de doze por Benjamim e por Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Un yaydah funn eena hott da annah gegraebt am kobb un hott eem sei shvatt in di seit kshtohsa, so es si mitt-nannah uf da bodda kfalla sinn. Fasell is sellah blatz Helkath-Hazzurim kaysa datt in Gibeon.
16 E cada um lançou mão da cabeça de seu contendor, e meteu-lhe a espada pela ilharga; assim caíram juntos; pelo que se chamou àquele lugar, que está junto a Gibeão, Helcate-Hazurim.
17 Sellah dawk voah's gefecht oahrich shlimm un da Abner un di mennah funn Israel sinn gebodda vadda bei em Dawfit sei mennah.
17 Seguiu-se naquele dia uma crua peleja; e Abner e os homens de Israel foram derrotados diante dos servos de Davi.
18 Di drei boova funn di Zeruia voahra datt: da Joab, da Abisai un da Asahel, un da Asahel hott so shteik shpringa kenna es en hash.
18 Ora, estavam ali os três filhos de Zeruia: Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 Eah is em Abner nohch ganga un is nett lings adda rechts gedrayt vi eah eem nohch ganga is.
19 Perseguiu, pois, Asael a Abner, seguindo-o sem se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
20 Da Abner hott hinnich sich gegukt un hott kfrohkt, “Is sell dich, Asahel?” Eah hott ksawt, “Yau, 'sis mich.”
20 Nisso Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? Respondeu ele: Sou eu.
21 No hott da Abner ksawt zu eem, “Dray lings adda rechts, fecht mitt ayns funn di yunga mennah un nemm sei greeks-ksha.” Avvah da Asahel hott nett kshtobt eem nohch gay.
21 Ao que lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos mancebos, e toma os seus despojos. Asael, porém , não quis desviar-se de seguí-lo.
22 Da Abner hott een no viddah gvand, “Heah uf miah nohch kumma! Favass sett ich dich nunnah hakka? Vee kend ich dei broodah da Joab in's ksicht gukka?”
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; porque hei de ferir-te e dar contigo em terra? e como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Avvah da Asahel hott's nett gedu fa shtobba; so hott da Abner's hinnahsht end funn sei shpiah im Asahel sei bauch kshtohsa un da shpiah is hinna an sei bukkel raus kumma. Eah is nunnah kfalla un grawt datt kshtauva. Alli-ebbah hott kshtobt vi eah an da blatz kumma is vo da Asahel anna kfalla is un kshtauva is.
23 Todavia ele recusou desviar-se; pelo que Abner o feriu com o conto da lança pelo ventre, de modo que a lança lhe saiu por detrás; e ele caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar. E sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caíra morto, paravam.
24 Avvah da Joab un da Abisai sinn no em Abner nohch ganga, un vo di sunn am unnah gay voah, sinn si an da hivvel funn Ammah kumma nayksht an Giah uf em vayk noch di vildahnis funn Gibeon.
24 Mas Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol ao chegarem eles ao outeiro de Amá, que está diante de Giá, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 No henn di mennah fumm Benjamin sich zammah fasammeld hinnich em Abner. Si henn sich zammah fasammeld in en drubb un henn sich kshteld uf en hivvel.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner e, formando-se num batalhão, puseram-se no cume dum outeiro.
26 Da Abner hott no naus groofa zumm Joab, “Soll's shvatt fressa unni end? Vaysht du nett es dess yusht enda zayld in biddahnis? Vee lang zayld's gay biss du dei mennah shtobsht iahra breedah nohch gay?”
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Devorará a espada para sempre? não sabes que por fim haverá amargura? até quando te demorarás em ordenar ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Da Joab hott ksawt, “So voah es Gott laybt, vann du nett kshvetzt hetsht, dann hedda di mennah ohkalda iahra breedah nohch gay biss meiya-free.”
27 Respondeu Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só amanhã cedo teria o povo cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Da Joab hott no sei blohs-hann geblohsa, un awl di mennah henn kshtobt. Si henn ufkeaht Israel nohch gay un si henn nimmi kfochta.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou; e não perseguiram mais a Israel, e tampouco pelejaram mais.
29 Da Abner un sei mennah sinn no di gans nacht zrikk deich Arabah ganga. Si sinn ivvah da Jordan Revvah ganga, sinn da gans meiya gloffa biss si an Mahanaim kumma sinn.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela Arabá; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e vieram a Maanaim.
30 No hott da Joab ufkeaht em Abner nohch gay un hott sei mennah zammah groofa. Nayvich em Asahel, voahra neintzay fumm Dawfit sei mennah nimmi dibei.
30 Voltou, pois, Joabe de seguir a Abner; e quando ajuntou todo o povo, faltavam dos servos de Davi dezenove homens, e Asael.
31 Avvah em Dawfit sei mennah henn drei hunnaht un sechtzich fumm Benjamin sei mennah doht gmacht katt es beim Abner voahra.
31 Mas os servos de Davi tinham ferido dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, de tal maneira que morreram.
32 Si henn da Asahel gnumma un henn een fagrawva in seim daett sei grawb in Bethlehem. No is da Joab un sei mennah di gans nacht gloffa un sinn zrikk an Hebron kumma da neksht meiya.
32 E levantaram a Asael, e o sepultaram no sepulcro de seu pai, que estava em Belém. E Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.