2 Samuel 16
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 Vo da Dawfit en shtikk ivvah da hivvel ganga voah, datt voah da Ziba, em Mephibosheth sei gnecht, am voahra fa een ohdreffa. Eah hott samm aysla datt katt es ufksaddeld voahra un ufglawda mitt zvay hunnaht layb broht, en hunnaht reseina-kucha, en hunnaht summah-frucht-kucha un en vei-sakk foll vei.
1 Tendo Davi passado um pouco além, dobrando o cimo, eis que lhe saiu ao encontro Ziba, servo de Mefibosete, com dois jumentos albardados e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, cem frutas de verão e um odre de vinho.
2 Da kaynich hott da Ziba kfrohkt, “Favass hosht du dee gebrocht?” Da Ziba hott ksawt, “Di aysla sinn fa em kaynich sei family druff reida, es broht un frucht sinn fa di mennah zu essa un da vei is fa si zu drinka vann si matt vadda in di vildahnis.”
2 Perguntou o rei a Ziba: Que pretendes com isto? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para serem montados; o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; o vinho, para beberem os cansados no deserto.
3 Da kaynich hott no kfrohkt, “Vo is dei meishtah sei kinds-kind?” Da Ziba hott ksawt, “Eah is am in Jerusalem bleiva, veil eah maynd, ‘Heit zayla di Israeliddah viddah mei dawdi sei kaynich-reich zrikk gevva zu miah.’”
3 Então, disse o rei: Onde está, pois, o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém, pois disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Da kaynich hott no ksawt zumm Ziba, “Alles es zumm Mephibosheth keaht hott is nau dei.” Da Ziba hott ksawt, “Ich bikk mich nunnah. Loss mich gnawt finna fannich diah, mei hah un kaynich.”
4 Então, disse o rei a Ziba: Teu é tudo que pertence a Mefibosete. Disse Ziba: Eu me inclino e ache eu mercê diante de ti, ó rei, meu senhor.
5 Vi da kaynich Dawfit nayksht an Bahurim kumma is, is en mann fumm Saul sei kshlecht aus di shtatt kumma. Sei nohma voah Simei, em Gera sei boo, un eah hott kflucht vi eah kumma is.
5 Tendo chegado o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; saiu e ia amaldiçoando.
6 Eah hott shtay kshmissa geyyich em Dawfit un em kaynich sei gnechta, diveil es awl di leit un di greeks-gnechta gans um da Dawfit rumm voahra.
6 Atirava pedras contra Davi e contra todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valentes estavam à direita e à esquerda do rei.
7 Da Simei hott kflucht un ksawt, “Fabutz dich, fabutz dich, du bloot-mann, du nix-nutz!
7 Amaldiçoando-o, dizia Simei: Fora daqui, fora, homem de sangue, homem de Belial;
8 Da Hah hott dich zrikk betzawld fa awl's bloot es du fagossa hosht im Saul sei family, demm sei kaynich-reich es du vekk gnumma hosht. Da Hah hott dei kaynich-reich zu dei boo da Absalom gevva. Du bisht nunnah gedu vadda deich dei ayya evil, un veil du en bloot-mann bisht.”
8 o Senhor te deu, agora, a paga de todo o sangue da casa de Saul, cujo reino usurpaste; o Senhor já o entregou nas mãos de teu filho Absalão; eis-te, agora, na tua desgraça, porque és homem de sangue.
9 No hott da Abisai, di Zeruia iahra boo, ksawt zumm kaynich, “Favass sett deah doht hund mei hah da kaynich faflucha? Loss mich nivvah gay un sei kobb abshneida.”
9 Então, Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei, meu senhor? Deixa-me passar e lhe tirarei a cabeça.
10 Avvah da Dawfit hott ksawt, “Diah boova funn di Zeruia, vass habb ich zu du mitt eich? Vann eah mich faflucht veil da Hah eem ksawt hott fa so du, veah kann sawwa, ‘Favass dusht du dess?’”
10 Respondeu o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora, deixai-o amaldiçoar; pois, se o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi, quem diria: Por que assim fizeste?
11 Da Dawfit hott no ksawt zumm Abisai un awl sei gnechta, “Gukket moll, mei ayknah boo is am broviahra mei layva nemma. Vee feel may, dann, deah Benjaminiddah! Da Hah hott eem ksawt fa's du, so losset een gay, losset een flucha.
11 Disse mais Davi a Abisai e a todos os seus servos: Eis que meu próprio filho procura tirar-me a vida, quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o; que amaldiçoe, pois o Senhor lhe ordenou.
12 Fleicht saynd da Hah mei aylend un betzawld mich zrikk mitt goodes fa's fafluches es ich am greeya binn heit.”
12 Talvez o Senhor olhará para a minha aflição e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 So is da Dawfit un sei mennah on da vayk nunnah ganga diveil es da Simei ovvich eena am hivvel nohch ganga is un voah am flucha un shtay un drekk shmeisa geyyich eem.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; também Simei ia ao longo do monte, ao lado dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras e terra contra ele.
14 No is da kaynich un awl sei leit anna kumma un voahra meet. Datt henn si ufgroot.
14 O rei e todo o povo que ia com ele chegaram exaustos ao Jordão e ali descansaram.
15 No is da Absalom un awl di mennah funn Israel in Jerusalem kumma, un da Ahithophel voah bei eem.
15 Absalão, pois, e todo o povo, homens de Israel, vieram a Jerusalém; e, com ele, Aitofel.
16 Em Dawfit sei freind, da Husai da Arkiddah, is no zumm Absalom ganga un hott ksawt, “Lang laybt da kaynich! Lang laybt da kaynich!”
16 Tendo-se apresentado Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Da Absalom hott ksawt zumm Husai, “Is sell di leevi es du veisht zu deim freind? Favass bisht du nett mitt deim freind ganga?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É assim a tua fidelidade para com o teu amigo Davi? Por que não foste com o teu amigo?
18 Da Husai hott no ksawt zumm Absalom, “Nay, ich heah zu sellah es groofa voah beim Hah, dee leit un awl di mennah funn Israel. Ich binn sei, un bleib bei eem.
18 Respondeu Husai a Absalão: Não, mas àquele a quem o Senhor elegeu, e todo este povo, e todos os homens de Israel, a ele pertencerei e com ele ficarei.
19 Ennichah, veah sett ich deena? Sett ich nett sei boo deena? Grawt vi ich dei daett gedeend habb, so vill ich dich deena.”
19 Ainda mais, a quem serviria eu? Porventura, não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Da Absalom hott no ksawt zumm Ahithophel, “Gebb uns dei roht. Vass sedda miah nau du?”
20 Então, disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Da Ahithophel hott gandvat, “Gay nei un shlohf mitt dei daett sei nayva-veivah es eah do glost hott fa acht gevva uf's kaynich-haus. No zayld gans Israel heahra es du dich grausam gmacht hosht zu dei daett, un selli bei diah vadda fagrefticht.”
21 Disse Aitofel a Absalão: Coabita com as concubinas de teu pai, que deixou para cuidar da casa; e, em ouvindo todo o Israel que te fizeste odioso para com teu pai, animar-se-ão todos os que estão contigo.
22 No henn si en tent uf gedu uf em dach fumm kaynich-haus fa da Absalom, un eah is nei ganga zu sei daett sei nayva-veivah fannich di awwa funn gans Israel.
22 Armaram, pois, para Absalão uma tenda no eirado, e ali, à vista de todo o Israel, ele coabitou com as concubinas de seu pai.
23 In selli dawwa voah em Ahithophel sei roht ohgnumma es vi vann ebbah Gott selvaht frohwa dayt. Sell is vi da Dawfit un da Absalom awl zvay em Ahithophel sei roht gnumma henn.
23 O conselho que Aitofel dava, naqueles dias, era como resposta de Deus a uma consulta; tal era o conselho de Aitofel, tanto para Davi como para Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.