2 Coríntios 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Ich muss ohhalda braekka. Es helft nimmand ebbes, avvah ich kumm nau zu himlishi kshichta un sacha es da Hah miah gvissa hott.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ich kenn en mann in Christus vo fatzay yoah zrikk uf kfanga voah im dridda Himmel—eb eah in seim leib voah adda aus seim leib, sell vays ich nett, Gott vayst's.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Un ich vays es deah mann—eb in demm leib adda aus demm leib, dess kann ich nett sawwa, Gott vayst—
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 nuff gezowwa voah in Paradees un hott sacha keaht es en mann nett sawwa dauf.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ich zayl braekka veyyich en mann vi sell, avvah veyyich miah selvaht braekk ich nett, unni yusht veyyich mei shvachheit.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Even vann ich mich ufbraekka vill, ich zayl kenn nah sei, fa ich zayl di voahret sawwa. Avvah ich hald mich funn demm, so es nimmand may denka soll funn miah es eah sayna un heahra kann funn miah.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Es voah en dann in mei flaysh gedu, so es ich mich nett selvaht zu hohch uf hayb deich di himlishi sacha vo Gott miah gvissa hott. Dee dann voah em Satan sei engel vo kshikt voah fa mich blohwa so es ich mich nett zu hohch uf hayb.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ich habb drei mohl ohkalda un da Hah gebitt es eah mich frei macht funn demm,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 avvah eah hott ksawt zu miah, “Mei gnawt is genunk fa dich, fa mei graft is mechtich gmacht deich shvachheit.” Fasell, doon ich geahn braekka veyyich mei shvachheit, so es di graft funn Christus uf miah root.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Un fasell, froi ich mich in mei shvachheit, in fashohmd vadda, in noht havva, in fafolkt vadda, un in angsht havva fa da villa funn Christus. Fa vann ich shvach binn, no binn ich shteik.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Ich binn en nah vadda deich dess gebraekk, avvah diah hend mich gmacht's du. Fa ich hett sedda glohbt sei bei eich siddah es ich nix vennichah binn es di haychshta aposhtla, even vann ich nix binn.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Di sacha vass en aposhtel meikt voahra gedu unnich eich mitt alli geduld deich zaycha, un vundahra, un mechtichi verka.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 In vass fa en vayk voahret diah vennichah es di anra gmayna, unni yusht dess, ich selvaht habb eich nett nunnah glawda fa mich halda? Fagevvet miah fa dee sind!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Nau, shund fa's dritt mohl binn ich grisht fa zu eich kumma un ich zayl eich nett nunnah-lawda. Ich binn nett am gukka fa vass diah hend avvah fa eich selvaht, fa di kinnah sedda nett uf layya fa di eldra, avvah di eldra fa di kinnah.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ich vill geahn alles shpenda es ich habb un mich selvaht aw gevva fa eiyah sayla; avvah vi may leevi es ich habb fa eich, vi vennichah es ich zrikk grikk funn eich.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Avvah loss es sei vass vill, ich habb eich nett gebaddaht fa mich halda. Doch, shlichtich es ich binn, ich habb eich kfanga bei eich fafiahra!
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Voah ich uneahlich gvest mitt eich deich ennich's funn selli es ich zu eich kshikt habb?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ich habb da Titus famohnd fa gay, un habb en broodah mitt eem kshikt. Voah da Titus uneahlich gvest mitt eich? Henn miah nett da saym geisht katt? Sinn miah nett im sayma vayk gloffa?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Sind diah am denka es miah sinn am ausredda macha fa uns? Miah shvetza in Christus fannich Gott, diah leebshti, un alles es miah doon is fa eich fabessahra.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Fa ich feicht fleicht vann ich moll kumm, finn ich eich nett vi ich eich havva vill, un diah finnet mich nett vi diah mich havva vellet. Ich feicht es zayld shtreit, fagunsht, zann, en gezah, unvoahret, kshvetzah, selvaht ufblohsa un ufruah sei.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Ich feicht vann ich viddah kumm, dutt mei Gott mich daymeedich macha fannich eich. Un no muss ich bedreebt sei ivvah feel funn selli vo difoah ksindicht henn un henn nett boos gedu fa unreinichkeit, huahrahrei un ungerechtichkeit es si gedu katt henn.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.