2 Coríntios 12
Di Heilich Shrift (PDC) vs BKJ
1 Ich muss ohhalda braekka. Es helft nimmand ebbes, avvah ich kumm nau zu himlishi kshichta un sacha es da Hah miah gvissa hott.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ich kenn en mann in Christus vo fatzay yoah zrikk uf kfanga voah im dridda Himmel—eb eah in seim leib voah adda aus seim leib, sell vays ich nett, Gott vayst's.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Un ich vays es deah mann—eb in demm leib adda aus demm leib, dess kann ich nett sawwa, Gott vayst—
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 nuff gezowwa voah in Paradees un hott sacha keaht es en mann nett sawwa dauf.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ich zayl braekka veyyich en mann vi sell, avvah veyyich miah selvaht braekk ich nett, unni yusht veyyich mei shvachheit.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Even vann ich mich ufbraekka vill, ich zayl kenn nah sei, fa ich zayl di voahret sawwa. Avvah ich hald mich funn demm, so es nimmand may denka soll funn miah es eah sayna un heahra kann funn miah.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Es voah en dann in mei flaysh gedu, so es ich mich nett selvaht zu hohch uf hayb deich di himlishi sacha vo Gott miah gvissa hott. Dee dann voah em Satan sei engel vo kshikt voah fa mich blohwa so es ich mich nett zu hohch uf hayb.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Ich habb drei mohl ohkalda un da Hah gebitt es eah mich frei macht funn demm,
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 avvah eah hott ksawt zu miah, “Mei gnawt is genunk fa dich, fa mei graft is mechtich gmacht deich shvachheit.” Fasell, doon ich geahn braekka veyyich mei shvachheit, so es di graft funn Christus uf miah root.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Un fasell, froi ich mich in mei shvachheit, in fashohmd vadda, in noht havva, in fafolkt vadda, un in angsht havva fa da villa funn Christus. Fa vann ich shvach binn, no binn ich shteik.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ich binn en nah vadda deich dess gebraekk, avvah diah hend mich gmacht's du. Fa ich hett sedda glohbt sei bei eich siddah es ich nix vennichah binn es di haychshta aposhtla, even vann ich nix binn.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Di sacha vass en aposhtel meikt voahra gedu unnich eich mitt alli geduld deich zaycha, un vundahra, un mechtichi verka.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 In vass fa en vayk voahret diah vennichah es di anra gmayna, unni yusht dess, ich selvaht habb eich nett nunnah glawda fa mich halda? Fagevvet miah fa dee sind!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Nau, shund fa's dritt mohl binn ich grisht fa zu eich kumma un ich zayl eich nett nunnah-lawda. Ich binn nett am gukka fa vass diah hend avvah fa eich selvaht, fa di kinnah sedda nett uf layya fa di eldra, avvah di eldra fa di kinnah.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ich vill geahn alles shpenda es ich habb un mich selvaht aw gevva fa eiyah sayla; avvah vi may leevi es ich habb fa eich, vi vennichah es ich zrikk grikk funn eich.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Avvah loss es sei vass vill, ich habb eich nett gebaddaht fa mich halda. Doch, shlichtich es ich binn, ich habb eich kfanga bei eich fafiahra!
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Voah ich uneahlich gvest mitt eich deich ennich's funn selli es ich zu eich kshikt habb?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ich habb da Titus famohnd fa gay, un habb en broodah mitt eem kshikt. Voah da Titus uneahlich gvest mitt eich? Henn miah nett da saym geisht katt? Sinn miah nett im sayma vayk gloffa?
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Sind diah am denka es miah sinn am ausredda macha fa uns? Miah shvetza in Christus fannich Gott, diah leebshti, un alles es miah doon is fa eich fabessahra.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Fa ich feicht fleicht vann ich moll kumm, finn ich eich nett vi ich eich havva vill, un diah finnet mich nett vi diah mich havva vellet. Ich feicht es zayld shtreit, fagunsht, zann, en gezah, unvoahret, kshvetzah, selvaht ufblohsa un ufruah sei.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Ich feicht vann ich viddah kumm, dutt mei Gott mich daymeedich macha fannich eich. Un no muss ich bedreebt sei ivvah feel funn selli vo difoah ksindicht henn un henn nett boos gedu fa unreinichkeit, huahrahrei un ungerechtichkeit es si gedu katt henn.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.