2 Coríntios 10
Di Heilich Shrift (PDC) vs VC
1 Ich, da Paulus selvaht, famohn eich deich di daymoot un sanftmoot funn Christus. Ich binn sellah vo diah maynet es feichbutzich is vann ich bei eich binn, avvah vekk funn eich binn ich foahvitzich veyyich eich.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Vann ich moll kumm, bitt ich eich avvah es ich nett so foah-vitzich sei brauch es ich mayn ich sett. Fa ich zayl foah-vitzich sei geyyich samm es mayna miah lawfa imma veldlichah vayk.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Es is voah es miah lawfa in di veld, avvah miah shtreida nett im vayk funn di veld.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Fa's greeks-ksha funn unsahm shtreit is nett nadiahlich, avvah mechtich deich Gott, un kann shteiki vanda runnah reisa.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Miah reisa di vanda runnah vo leit ufbauwa deich iahra eiyahres, un alli anri hohchi vanda es si hald funn vissa veyyich Gott. Miah nemma awl di gedanka fesht un macha si Christus heicha.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Un vann diah moll heichet in allem ding, sinn miah grisht fa selli shtrohfa vo nett heicha.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Gukket diah yusht uf dess vass diah sayna kennet? Vann ennich ebbah sich falost es eah zu Christus heaht, loss een viddah ivvah dess denka; miah heahra zu Christus grawt vi eah aw dutt.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Un even vann ich bissel zu feel braekk veyyich unsah recht vass da Hah uns gevva hott fa eich ufbauwa, un nett fa eich nunnah reisa, ich brauch mich doch nett shemma.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Ich vill nett havva es es gukt vann ich am eich feicha macha veah mitt meina breefa.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Fa si sawwa, “Sei breefa sinn shveah un greftich, avvah vann eah leiblich dibei is, is eah shvach un sei kshvetz brauch ma nett achta.”
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Loss so ebbah denka, es grawt vi miah sinn in unsah breefa vann miah nett datt sinn, so zayla miah sei un du vann miah moll datt sinn.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Miah dayda nett daufa uns uf hayva un messa geyyich selli vo sich selvaht uf hayva. Avvah vann si sich messa unnich nannah mitt sich selvaht, un sich uf hayva geyyich sich selvaht, dann vissa si nix.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Miah zayla nett braekka ovvich demm vo gevva is zu uns, avvah miah bleiva bei demm vass Gott raus gmessa hott zu uns, un sell langd naus biss zu eich.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Miah shtrekka uns nett zu veit, es vann miah eich nett glangd hedda. Fa miah sinn so veit kumma es zu eich mitt em Effangaylium funn Christus.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Un miah braekka aw nett in demm vass nett unsah is, sell is, vass anri kshaft henn. Avvah miah hoffa vann da glawva in eich moll vaxt, kenna miah in demm vass uns gevva is, noch en feel graysahri eahvet du unnich eich,
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 so es miah's Effangaylium breddicha kenna in anri lendah veidah on funn eich. Fa miah vella nett braekka veyyich di eahvet es gedu voah in en anrah sei gaygend.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 “Avvah fa sellah vo braekka vill, loss een braekka im Hah.”
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Fa's is nett da mann vass sich selvaht lohbt vo ohgnumma vatt, avvah da vann vo glohbt is bei em Hah.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.