2 Coríntios 10
Di Heilich Shrift (PDC) vs ARA
1 Ich, da Paulus selvaht, famohn eich deich di daymoot un sanftmoot funn Christus. Ich binn sellah vo diah maynet es feichbutzich is vann ich bei eich binn, avvah vekk funn eich binn ich foahvitzich veyyich eich.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Vann ich moll kumm, bitt ich eich avvah es ich nett so foah-vitzich sei brauch es ich mayn ich sett. Fa ich zayl foah-vitzich sei geyyich samm es mayna miah lawfa imma veldlichah vayk.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Es is voah es miah lawfa in di veld, avvah miah shtreida nett im vayk funn di veld.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Fa's greeks-ksha funn unsahm shtreit is nett nadiahlich, avvah mechtich deich Gott, un kann shteiki vanda runnah reisa.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Miah reisa di vanda runnah vo leit ufbauwa deich iahra eiyahres, un alli anri hohchi vanda es si hald funn vissa veyyich Gott. Miah nemma awl di gedanka fesht un macha si Christus heicha.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Un vann diah moll heichet in allem ding, sinn miah grisht fa selli shtrohfa vo nett heicha.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Gukket diah yusht uf dess vass diah sayna kennet? Vann ennich ebbah sich falost es eah zu Christus heaht, loss een viddah ivvah dess denka; miah heahra zu Christus grawt vi eah aw dutt.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Un even vann ich bissel zu feel braekk veyyich unsah recht vass da Hah uns gevva hott fa eich ufbauwa, un nett fa eich nunnah reisa, ich brauch mich doch nett shemma.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Ich vill nett havva es es gukt vann ich am eich feicha macha veah mitt meina breefa.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Fa si sawwa, “Sei breefa sinn shveah un greftich, avvah vann eah leiblich dibei is, is eah shvach un sei kshvetz brauch ma nett achta.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Loss so ebbah denka, es grawt vi miah sinn in unsah breefa vann miah nett datt sinn, so zayla miah sei un du vann miah moll datt sinn.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Miah dayda nett daufa uns uf hayva un messa geyyich selli vo sich selvaht uf hayva. Avvah vann si sich messa unnich nannah mitt sich selvaht, un sich uf hayva geyyich sich selvaht, dann vissa si nix.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Miah zayla nett braekka ovvich demm vo gevva is zu uns, avvah miah bleiva bei demm vass Gott raus gmessa hott zu uns, un sell langd naus biss zu eich.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Miah shtrekka uns nett zu veit, es vann miah eich nett glangd hedda. Fa miah sinn so veit kumma es zu eich mitt em Effangaylium funn Christus.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Un miah braekka aw nett in demm vass nett unsah is, sell is, vass anri kshaft henn. Avvah miah hoffa vann da glawva in eich moll vaxt, kenna miah in demm vass uns gevva is, noch en feel graysahri eahvet du unnich eich,
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 so es miah's Effangaylium breddicha kenna in anri lendah veidah on funn eich. Fa miah vella nett braekka veyyich di eahvet es gedu voah in en anrah sei gaygend.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 “Avvah fa sellah vo braekka vill, loss een braekka im Hah.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Fa's is nett da mann vass sich selvaht lohbt vo ohgnumma vatt, avvah da vann vo glohbt is bei em Hah.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.