1 Samuel 26
Di Heilich Shrift (PDC) vs NVT
1 Di leit funn Siph sinn no zumm Saul an Gibea kumma un henn ksawt, “Hott nett da Dawfit sich fashtekkeld uf em hivvel Hachila, fannich Jeshimon?”
1 Alguns homens de Zife foram até Saul, em Gibeá, para lhe dizer: “Davi está escondido na colina de Haquilá, em frente ao deserto de Jesimom”.
2 So is da Saul nunnah ganga an di vildahnis funn Siph mitt drei dausend mennah funn Israel es eah raus glaysa katt hott. Eah is ganga sucha fa da Dawfit datt.
2 Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e saiu para perseguir Davi no deserto de Zife.
3 Da Saul hott sei camp ufkokt nayvich em vayk uf em hivvel Hachila geyyich Jeshimon. Avvah da Dawfit is draus in di vildahnis geblivva. Vo eah keaht hott es da Saul eem nohch kumma is in di vildahnis,
3 Acampou à beira da estrada, ao lado da colina de Haquilá, junto ao deserto de Jesimom, onde Davi estava escondido. Quando Davi soube que Saul tinha vindo atrás dele no deserto,
4 hott eah aus-shnubbahrah naus kshikt un hott auskfunna es da Saul fashuah datt voah.
4 enviou espiões para confirmar a notícia de que Saul havia chegado.
5 No is da Dawfit uf un is an da blatz ganga vo da Saul sich ufkokt katt hott. Eah hott ksenna vo da Saul un sei feld-hauptmann, da Abner, em Ner sei boo, kshlohfa henn. Da Saul voah in di mitt gleyya un sei greeks-gnechta um een rumm.
5 Então Davi foi ao acampamento de Saul para ver o que se passava por lá. Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército, dormiam dentro de um círculo formado por seus guerreiros.
6 Da Dawfit hott no da Ahimelech, da Hethiddah, un da Abisai, di Zeruia iahra boo, em Joab sei broodah, kfrohkt, “Veah gayt mitt miah nunnah in di camp zumm Saul?” Da Abisai hott ksawt, “Ich gay mitt diah.”
6 “Quem se oferece para ir até lá comigo?”, perguntou Davi ao hitita Aimeleque e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe. “Eu irei com o senhor”, respondeu Abisai.
7 So is da Dawfit un da Abisai nachts nunnah in di camp ganga. Da Saul hott datt gleyya am shlohfa un sei shpiah voah in da grund kshtokka nayksht an seim kobb. Da Abner un sei greeks-gnechta henn um een rumm gleyya.
7 Então Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul à noite e o encontraram dormindo, com a lança fincada no chão, perto da cabeça. Abner e os soldados dormiam à sua volta.
8 Da Abisai hott no ksawt zumm Dawfit, “Heit hott Gott dei feind in dei hand gedu. Nau loss mich een uf da bodda shtekka mitt ay shtech fumm shpiah; ich brauch nett's zvett mohl shtecha.”
8 Abisai disse a Davi: “Certamente desta vez Deus entregou o inimigo em suas mãos! Agora, deixe-me cravá-lo na terra com um só golpe da lança. Não precisarei de outro!”.
9 Avvah da Dawfit hott ksawt zumm Abisai, “Mach een nett doht; veah kann sei hand naus shtrekka geyyich em Hah sei ksalbdah un shuldlohs sei?”
9 “Não o mate!”, disse Davi. “Ninguém será considerado inocente se atacar o ungido do S enhor !
10 Da Dawfit hott veidah ksawt, “So shuah es da Hah laybt, zayld da Hah een selvaht nunnah shlauwa. Sei zeit zayld kumma fa shtauva, adda eah vatt doht gmacht im greek.
10 Por certo o S enhor ferirá Saul algum dia, ou ele morrerá de velhice, ou na batalha.
11 Avvah loss da Hah mich halda funn mei hand uf em Hah sei ksalbdah layya. Nau grikk sei shpiah un da vassah-tsheah nayksht an seim kobb un vella gay.”
11 Que o S enhor me livre de matar o homem que ele ungiu! Mas vamos pegar a lança e o jarro de água que estão perto de sua cabeça, e depois vamos embora.”
12 So hott da Dawfit da shpiah un da vassah-tsheah gnumma nayvich em Saul sei kobb un si sinn ganga. Nimmand hott si ksenna adda hott gvist diveyya. Un's is nimmand uf gvekt. Si voahra awl am shlohfa veil da Hah en deefah shlohf ivvah si gebrocht hott.
12 Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul. Depois, ele e Abisai saíram sem que ninguém os visse nem acordasse, pois o S enhor os tinha feito cair num sono profundo.
13 Da Dawfit is no nivvah uf di annah seit funn di valley ganga, nuff uf en hivvel. Eah voah adlich shtikk vekk funn eena.
13 Davi subiu a colina e passou para o outro lado, até estar a uma distância segura.
14 No hott da Dawfit naus gegrisha zu di leit un zumm Abner, em Ner sei boo. Eah hott ksawt, “Zaylsht du miah kenn andvat gevva, Abner?” Da Abner hott ksawt, “Veah is am greisha zumm kaynich?”
14 Então gritou para os soldados e para Abner, filho de Ner: “Acorde, Abner!”. Abner perguntou de volta: “Quem é você? E como ousa acordar o rei aos gritos?”.
15 Da Dawfit hott ksawt zumm Abner, “Bisht du nett en mann? Un veah is vi du in Israel? Favass hosht du dann dei hah, da kaynich nett keet? Ebbah is kumma fa dei hah da kaynich vekk butza.
15 “Você é um grande homem, não é mesmo, Abner?”, disse Davi. “Quem, em todo o Israel, pode se comparar a você? Por que então não protegeu seu senhor, o rei, quando alguém chegou tão perto dele que poderia matá-lo?
16 Vass du gedu hosht is nett goot. So shuah es da Hah laybt, du un dei mennah sedda doht gmacht sei, veil diah eiyah meishtah, em Hah sei ksalbdah, nett keet hend. Gukk moll um dich rumm. Vo is em kaynich sei shpiah un da vassah-tsheah es nayksht an seim kobb voah?”
16 Isso não é nada bom! Tão certo como o S enhor vive, você e seus homens merecem morrer, pois não protegeram seu rei, o ungido do S enhor . Olhe em volta! Onde estão a lança e o jarro de água do rei, que estavam perto da cabeça dele?”
17 Da Saul hott em Dawfit sei shtimm gekend un hott ksawt, “Is sell dei shtimm, Dawfit mei boo?” Da Dawfit hott ksawt, “Yau es is, mei hah da kaynich.”
17 Saul reconheceu a voz de Davi e disse: “É você, meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, meu senhor, o rei.
18 No hott eah veidah ksawt, “Favass is mei meishtah am sei gnecht nohch gay? Vass habb ich gedu? Vass fa evil is in mei hand?
18 Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Qual é meu crime?
19 Nau loss mei meishtah da kaynich abheicha zu seim gnecht sei vadda. Vann da Hah dich ufkshtatt hott geyyich mich, dann loss een mei opfah ohnemma. Avvah vann leit dess gedu henn, dann sinn si faflucht fannich em Hah. Fa si henn mich aus em Hah sei land un eahbshaft gedrivva, un henn ksawt, ‘Gay un deen anri gettah.’
19 Agora, porém, peço que o rei ouça seu servo. Se o S enhor incitou o rei contra mim, então que ele aceite minha oferta. Mas, se isso tudo não passa de um plano de homens, que o S enhor os amaldiçoe! Pois eles me expulsaram de meu lar, de modo que não posso mais viver entre o povo do S enhor , e disseram: ‘Vá servir outros deuses!’.
20 Loss nett mei bloot uf da grund falla vekk fumm Hah sei ksicht, fa da kaynich funn Israel is raus kumma fa ay flay nohch gay, so vi ebbah en badreesli hunda dutt in di hivla.”
20 Devo morrer em terra estrangeira, longe da presença do S enhor ? Por que o rei de Israel sai à procura de uma pulga? Por que me persegue como uma perdiz nos montes?”.
21 No hott da Saul ksawt, “Ich habb ksindicht. Kumm zrikk, Dawfit mei sohn. Veil du mei layva keshtlich ohksenna hosht heit, dann doon ich diah kenn shawda may. Ich habb mich ohkshikt vi aynah es nett ksheit is un habb oahrich letz gedu.”
21 Então Saul disse: “Pequei. Volte para casa, Davi, meu filho, e não procurarei mais lhe fazer mal, pois hoje você considerou minha vida preciosa. Tenho sido insensato e cometi erros muito graves”.
22 Da Dawfit hott no ksawt, “Do is em kaynich sei shpiah. Loss ayns funn dei yungi mennah rivvah kumma un en greeya.
22 “Aqui está sua lança, ó rei!”, respondeu Davi. “Mande um dos seus servos vir pegá-la.
23 Da Hah betzawld yaydah mann fa sei gerechtichkeit un shtandhaftichkeit. Da Hah hott dich ivvah-gedrayt in mei hand heit, avvah ich habb's nett gedu fa mei hand naus shtrekka geyyich em Hah sei ksalbdah.
23 O S enhor recompensa quem age com justiça e lealdade, e eu me recusei a matar o rei, mesmo quando o S enhor o entregou em minhas mãos, pois é o ungido do S enhor .
24 So shuah es ich dei layva hohch gacht habb heit, so loss da Hah mei layva hohch achta un mich frei macha funn druvvel.”
24 Agora, que o S enhor considere minha vida preciosa, como hoje considerei preciosa a vida do rei. Que ele me livre de todos os meus sofrimentos.”
25 No hott da Saul ksawt zumm Dawfit, “Ksaykend bisht du mei sohn Dawfit. Du zaylsht grohsi sacha du un zaylsht goot ausdrayya.” So is da Dawfit uf sei vayk ganga, un da Saul is viddah haym ganga.
25 E Saul disse a Davi: “Seja abençoado, Davi, meu filho. Você realizará muitos feitos heroicos e certamente será bem-sucedido”. Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.