Marcos 6
Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs VC
1 Soo Te Pabe'e umu tu nakatzimodu-nosoo ka Jairus nobe-wi'yoona tu nanumu-witoosoo kodyu petuga.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ka nanesootuhi tabeba oo manepetuse, soo Te Pabe'e numu-baa nanesootuhi petuga, ka mu numu besasoo Te Naa-witu tuukwe'e. Ewa'yoo numu oe oo nakapunne, meeoo nananetamma, “Soo Jesus besa yadooa, pana oosoo tamme-nagatusoo. Ha'oo yise esoo Jesus ka ekow yooonnekoo nageapu, Te Naa-witu tu sopedakwadoona?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Esoo nana uga nobe-doodu yise yaa meno'o unu tu pooha-gana te tzapoonnekute. Tamme oo sopedakwadoo, oosoo Mary tooa. Mu James, Joseph, Judas, Simon yise oo wanga'amu. Yise oo punne'emu yow tamme-naga.” Yise umu gi ka Te Pabe'e naka'oedyukute.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Soo Te Pabe'e mee mu netamma, “Ka yaa teepu-koobatu mu numu ka Te Naa yadooawabe naka'oedyukudu, yise umu oogowsoo nanumu, oo nonopua'amu-no gi.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Soo Te Pabe'e ka mu susumudu numu tuoegoedu-ma matuoona yise mu mabesaku. Huutse'yoo numu namabesaku, umu ka gi tunaka'oedyukuna.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Te Pabe'e tutuha tu nanumu soobedya ka mu too'e tuukwese sapa, gi pumme mu naka'oedyukute.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Soo Te Pabe'e yise mu wahamatsebooekudu (12) tu nakatzimodu bise, meeoo mu netamma, “Nu mu pooha-makakwu, puma tsoapa mu nematzagakwunikwuna. Wakwaha'yoona saa'a gi hemma hemapana memea.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Gi nadukadu tunopana, gi mago'o, gi puma hemma mu tumukwuna tuwazoo hemapana.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Gi waahoo kwasu hemapana. Sumu-kwisoo tanegeana tuwow.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ka mooe'ugasoo tunaka'oedyukudu nobe-wi egease, ooweoo umu-baa tooi, gi oonatooe tooinnummepana.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Yise ka mu numu gi mumme naka'oedyukudu gi mu nobe-wi egeapana. Ka kooseba mu moko-matu tata'nese, oe'yoona saa'a memea. Mu numu tzapoonneku how suta'yoo tookwa umuoo numu.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Mu tunakatzimodu yise mea'ase, meeoo mu numu tuukwe me'a, “Gi suda manepana.”
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Yise ewow tsoapa nematzagakwunimena. Ewa'yoo mu numu tuoegoedu yoohoo, namagunana besa manakwe.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 — ausente —
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 — ausente —
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 — ausente —
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ka o'nosoo, soo Herod tu pabe'e nodukwa nodukwadoo, soo mogo'ne Herodias mee nane'a.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Soo John ka Herod meeoo netammano'o, “Gi toge u manakwe, gi ka Herodias nodukwadoopana.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Soo Herodias unu sutana ka Herod ka John too'e batsa tuungu.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Soo Herod yise ka John tu batsakwu-ma unu sua'e, ka John nanesootuhidu nana. Mu tukwutumadu ka John wutumow. Soo Herod besa ka John nakasoobedya pana oo yadooa-ma nakasua'e.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Yise gea'a soo Herod tu nadooa'adoono'o tabeno mu numu papabe'emu-no ewa tuka.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 — ausente —
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Soo tsuadumu tu pea tubenga,
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 “Hemma sakwa yise nu natuungu?” Yise soo oo pea meeoo oo netamma, “Ka John koota tsekowse, ka oo wo hanese, yise tseda-wi oo wuuna.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Soo Herod oo nesootu'adya'e ka oo batsa tuunguse, ewa mu numu oo unnena naka.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Herod yise ka mu tukwutumadu ka John koota tsekea'a tuungu,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 ka oo wo tseda-wi oo wuunase, ka Herodias yise yongagea.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Mu John nakatzimodu oo nakase yise oo tookoo tugudooa.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Umu Te Pabe'e nakatzimodu oo-baatoosoo kodyuse, ka Te Pabe'e no'oko ka tu manemopu-witu oo tuukwe.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Soo Te Pabe'e meeoo mu netamma, “Tamme sakwa gi haa'no songapangapunne.” Ewa'yoo numu pooha namagunana meagonno, gi tu tuka-ma sokwamana manegonno.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Soo Te Pabe'e yise umu tu nakatzimodu-no ka sake-wi, gi numu pumme poonne-kwitoo mea'a.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Mu numu mu mea'ase, mu poonne. Ewa'yoo mu numu mu posoopedakwadoona oo nanatuukwe ka baa-kumi mu mea tu no'ata-kwi'yoona umu yise oo-baa sogo tatanomanepetuga.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Soo Te Pabe'e yise ka sake-wi'yoona wue petuga ka baa-kumabatoo, ewa'yoo mu numu o, pukwi oo petuga-kwi. Mu numu sukwe mukwadu-kwa'ne mu posoobedyana, mu sootuhina yise mu tunedyoo'e.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yabesoo yise taba egaga'a,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 mu tunakatzimodu ka Te Pabe'e meeoo netamma, “U sakwa mu ta'ya ka kwaya'yoona mu kemma'ase. Umu sakwa puusoo tu tukakwuna hownnekoo mayu.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Soo Te Pabe'e yise meeoo mu netamma, “Hemma sakwa tamme mu maka?” Mu tunakatzimodu yise meeoo, “Numme haa'a ka tukapu tumukwu? Ewa'yoo numu yaatu. Hanoko sakwa yise numme ka tukapu mu mayuku?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Soo Te Pabe'e yise meeoo mu netamma, “Huuhoo mu tukaba-ga'yoo? Mu sakwa oo poonnetooa.” Ka saa'a umu tunakatzimodu meeoo oo netamma, “Manegeoo numme tukaba-ga'yoo. Yise waahoo tuwazoo numme pakwe-ga'yoo.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 — ausente —
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 — ausente —
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Soo Te Pabe'e yise ka mu aatahoose, ka tukaba, noko pakwe hemahoose, toogoopadu poonnese, nanesootuhikooha. Yise ka tukaba noko pakwe tzabokase, umu pumme nakatzimodu, mu ewow numu maka tuungu.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 — ausente —
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 — ausente —
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 — ausente —
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Soo Te Pabe'e yise umu pumme nakatzimodu meeoo netamma, “Mu sakwa ka sake-wi kodyu, ka banunadu natzemangegase, yise ooka Bethsaida mee naneadu-kwitoo kodyuka. Mu numu ewana yise nu tayakwu.”
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Yise ka mu mea'ase soo Te Pabe'e ka giba-matoo mea, ka nanesootuhikwuse.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 — ausente —
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 — ausente —
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 — ausente —
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 — ausente —
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 — ausente —
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ka Gennesaret mee naneadu-kwi umu natzemange petuse, tu sake o tzakuna,
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 oe'yoona yise sawe. Mu numu ewana nosumuna ka oo nesopedakwatoona
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 oo nanatuukwe. Umu nanatuukwewunudu, mu tuoegoedu, mu nuummadu oo-baa bi petudyakwe. Susumudu oo-baa natzahedape petu.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Umu yise Te Pabe'e kwasu-matu tzamase, no'yoona besa mane.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.