Marcos 6

Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Soo Te Pabe'e umu tu nakatzimodu-nosoo ka Jairus nobe-wi'yoona tu nanumu-witoosoo kodyu petuga.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Ka nanesootuhi tabeba oo manepetuse, soo Te Pabe'e numu-baa nanesootuhi petuga, ka mu numu besasoo Te Naa-witu tuukwe'e. Ewa'yoo numu oe oo nakapunne, meeoo nananetamma, “Soo Jesus besa yadooa, pana oosoo tamme-nagatusoo. Ha'oo yise esoo Jesus ka ekow yooonnekoo nageapu, Te Naa-witu tu sopedakwadoona?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Esoo nana uga nobe-doodu yise yaa meno'o unu tu pooha-gana te tzapoonnekute. Tamme oo sopedakwadoo, oosoo Mary tooa. Mu James, Joseph, Judas, Simon yise oo wanga'amu. Yise oo punne'emu yow tamme-naga.” Yise umu gi ka Te Pabe'e naka'oedyukute.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Soo Te Pabe'e mee mu netamma, “Ka yaa teepu-koobatu mu numu ka Te Naa yadooawabe naka'oedyukudu, yise umu oogowsoo nanumu, oo nonopua'amu-no gi.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Soo Te Pabe'e ka mu susumudu numu tuoegoedu-ma matuoona yise mu mabesaku. Huutse'yoo numu namabesaku, umu ka gi tunaka'oedyukuna.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Te Pabe'e tutuha tu nanumu soobedya ka mu too'e tuukwese sapa, gi pumme mu naka'oedyukute.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Soo Te Pabe'e yise mu wahamatsebooekudu (12) tu nakatzimodu bise, meeoo mu netamma, “Nu mu pooha-makakwu, puma tsoapa mu nematzagakwunikwuna. Wakwaha'yoona saa'a gi hemma hemapana memea.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Gi nadukadu tunopana, gi mago'o, gi puma hemma mu tumukwuna tuwazoo hemapana.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Gi waahoo kwasu hemapana. Sumu-kwisoo tanegeana tuwow.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Ka mooe'ugasoo tunaka'oedyukudu nobe-wi egease, ooweoo umu-baa tooi, gi oonatooe tooinnummepana.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Yise ka mu numu gi mumme naka'oedyukudu gi mu nobe-wi egeapana. Ka kooseba mu moko-matu tata'nese, oe'yoona saa'a memea. Mu numu tzapoonneku how suta'yoo tookwa umuoo numu.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Mu tunakatzimodu yise mea'ase, meeoo mu numu tuukwe me'a, “Gi suda manepana.”
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Yise ewow tsoapa nematzagakwunimena. Ewa'yoo mu numu tuoegoedu yoohoo, namagunana besa manakwe.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 — ausente —
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 — ausente —
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 — ausente —
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Ka o'nosoo, soo Herod tu pabe'e nodukwa nodukwadoo, soo mogo'ne Herodias mee nane'a.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Soo John ka Herod meeoo netammano'o, “Gi toge u manakwe, gi ka Herodias nodukwadoopana.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Soo Herodias unu sutana ka Herod ka John too'e batsa tuungu.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Soo Herod yise ka John tu batsakwu-ma unu sua'e, ka John nanesootuhidu nana. Mu tukwutumadu ka John wutumow. Soo Herod besa ka John nakasoobedya pana oo yadooa-ma nakasua'e.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Yise gea'a soo Herod tu nadooa'adoono'o tabeno mu numu papabe'emu-no ewa tuka.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 — ausente —
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — ausente —
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Soo tsuadumu tu pea tubenga,
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 “Hemma sakwa yise nu natuungu?” Yise soo oo pea meeoo oo netamma, “Ka John koota tsekowse, ka oo wo hanese, yise tseda-wi oo wuuna.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Soo Herod oo nesootu'adya'e ka oo batsa tuunguse, ewa mu numu oo unnena naka.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Herod yise ka mu tukwutumadu ka John koota tsekea'a tuungu,
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ka oo wo tseda-wi oo wuunase, ka Herodias yise yongagea.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Mu John nakatzimodu oo nakase yise oo tookoo tugudooa.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Umu Te Pabe'e nakatzimodu oo-baatoosoo kodyuse, ka Te Pabe'e no'oko ka tu manemopu-witu oo tuukwe.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Soo Te Pabe'e meeoo mu netamma, “Tamme sakwa gi haa'no songapangapunne.” Ewa'yoo numu pooha namagunana meagonno, gi tu tuka-ma sokwamana manegonno.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Soo Te Pabe'e yise umu tu nakatzimodu-no ka sake-wi, gi numu pumme poonne-kwitoo mea'a.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Mu numu mu mea'ase, mu poonne. Ewa'yoo mu numu mu posoopedakwadoona oo nanatuukwe ka baa-kumi mu mea tu no'ata-kwi'yoona umu yise oo-baa sogo tatanomanepetuga.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Soo Te Pabe'e yise ka sake-wi'yoona wue petuga ka baa-kumabatoo, ewa'yoo mu numu o, pukwi oo petuga-kwi. Mu numu sukwe mukwadu-kwa'ne mu posoobedyana, mu sootuhina yise mu tunedyoo'e.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yabesoo yise taba egaga'a,
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 mu tunakatzimodu ka Te Pabe'e meeoo netamma, “U sakwa mu ta'ya ka kwaya'yoona mu kemma'ase. Umu sakwa puusoo tu tukakwuna hownnekoo mayu.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Soo Te Pabe'e yise meeoo mu netamma, “Hemma sakwa tamme mu maka?” Mu tunakatzimodu yise meeoo, “Numme haa'a ka tukapu tumukwu? Ewa'yoo numu yaatu. Hanoko sakwa yise numme ka tukapu mu mayuku?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Soo Te Pabe'e yise meeoo mu netamma, “Huuhoo mu tukaba-ga'yoo? Mu sakwa oo poonnetooa.” Ka saa'a umu tunakatzimodu meeoo oo netamma, “Manegeoo numme tukaba-ga'yoo. Yise waahoo tuwazoo numme pakwe-ga'yoo.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 — ausente —
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 — ausente —
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Soo Te Pabe'e yise ka mu aatahoose, ka tukaba, noko pakwe hemahoose, toogoopadu poonnese, nanesootuhikooha. Yise ka tukaba noko pakwe tzabokase, umu pumme nakatzimodu, mu ewow numu maka tuungu.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 — ausente —
42 E todos comeram e se fartaram.
43 — ausente —
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 — ausente —
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Soo Te Pabe'e yise umu pumme nakatzimodu meeoo netamma, “Mu sakwa ka sake-wi kodyu, ka banunadu natzemangegase, yise ooka Bethsaida mee naneadu-kwitoo kodyuka. Mu numu ewana yise nu tayakwu.”
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yise ka mu mea'ase soo Te Pabe'e ka giba-matoo mea, ka nanesootuhikwuse.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 — ausente —
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 — ausente —
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 — ausente —
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 — ausente —
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 — ausente —
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 — ausente —
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ka Gennesaret mee naneadu-kwi umu natzemange petuse, tu sake o tzakuna,
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 oe'yoona yise sawe. Mu numu ewana nosumuna ka oo nesopedakwatoona
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 oo nanatuukwe. Umu nanatuukwewunudu, mu tuoegoedu, mu nuummadu oo-baa bi petudyakwe. Susumudu oo-baa natzahedape petu.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Umu yise Te Pabe'e kwasu-matu tzamase, no'yoona besa mane.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.