João 11

Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 — ausente —
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 — ausente —
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 — ausente —
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 yise numme pumme nakatzimodu mee netamma, “Tamme ka teepu Judea mee naneadu-kwitoosoo kodyu.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Numme yise ka Te Pabe'e punno'o mee netamma, “Te nanumu papabe'e otuoo tupe-ma u too'e tatsagapu. U sakwa gi oetoosoo kodyupana.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Soo Te Pabe'e yise mee ne netamma, “Te pua'a Lazarus sukwe u'we, tamme oo-matoo mease nu saa'a oo netupoonnedooa.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Numme oo nakatzimodu yise ka Te Pabe'e mee netamma, “Gi tookwa oosoo hownne'yoo ka sukwe uwena. Oosoo puusoo pudusoo tupoonnekoo.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Soo Te Pabe'e ka Lazarus ya'ena sopedakwadoo. Numme meeoo sokwama soo Lazarus tookwa sukwe u'we.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Soo Te Pabe'e yise besasoo oetu ne tuukwe'e, “Soo Lazarus ya'epu.”
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Soo Te Pabe'e yise mee ne netamma, “Nu besa soonamme nu ka gi onona ka Lazarus ya'ehoose. O'no nu e besa pooha manena mu tzapoonnekukwu, o'no yise saa'a mu e naka'oedyukudooa. Meno'o tamme ka oo natugu-kwitoo mea'a.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Soo nana Thomas mee naneadu, Namatu mee tuwazoo naneadu, mee ne netamma, “Tamme sakwa ka Te Pabe'e-no mea'ase, o'no sumuna tamme saa'a ka Te Pabe'e-nosoo natagoedooa.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ka oo Te Pabe'e-no ne petuhoogase mu numu meeoo ne tuukwe'e, “Mooasoo watsu tabe meakapu soo Lazarus ka tupe tawaga-kwi natugupuna.”
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Mu numu ka Martha meeoo tuukwe'e, “Soo Jesus mu pua'a mooasoo oo-na kemma.” Soo Martha yise oo wegea meahoo. Soo Mary ka gi oo nakana tu nobe-kwisoo.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Soo Martha yise ka Te Pabe'e wege'owse mee oo netamma petuga, “U sakwa uga ka ne wannga'a tooesoo gwetzo'i petuse, oosoo uga gi ya'ekwu.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Soo Te Naa ka pumme u nanetzakwiya'e u nakasootuhidyina mu numu besa mayugweyakwe.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Soo Te Pabe'e mee oo netamma, “Saa'a soo u wannga'a gwetzoise tuusootabuekwu.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Soo Martha yise ka Te Pabe'e mee netamma, “Aha, nu oo sopedakwatoo soo teepu saa'a atasoo manekwu, no'yoona mu tuipu tuusootabuekwu.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 — ausente —
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 — ausente —
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Martha yise meeoo oo netamma, “Aha, nu u naka'oedyukute, u yow Ne Pabe'e, o'nosoo nanekemmapu.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Soo Martha yise ka Mary-matoo mease meeoo oo watse tuukwe, “Soo Te Pabe'e mooasoo petuoose u ba'e.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Soo Mary ka oo nakahoose, yotsekase ka Te Pabe'e-matoo meahoo.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Soo Mary ka Te Pabe'e-baa petugase oo-kobena meatzedose, mee ka Te Pabe'e netamma, “U sakwa uga ka o'nosoo petuoose, e Pabe'e sakwa uga gi ya'e.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Soo Te Pabe'e ka Mary tu pupua'a-no mu sakwa'e mu poonnena, tutuha mu sooyugwe.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Soo Te Pabe'e yise meeoo tutubenga, “Hano natzatugu?” Umu yise mee oo nanekwegea, “Kemmow, numme u tzapoonnekukwu.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Soo Te Pabe'e yise yaka.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 — ausente —
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 — ausente —
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Soo Te Pabe'e yise tutuha soonammena, ka tupe tawaga-kwitoo ka Lazarus pukwi natugu-kwitoo mea. Ka tupe tawagana-kobena papabatse'yoo tseketadyadu tupe-ma oo nadatumapunne.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Soo Te Pabe'e meeoo, “Ka tupe sekebatoo magonnonoekwuni.” Soo Lazarus suakwu Martha yise meeoo oo netamma, “Oosoo mooasoo watsu tabeno manekapu ka mi natzatuguna. Meno'o ka sumuna oosoo suda kwanakapu.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Soo Te Pabe'e yise meeoo oo netamma, “Mooasoo nu mee uga u tuukwepu, u ka tunaka'oedyukuna, o'no u ka Te Naa pooha tuyugwena poonnekwu.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Ka tupe mu magonnonoese, soo Te Pabe'e toogoopatu poonnese meeoo nanesootuhi, “Ne Naa u nanasookwuga'e, nu ka nono'otsa u nanetzakwi'yina u e nakasootuhiyakwe.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Nu oo sopedakwadoo u ooosapa e nakasootuhidyidu. Nu meno'o yaanona u yadoo'e, o'no mu numu yaatu e naka'oedyukukwu, nu yaahoo U Besaa Tooa.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Soo Te Pabe'e yise pabatse'e ka Te Naa Besa Pooha-toohakwi mee unne, “Lazarus, yaatoo kemma.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Soo Lazarus yise, yaatoo tsebooeke, oo tookoo no'yoona wunapu-ma nakwutoota, oo-koobadooe. Soo Te Pabe'e yise ka mu numu meeoo netamma, “Ka a nakwutootana tzahanehoo.” Lazarus tookoo wanapu-ma nakwutootana oetoo tzebooegena|src="CN01769B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Jhon 11.44"
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ewa'yoo mu numu Jerusalem-wi'yoona ka Mary-no kemmadu ka Te Pabe'e pooha manena poonnese oo soo'oedyukute.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pana susumudu umu-matu gi oo soo'oedyukudu, ka mu Pharisee Te Pabe'e tumoo'oodu-matoo mease ka Te Pabe'e besa pooha tuyugwepu mu tuukwe'e.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Mu tutunehanedu-no mu Pharisee sumuhoose mee unakwe, “Soo Jesus ewa naduya pooha manekena. Ha'oo sakwa tamme oo sootunaga?
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ka meno'o gi ooka te tzodyooikute no'yoona numu sumuna oo naka'oedyuku mani petugakwu. O'no sumuna mu Roman numu moohedu umu tukwutumadu yaatoo tayase umu ka te nanesootuhi nobe, yise no'oko te nanumu manepunnena kadoo mayugwekwu.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Sumu'yoo mu tutunehanedu pabe'e Caiaphas mee naneadu mee mu netamma, “Mu gi hemma sopedakwatoo.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Tamme sakwa ka Jesus batsa, oosoo puu sukwe sumu'yoosoo nana. Tamme puu ewa'yoo. O'no tamme no'yoona gi tuikwu.” Gi puu pumme tusooyugwena yadoo'a.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Oosoo ka mu tunehane pabe'ena, soo Te Naa pumme soonammetuguna oo yadooa tuunguna, oosoo yise meeoo, “Jesus no'oko ka mu tu nanumu-koobatoo nabatsakwu.”
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Soo Te Pabe'e gi ka mu tu nanumu-koobatoo suu'mu nabatsakwu, no'obatusoo numu-koobatoo nabatsakwu.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Mu Jew tutunehanedu yise oo batsakwu mee tunehane.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Soo Te Pabe'e ooonne'yoona tukena nuuyugwesapa, numme yise ka Te Pabe'e-no Ephraim mee naneadu-kwitoo me'a, onahoo sukwe hee-wanatoo.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Soo tabeba tzage'e manekena ka mu pooha tumayohoyina, o'no umu gi namayadu tukaba ewa tukayakwe.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Ewa'yoo numu ka Jerusalem-kwitoo ewa tuka mi. Mu numu yise ka Te Pabe'e watena mee nanatubenga, “Ha'oogena soo Jesus ka ewa tukape-kwitoo kemmakwu?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Mu tutunehanedu, mu numu meeoo netamma, “Ne tuukwe saa'a ka Jesus poonnese, o'no numme oo wutumowkwu.”
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.