João 11
Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 — ausente —
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 — ausente —
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 — ausente —
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 yise numme pumme nakatzimodu mee netamma, “Tamme ka teepu Judea mee naneadu-kwitoosoo kodyu.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Numme yise ka Te Pabe'e punno'o mee netamma, “Te nanumu papabe'e otuoo tupe-ma u too'e tatsagapu. U sakwa gi oetoosoo kodyupana.”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Soo Te Pabe'e yise mee ne netamma, “Te pua'a Lazarus sukwe u'we, tamme oo-matoo mease nu saa'a oo netupoonnedooa.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Numme oo nakatzimodu yise ka Te Pabe'e mee netamma, “Gi tookwa oosoo hownne'yoo ka sukwe uwena. Oosoo puusoo pudusoo tupoonnekoo.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Soo Te Pabe'e ka Lazarus ya'ena sopedakwadoo. Numme meeoo sokwama soo Lazarus tookwa sukwe u'we.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Soo Te Pabe'e yise besasoo oetu ne tuukwe'e, “Soo Lazarus ya'epu.”
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Soo Te Pabe'e yise mee ne netamma, “Nu besa soonamme nu ka gi onona ka Lazarus ya'ehoose. O'no nu e besa pooha manena mu tzapoonnekukwu, o'no yise saa'a mu e naka'oedyukudooa. Meno'o tamme ka oo natugu-kwitoo mea'a.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Soo nana Thomas mee naneadu, Namatu mee tuwazoo naneadu, mee ne netamma, “Tamme sakwa ka Te Pabe'e-no mea'ase, o'no sumuna tamme saa'a ka Te Pabe'e-nosoo natagoedooa.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ka oo Te Pabe'e-no ne petuhoogase mu numu meeoo ne tuukwe'e, “Mooasoo watsu tabe meakapu soo Lazarus ka tupe tawaga-kwi natugupuna.”
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mu numu ka Martha meeoo tuukwe'e, “Soo Jesus mu pua'a mooasoo oo-na kemma.” Soo Martha yise oo wegea meahoo. Soo Mary ka gi oo nakana tu nobe-kwisoo.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Soo Martha yise ka Te Pabe'e wege'owse mee oo netamma petuga, “U sakwa uga ka ne wannga'a tooesoo gwetzo'i petuse, oosoo uga gi ya'ekwu.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Soo Te Naa ka pumme u nanetzakwiya'e u nakasootuhidyina mu numu besa mayugweyakwe.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Soo Te Pabe'e mee oo netamma, “Saa'a soo u wannga'a gwetzoise tuusootabuekwu.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Soo Martha yise ka Te Pabe'e mee netamma, “Aha, nu oo sopedakwatoo soo teepu saa'a atasoo manekwu, no'yoona mu tuipu tuusootabuekwu.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 — ausente —
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 — ausente —
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Martha yise meeoo oo netamma, “Aha, nu u naka'oedyukute, u yow Ne Pabe'e, o'nosoo nanekemmapu.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Soo Martha yise ka Mary-matoo mease meeoo oo watse tuukwe, “Soo Te Pabe'e mooasoo petuoose u ba'e.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Soo Mary ka oo nakahoose, yotsekase ka Te Pabe'e-matoo meahoo.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 — ausente —
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Soo Mary ka Te Pabe'e-baa petugase oo-kobena meatzedose, mee ka Te Pabe'e netamma, “U sakwa uga ka o'nosoo petuoose, e Pabe'e sakwa uga gi ya'e.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Soo Te Pabe'e ka Mary tu pupua'a-no mu sakwa'e mu poonnena, tutuha mu sooyugwe.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Soo Te Pabe'e yise meeoo tutubenga, “Hano natzatugu?” Umu yise mee oo nanekwegea, “Kemmow, numme u tzapoonnekukwu.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Soo Te Pabe'e yise yaka.
35 Jesus chorou.
36 — ausente —
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 — ausente —
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Soo Te Pabe'e yise tutuha soonammena, ka tupe tawaga-kwitoo ka Lazarus pukwi natugu-kwitoo mea. Ka tupe tawagana-kobena papabatse'yoo tseketadyadu tupe-ma oo nadatumapunne.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Soo Te Pabe'e meeoo, “Ka tupe sekebatoo magonnonoekwuni.” Soo Lazarus suakwu Martha yise meeoo oo netamma, “Oosoo mooasoo watsu tabeno manekapu ka mi natzatuguna. Meno'o ka sumuna oosoo suda kwanakapu.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Soo Te Pabe'e yise meeoo oo netamma, “Mooasoo nu mee uga u tuukwepu, u ka tunaka'oedyukuna, o'no u ka Te Naa pooha tuyugwena poonnekwu.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ka tupe mu magonnonoese, soo Te Pabe'e toogoopatu poonnese meeoo nanesootuhi, “Ne Naa u nanasookwuga'e, nu ka nono'otsa u nanetzakwi'yina u e nakasootuhiyakwe.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Nu oo sopedakwadoo u ooosapa e nakasootuhidyidu. Nu meno'o yaanona u yadoo'e, o'no mu numu yaatu e naka'oedyukukwu, nu yaahoo U Besaa Tooa.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Soo Te Pabe'e yise pabatse'e ka Te Naa Besa Pooha-toohakwi mee unne, “Lazarus, yaatoo kemma.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Soo Lazarus yise, yaatoo tsebooeke, oo tookoo no'yoona wunapu-ma nakwutoota, oo-koobadooe. Soo Te Pabe'e yise ka mu numu meeoo netamma, “Ka a nakwutootana tzahanehoo.” Lazarus tookoo wanapu-ma nakwutootana oetoo tzebooegena|src="CN01769B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Jhon 11.44"
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ewa'yoo mu numu Jerusalem-wi'yoona ka Mary-no kemmadu ka Te Pabe'e pooha manena poonnese oo soo'oedyukute.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pana susumudu umu-matu gi oo soo'oedyukudu, ka mu Pharisee Te Pabe'e tumoo'oodu-matoo mease ka Te Pabe'e besa pooha tuyugwepu mu tuukwe'e.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Mu tutunehanedu-no mu Pharisee sumuhoose mee unakwe, “Soo Jesus ewa naduya pooha manekena. Ha'oo sakwa tamme oo sootunaga?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ka meno'o gi ooka te tzodyooikute no'yoona numu sumuna oo naka'oedyuku mani petugakwu. O'no sumuna mu Roman numu moohedu umu tukwutumadu yaatoo tayase umu ka te nanesootuhi nobe, yise no'oko te nanumu manepunnena kadoo mayugwekwu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Sumu'yoo mu tutunehanedu pabe'e Caiaphas mee naneadu mee mu netamma, “Mu gi hemma sopedakwatoo.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Tamme sakwa ka Jesus batsa, oosoo puu sukwe sumu'yoosoo nana. Tamme puu ewa'yoo. O'no tamme no'yoona gi tuikwu.” Gi puu pumme tusooyugwena yadoo'a.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Oosoo ka mu tunehane pabe'ena, soo Te Naa pumme soonammetuguna oo yadooa tuunguna, oosoo yise meeoo, “Jesus no'oko ka mu tu nanumu-koobatoo nabatsakwu.”
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Soo Te Pabe'e gi ka mu tu nanumu-koobatoo suu'mu nabatsakwu, no'obatusoo numu-koobatoo nabatsakwu.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Mu Jew tutunehanedu yise oo batsakwu mee tunehane.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Soo Te Pabe'e ooonne'yoona tukena nuuyugwesapa, numme yise ka Te Pabe'e-no Ephraim mee naneadu-kwitoo me'a, onahoo sukwe hee-wanatoo.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Soo tabeba tzage'e manekena ka mu pooha tumayohoyina, o'no umu gi namayadu tukaba ewa tukayakwe.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ewa'yoo numu ka Jerusalem-kwitoo ewa tuka mi. Mu numu yise ka Te Pabe'e watena mee nanatubenga, “Ha'oogena soo Jesus ka ewa tukape-kwitoo kemmakwu?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mu tutunehanedu, mu numu meeoo netamma, “Ne tuukwe saa'a ka Jesus poonnese, o'no numme oo wutumowkwu.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.