Atos 22
Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs VC
1 “E nanumu, e nakapunne. Nu gi hannano'o suda tumadugupu.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Mu numu ka pummesoo yadooa-ma ka Paul Jew-ma yadooakoohase, gi tunemayuhoo.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 Soo Paul meeoo mu numu netamma, “Nu yow tubetse Jew. Nu ka Tarsus-witoo nadooa'adoopu pana Jerusalem-wi'yoona natunedyooepu. Nu besa ka tumayohope natunedyooepu ooka te nanamooatupu unne-gapu. Ka Gamaliel mu mooasoo sopedakwatoo, uga nuka ekow nanesootuhipe tunedyooepu. Nu ooosapa ka Te Naa-witu unu soohanedu, mu-kwa'ne'yoosoo.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nu uga umu Te Pabe'e podo meadu tumoo'oo. Nu yise mu naana noko momoko'ne umu-nagatu wutumetayakwe, susumudu nu go'e.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Mu Jew numu tutunehanewabe no'yoona oo sopedakwatoo e unnena togesapa. Tubope e geana ka mu Jew numu moohedu tuukwena ka mu Jew numu Damascus-witu nuka tummatzi tuunguna. Numme e pupua'amu-no ka Damascus-witoo mea'a, ka mu Te Pabe'e naka'oedyukudu Damascus-witu yaa Jerusalem-witoo hane petuse ka mu wutumetakwuse.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Oona tabeno-nakwa ka Damascus tzage'e ne kemma hee sapaga tukwukwutsebu-wa'ne'yoo besa kootabuadu pa'anakwana
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 e wunapow. Nu nuka tu yadooese oo nakahoo, ‘U yow ooosapa suda e masoonammennumme.’ Besa kootabuapunnedu pa'anakwana ka Paul wunapow|src="CN02023B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Tuukwewabe Manepu 22.7"
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Nu oo tubenga, ‘Haga u?’ Mee yise e netamma, ‘Nu mu Pabe'e Jesus U suda e masoonamme ka e naka'oedyukudu tumoo'oona.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Umu e pupua'amu nu-notu ka kootabuatu poonne pana gi Te Pabe'e unnena naka.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Nu yise ka Te Pabe'e meeoo netamma, ‘Ha'oo yise nu manekwu?’ Soo Te Pabe'e meeoo e netamma, ‘Yotsese, ka Damascus-witoo mea. Ka o u petugase, u manekwuna u natuukwedooa.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Nu ka kootapuape-ma kootupooseya'ehoo. Umu e pupua'amu yise ka Damascus-witoo e tzakaka.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 Sumu'yoo nana, ka te Jew tumayohope besa mayohodu Ananias mee naneadu oonow. Mu Jew numu oonow nobe-ga'yoo mee sokwama, ‘Soo Ananias besa'yoo nana.’
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ka saa'a soo Ananias nu-baa petuoo, wunupunnese, mee e netamma, ‘Besa manese, mitu poonne.’ Nu yabetse esoo mitu poo'nese oo poo'ne.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Mee yise e netamma, ‘Soo Te Naa te nanamooatupu pummatoo nanesootuhina ume netutzea. U sakwa Te Naa unnetoo mane ka Te Pabe'e poonnese oo unnena naka'oedyuku.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 U sakwa oo waha u pooha poonnena, u pooha nakana tuwazoo. No'obatoosoo numu sakwa u tuukwe.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nu baa-wi u matzakakwu. U ka Te Pabe'e Jesus-matoo nanesootuhina, soo Te Pabe'e suda u tumaduguna u-makoo namatzakakwunikwu. O'no yise u besa nuummakwu.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Ka saa'a nu Jerusalem-witoo kodyukase, nu nanesootuhina, ka tammesoo nanesootuhi nobe-kwi'yoona, nu meeoo tuusoobedya.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 E tuusoobedya-kwi Te Pabe'e nu-kumaba wunuse meeoo e netamma, ‘Yabe sapa Jerusalem-wi'yoona meahoo. Mu Jew numu gi u naka'oedyuku-wa'ne'yoo too'e nu-kwitu besa u wahasapa.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Nu meeoo unakwe, ‘Umu sumuna e nakapunnekwu ka puusoo oo sopedakwatoona, nu uga umu u-kwi tunaka'oedyukudu ka ne tunehanedu-kobena'yoona kusekana, mu wutumeta.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Nu, o'no o ka mu Jew numu ka Stephen tupe-ma natatzagaze, o wununa nu mu tummatza'e, ka mu wunagapu hemapunnena.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Soo Te Pabe'e yise mee e netamma, ‘U sakwa mea. Nu oona kwinga'atoo mu wakwawa'a-matoo u tayakwu,’ ” mee'e soo Paul nanekwaha.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Mu numu oo nakapunne ka “Wakwawa'a,” meesoo unnese, oo sopedakwatoose ka puu gi mu wakwawa'a petzabena umu yise paba mee unnegonno, “A batsa. Masoo gi he-toogoo besa'yoo, gi numme-wa'ne.”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Umu wa'agena tu kwasu tzakebuekwunina toogoo-baa koosebu tapebu'agonno, ka oo manena, “Suta'yoo numu,” mee ka Paul netammana.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Ewatse suda mu unnegonno soo mu Roman tukwutumadu pabe'e umu tu tukwutumawabe ka Paul ka tukwutumadu nobe-kwitoo bigase ooka mu wupageta tuungu. Soo mu moohedu ka Paul meeoo soobedyana oosoo sakwa sumuna pumme tu wupagetase, ka suda tu manena waha.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Ka pummetu tzakunayakwe soo Paul ka tukwutumawabe moohedu putsage'e wunudu meeoo netamma, “Nu yaahoo Roman numu ooonne'yoona ka gisoo e nanehane, u gi e wupageta-wa'ne'yoo. Tamme Roman numu gi yoo nuugwe-wa'ne'yoo. Oosoo tamme tumayohope o.”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Soo tukwutumawabe ka oo nakase meahoo ka pumme moohedu-matoosoo mease, meeoo oo netamma, “Tamme suda manakwe ka ekow nana wupagetakwuse. Esoo tookwa yise tamme Roman numu-matu.”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Soo mu tukwutumadu moohedu ka Paul-baa petuse, meeoo oo tubenga, “U haa'a togesapa numme Roman numu-matu?” “Aha,” mee soo Paul.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Soo mu tukwutumadu moohedu mee unakwe, “Nu Roman numu namayugwepu, nu ewa oo e mane-kwi tumanagapu.” Soo Paul yise meeoo, “Nu yow ooosapa tubetse Roman numu.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ooka pumma tu wupagetakwuna hemana yabesoo umu oo tzama'wuhoo soo umu moohedu punno'o unu sua'e, oosoo oo sopedakwatoo ka Paul Roman numu manepunnena, umuoo sakwa uga gi oo tzakunapana.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Oogow mooo'a soo tukwutumadu moohedu mee soonamme, “Hekwi mu Jew numu ka Paul oo yugwe?” Ka Paul nabatoo mu bi tuungu ka tukwutuma nobe-wikoo, yise ka mu Jew tunehanedu nesumudoose, ka Paul umu-kobena bi petu.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.