Atos 22

Te Naa Besa Unnepu (PAONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “E nanumu, e nakapunne. Nu gi hannano'o suda tumadugupu.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Mu numu ka pummesoo yadooa-ma ka Paul Jew-ma yadooakoohase, gi tunemayuhoo.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Soo Paul meeoo mu numu netamma, “Nu yow tubetse Jew. Nu ka Tarsus-witoo nadooa'adoopu pana Jerusalem-wi'yoona natunedyooepu. Nu besa ka tumayohope natunedyooepu ooka te nanamooatupu unne-gapu. Ka Gamaliel mu mooasoo sopedakwatoo, uga nuka ekow nanesootuhipe tunedyooepu. Nu ooosapa ka Te Naa-witu unu soohanedu, mu-kwa'ne'yoosoo.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nu uga umu Te Pabe'e podo meadu tumoo'oo. Nu yise mu naana noko momoko'ne umu-nagatu wutumetayakwe, susumudu nu go'e.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Mu Jew numu tutunehanewabe no'yoona oo sopedakwatoo e unnena togesapa. Tubope e geana ka mu Jew numu moohedu tuukwena ka mu Jew numu Damascus-witu nuka tummatzi tuunguna. Numme e pupua'amu-no ka Damascus-witoo mea'a, ka mu Te Pabe'e naka'oedyukudu Damascus-witu yaa Jerusalem-witoo hane petuse ka mu wutumetakwuse.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Oona tabeno-nakwa ka Damascus tzage'e ne kemma hee sapaga tukwukwutsebu-wa'ne'yoo besa kootabuadu pa'anakwana
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 e wunapow. Nu nuka tu yadooese oo nakahoo, ‘U yow ooosapa suda e masoonammennumme.’ Besa kootabuapunnedu pa'anakwana ka Paul wunapow|src="CN02023B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Tuukwewabe Manepu 22.7"
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nu oo tubenga, ‘Haga u?’ Mee yise e netamma, ‘Nu mu Pabe'e Jesus U suda e masoonamme ka e naka'oedyukudu tumoo'oona.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Umu e pupua'amu nu-notu ka kootabuatu poonne pana gi Te Pabe'e unnena naka.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Nu yise ka Te Pabe'e meeoo netamma, ‘Ha'oo yise nu manekwu?’ Soo Te Pabe'e meeoo e netamma, ‘Yotsese, ka Damascus-witoo mea. Ka o u petugase, u manekwuna u natuukwedooa.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Nu ka kootapuape-ma kootupooseya'ehoo. Umu e pupua'amu yise ka Damascus-witoo e tzakaka.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Sumu'yoo nana, ka te Jew tumayohope besa mayohodu Ananias mee naneadu oonow. Mu Jew numu oonow nobe-ga'yoo mee sokwama, ‘Soo Ananias besa'yoo nana.’
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ka saa'a soo Ananias nu-baa petuoo, wunupunnese, mee e netamma, ‘Besa manese, mitu poonne.’ Nu yabetse esoo mitu poo'nese oo poo'ne.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Mee yise e netamma, ‘Soo Te Naa te nanamooatupu pummatoo nanesootuhina ume netutzea. U sakwa Te Naa unnetoo mane ka Te Pabe'e poonnese oo unnena naka'oedyuku.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 U sakwa oo waha u pooha poonnena, u pooha nakana tuwazoo. No'obatoosoo numu sakwa u tuukwe.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Nu baa-wi u matzakakwu. U ka Te Pabe'e Jesus-matoo nanesootuhina, soo Te Pabe'e suda u tumaduguna u-makoo namatzakakwunikwu. O'no yise u besa nuummakwu.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Ka saa'a nu Jerusalem-witoo kodyukase, nu nanesootuhina, ka tammesoo nanesootuhi nobe-kwi'yoona, nu meeoo tuusoobedya.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 E tuusoobedya-kwi Te Pabe'e nu-kumaba wunuse meeoo e netamma, ‘Yabe sapa Jerusalem-wi'yoona meahoo. Mu Jew numu gi u naka'oedyuku-wa'ne'yoo too'e nu-kwitu besa u wahasapa.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Nu meeoo unakwe, ‘Umu sumuna e nakapunnekwu ka puusoo oo sopedakwatoona, nu uga umu u-kwi tunaka'oedyukudu ka ne tunehanedu-kobena'yoona kusekana, mu wutumeta.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Nu, o'no o ka mu Jew numu ka Stephen tupe-ma natatzagaze, o wununa nu mu tummatza'e, ka mu wunagapu hemapunnena.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Soo Te Pabe'e yise mee e netamma, ‘U sakwa mea. Nu oona kwinga'atoo mu wakwawa'a-matoo u tayakwu,’ ” mee'e soo Paul nanekwaha.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Mu numu oo nakapunne ka “Wakwawa'a,” meesoo unnese, oo sopedakwatoose ka puu gi mu wakwawa'a petzabena umu yise paba mee unnegonno, “A batsa. Masoo gi he-toogoo besa'yoo, gi numme-wa'ne.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Umu wa'agena tu kwasu tzakebuekwunina toogoo-baa koosebu tapebu'agonno, ka oo manena, “Suta'yoo numu,” mee ka Paul netammana.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ewatse suda mu unnegonno soo mu Roman tukwutumadu pabe'e umu tu tukwutumawabe ka Paul ka tukwutumadu nobe-kwitoo bigase ooka mu wupageta tuungu. Soo mu moohedu ka Paul meeoo soobedyana oosoo sakwa sumuna pumme tu wupagetase, ka suda tu manena waha.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ka pummetu tzakunayakwe soo Paul ka tukwutumawabe moohedu putsage'e wunudu meeoo netamma, “Nu yaahoo Roman numu ooonne'yoona ka gisoo e nanehane, u gi e wupageta-wa'ne'yoo. Tamme Roman numu gi yoo nuugwe-wa'ne'yoo. Oosoo tamme tumayohope o.”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Soo tukwutumawabe ka oo nakase meahoo ka pumme moohedu-matoosoo mease, meeoo oo netamma, “Tamme suda manakwe ka ekow nana wupagetakwuse. Esoo tookwa yise tamme Roman numu-matu.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Soo mu tukwutumadu moohedu ka Paul-baa petuse, meeoo oo tubenga, “U haa'a togesapa numme Roman numu-matu?” “Aha,” mee soo Paul.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Soo mu tukwutumadu moohedu mee unakwe, “Nu Roman numu namayugwepu, nu ewa oo e mane-kwi tumanagapu.” Soo Paul yise meeoo, “Nu yow ooosapa tubetse Roman numu.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ooka pumma tu wupagetakwuna hemana yabesoo umu oo tzama'wuhoo soo umu moohedu punno'o unu sua'e, oosoo oo sopedakwatoo ka Paul Roman numu manepunnena, umuoo sakwa uga gi oo tzakunapana.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Oogow mooo'a soo tukwutumadu moohedu mee soonamme, “Hekwi mu Jew numu ka Paul oo yugwe?” Ka Paul nabatoo mu bi tuungu ka tukwutuma nobe-wikoo, yise ka mu Jew tunehanedu nesumudoose, ka Paul umu-kobena bi petu.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.