Atos 27
Deus Athi Kapapirani Hida (PADNT) vs VC
1 Hari. Oniaroa, Itália kaarabonia Paulo-ra karonavini-ra kahiha ada ija'ari vakadika'da'di. Asia mani gathana hojaha ada Paulo. Va'ora karonaki jaboni adani vagathaki vahoariha osahi vihina. Arabo kaka'da'dinia bihonaria'aha ada Roma sidaji kaka'da'dini kasorarani, Júlio oniki, Paulo-ra va'ora akosavini Itália kaarabonia. Júlio va'ora honariafiahaki adani 100 vaipohina. Kidisorara hahavi vaonina, “César kasorara”. Hovani Lucas, va'ora okavaipohihaki adani Paulo.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Oniaroa, aki'dama'ihi. Ki'dama'aha ada jaboni Aristarco akadiania okha'aha. Macedônia kaaraboni kaija'arini ada Aristarco. Biva'banaki ibavini onini Tessalônica. Aki'damana viahania Adramítio sidajia kakha'iki ida kanava kakaraho. Ásia kaaraboni kasidajini adamininia ako'omisionija kaimoni ida kanava kakaraho. Hari. Aki'dama'ihi, ai akihi'ihi, aakhabaoni'ihi.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ka'afokajomani Sidom sidaji adamininia aakaikahi'ihi. Júlioa binaibavijahajahakiha ada Paulo. Biva'ahamaniha kidiva'ahi-ra va'ora navanavanahamorivini, gahina'aha nahina bikainamokia jaboni.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Aki'dama'ianahi, Sidom sidajia ai akihi'ihi. Sirisiriki haria agathani'ihi Chipre kajoviri kaoniki-ra aakaradami'ihi jasoja. Ni-danojanaki ida sirisiriki kajoviri kakajasonija.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Akakafiani'ihi Cilícia kaaraboni vadinia akakhabakosaharibanaha'ihi, Panfília kaaraboni vadinia akakhanairibani'ihi, akakafiani'ihi, Mirra sidajia akakhano'ihi, ako'omisi'ihi. Lícia kaarabonia hojaki ida Mirra sidaji oniki.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Roma sidaji kaka'da'dini kasorarania bikanako'dihahi ida kanava kakaraho kahoariha, akahagi kaimoni. Biakaraga'ihi ida Alexandria sidaji kakanavani Mirra sidajia kakaikahi'ini. Itália kaarabonia aakhaki ida kanava kakaraho, oniani ida sorara vakadika'da'di aki'damana-ra honariavini hija.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Vajaforia akakhahi, mahi ipohiriki aakakhahi, sirisiriki vani haria agathanihi. Cnido sidaji adaminini maakarinia aakaikahi'ihi. Sirisiriki danoki haria aakarojaribanivini mani ida haria akarakharibanija, Creta kajoviri kakaaraboni-ra aakaradamivini aniaja. Ni-danoki ida sirisiriki kajoviri kamathanija. Akaradahi ida arabo anokhojohonaini vira niki Salmona oniki.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Creta kajoviri kakaaraboni vadinia akakhabakosaharibanaha'ihi. Vâjaforia akanakaikahi'ihi ida Kaadami Jahaki ibavi oniki. Kamaakarikhamaki ida Laséia sidaji oniki.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Hari. Mahi ipohiki arihojana, radaha'ihi ida judeus kaija'ari vakadihinika. Badara hoarahanana Deu-ra vakavaihinikavini, Deua bina'biraja kaimoni ida vakadihojai asohiriki. Ihinika amonahani naothini kamasikoni ni-kajahajanaki ida kanava kaadahani. Kama'da'iki ida vaidi karaho afobakhia. Oniania, Paulo va'ora kaabani'aha adani kanava kakakarivani, sorara vakadika'da'di vihiki jaboni:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 —A'onira onava'isohiki ho, akakhana jahajanarihi kaho bana. Ka'boro'boroki bana ida kanava komini kana'bahakia. Aakamadaki bana ida kanava kadaini, avaahidananaki bana hadani ija'ari vaipohiki — va'ora ni'aha ada Paulo.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Kanava kakakarivani, kanava kanasohiva abono vihiki vania ai kihini vakanofi'ianahi. Sorara vakadika'da'dia bikajari'darihi ida vakadivarani, ni-bikamithaki ida Paulo kakaabanahi.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ni-jahaki ida kanava kakaraho kahojani adamia paha oadani, oniani ida kanava-ra vakavaadahakia vakavigaibanivini vakanofivini hija. Vanofiki ida avakaibavibakosi'ianana, Fenice sidaji adamininia vaagaibanina. Creta kakajovirini kakaarabonia hojaki ida Fenice sidaji oniki. Safini aagari ibavinia vakahoja'afona-ra vakanofivini. Vani'aha:
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Hari. Oniaroa, foraforani kama'da'ihi ida sirisiriki. Paha namani vani radahahi ida sirisiriki jahaki khamisini. Vaabono vara vakani'akhama'aha:
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Hari. Aakakhabakosaharibanahana kaba'i kama'da'ihi ida sirisiriki danoki kajoviri kakaaraboni namania khani. Vanaonivini ida sirisiriki danoki Nordeste.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Sirisiriki danoki haria kagathi'ihi, ni-nihanikia akanasohijanaki ida kanava kakaraho. Ni-aakaabokajanaki ida kanava. Akarako'oamani'ihi. Sirisiriki haria aakaroja'ihi.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Aniaja vania kahojahi ida kajoviri kapa'itxi Cauda kaoniki. Akaradahana kaba'i kajoviri kapa'itxia biaka'oahafia'ihi ida sirisiriki afopa'itxi. Kajoviri kamathania akahojana kaba'i makhira avarahokasi'ihi ida kanava kapa'itxi kahoariha
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Vakosama'ihi, avakanaahomisi'ihi ida kanava kapa'itxi. Badani karaho oamani ida kanava kapa'itxi kara'banahamananini akaahomisini. Naothinia caboa avakodabomisi'ihi ida kanava kakaraho ka'bororia kaimoni. Líbia kaaraboni txikatxikania hojaki ida kaasi. Paha bihiariki kania kanava kakaraho ko'omani-ra vakofini'aha. Oniania, avaragarahana'ihi ida kanava kakamakarini sotinimananiki. Sirisiriki vani haria kanaadahaka'oa'ihi.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Joma oadani karaofafaraha'oadahahi ida kanava, ni-radahapa'itxiki ida sirisiriki danoki. Danohaha'oadahamanihi. Ka'afokajomani avakakakodafahana'ihi ida kanava kabodini kakainisikani pitani, ka'biri'birijanaria kaimoni.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ka'afokajomani vani avakakakodafahana'ianahi ida kanava kakanahinani, kanava-ra kanasohiki-ra vaakodiavini kaimoni ahoi, makari, nahina khanaki hiki, ka'doromananija kaimoni.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Mahi ipohiki ni-anokijanaki ada safini, boviri hiki. Danohaha'oadahamanihi ida sirisiriki. Hari. Akava'ibodivarani'iki ida a'aihotajanarina.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Mahi ipohiki ni-a'baijanaki. Oniaroa vahararana gaamanani'aha ada Paulo, va'ora ni'aha:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Hidakaba'i oathi-ra bana mitha vani'a. Hari'a avava'ini soko inijanava. Ni-hoarani ahidarihi bana. Kanava oavani bana ida ka'boro'boroja.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Deus kahonai abono ho. Deu-ra okanamasivibakhia'iki ho. Hihida joma Deus ibavi kaija'arini kha'aha kodiania, hora nava'isohijoravini hiki ida namithaki kaimoni akadiania.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Hora ni'a'aha:
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Oipohina, hari'a vaofinijana. Deu-ra ovakaijokaki ho. Ovaria binanamithaki bana akadiania ida hora ni'avini hi'iki.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Kajoviria sirisiriki haria akarahokamoriki bana hari — va'ora ni'aha ada Paulo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Hari. Semana 'bamiki sirisiriki hari aakaroja'iki hari. 'Dako karaho kajokiraki Mediterrâneo onikia akaadaha'imajani'iki hari. Joma 'bo'dahini vani kanava avakakadava'ava abonoa vakava'ibodivaranihi ida arabo-ra akanamaakarivini.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Visafarihi ida va'a oadaki nokhoni akhananakosiki, avigaja kaimoni ida paha bihiani. Varajomahi ida paha bihiani va'a oadaki ipohini 20 hiki vadiia. Mitihini visafari'ianahi, varajoma'ianahi ida va'a oadaki ipohini 15 hiki vadiia.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ja'di karaho namania sirisiriki haria akanahanamorivini-ra vifinivini, oniani ida kanava kama'dania âncora ahoki ako'bamahakhamaki-ra avisafivini hija, kadaanija kaimoni ida kanava kakaraho. Deu-ra vakanikhariavini hiki avagajorakija kaimoni ida mahi.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Kanava avakakadava'ava abonoa vakanofiki ida vaabono avanaihotavini, oniania kanava kapa'itxi-ra vakanahiririrari'aha. Sorara-ra va'ora vakorijanahavini va'ora vani'aha:
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Hari. Paulo va'ora ni'aha adani sorara vakadika'da'di, kidisorara vihiki:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Oniaroa, sorara avava'boa'ihi ida va'a kanava kapa'itxi kaahoni hiki. Kafari'ihi, akarako'ihi ida kanava kapa'itxi.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Vagavagani vani Paulo va'ora kaboa'i'aha vi'bai'ara kaimoni. Va'ora ni'aha:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 'Bai pa'itxi-ra bana vaha'a. Jahaki ida avi'baini avahokija kaimoni. Ni-avapohimajarihi bana — va'ora ni'aha ada Paulo.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Paulo vara nina kaba'i, bikanabiini'ihi ida pão. Vada vakhanina kaba'i, Paulo Deu-ra ni'a'aha:
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Khai vakhanipa'itxi'aha, ni-vaofinijanaki vi'bai'aha.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Kanava kabodinia arihojaki 276 arihiki hari aripohina.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 A'baihahavina naothinia visafari'ihi ida trigo ka'biri'birijanaria kaimoni ida kanava kakaraho.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Hari. Oniaroa, vagavagani vani anoki'ihi ida arabo. Kanava-ra avakakadava'aki ni-avigaki ida arabo hana hini hini. Vanoki'ihi ida kaasi ai'dokohamisini. Ni-ja'di karaho-ra vanoki'iki. Vanofiki ida kanava-ra vakanasohivini ko'omaja kaimoni kaasia.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Hari. Âncora ahoni-ra avava'boa'aha, o'omari'ihi ida âncora ako'bamahakhamaki. Vakokhari'ihi ida vanami kaahoni kanava kakaraho kasohini hiki. Vakokharivini naothinia avarakasahana'ihi ida kanava kakasotinimananini kanava kabononia hojaki, sirisiriki kanava-ra akani'omisija kaimoni.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Aakhamisi'ihi, ko'oma'ihi ida kanava kabononi kaasi txikatxikani nokiariki kania. Ko'oma'ihi ida kanava kabononi, ni-aakhajanaki. Kanava kama'dani ni-ko'omaki. Komini kana'bahakia bikosonasonafariha'oadahahi ida kanava kama'dani, ka'boro'boro'ihi.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Hari. Sorara vanofiki ida vagathaki-ra va'ora vanaabinivini. Vifiniki ida avikonahamisina vigafanahana.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Sorara vakadika'da'di vania binofihi ida Paulo-ra akava'ijoavini. Va'ora kaabani'aha adani sorara vagathaki-ra va'ora vanaabinirara kaimoni. Va'ora ni'a'imidiaha adani konahi-ra avigaki:
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Va'ora honariaha adani vahoariha konahi-ra avigariki:
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.