Romanos 8
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Hoi-ndô, máh ticuoi ndon át mui mít alứng Yê-su Crit lớiq adáh nnáng Yang Arbang-pilŏ́ng táq nha-án.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Khán veng ngê luaih, he cóq cuchet. Ma co he át mui mít alứng Yê-su Crit, iki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng choi he dyôn viar vít te callong cuchet co tian he táq luaih.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq têq choi tamống ticuoi, co lớiq bôn ngai rap peh máh phep rit ngki. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Acái án siar nga cúc cuteq ndô. Acái án bôn cháq muchứng ticuoi tưi, ma Acái án lớiq bôn táq luaih amớh. Iki Acái án chiuq cuchet tang nhéq tưh ticuoi luaih. Dyơ callong luaih lớiq têq cơt sút nnáng mít cannính ticuoi.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki la dŏq dyôn máh parnai tinớng tupứng tớq phep rit cơt tarvớiq tớq he ndon lớiq veng nnáng cannính he bôm, ma he veng nưm cannính Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng sớng.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Máh ticuoi ndon veng cannính nha-án bôm, nha-án parngíh nưm te arnáq tớq pang ndô sớng. Ma máh ticuoi ndon veng cannính Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, nha-án parngíh nưm te arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng sớng.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Máh ticuoi táq arnáq veng cannính nha-án ính, tarnáp te arnáq ngki la cuchet. Ma máh ticuoi táq arnáq veng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, tarnáp te arnáq ngki la bôn tumống níc alứng bôn át ien ŏ.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Khán he veng cannính he bôm la arớq he cơt picon ada Yang Arbang-pilŏ́ng, co he lớiq ính veng phep rit án. Tam he ính, la he lớiq rap veng phep rit án.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Iki máh ticuoi veng cannính nha-án bôm, nha-án lớiq têq táq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Ma inha bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít cannính inha. Iki inha lớiq veng nnáng cannính inha bôm, ma inha veng cannính Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng. Ticuoi mmo ớq Arvai Crit át tớq mít cannính án, ticuoi ngki lớiq bôn át mui mít alứng Crit.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Cháq he cóq cuchet la co tian callong luaih. Ma khán Crit át tớq mít he, iki arvai he bôn tumống níc-níc, co Yang Arbang-pilŏ́ng náp he la ticuoi tinớng ŏ.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn Yê-su tumống lieh te cuchet. Iki khán inha bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít inha, urớh Yang Arbang-pilŏ́ng lư táq dyôn inha tumống lieh te cuchet tưi. Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki la nhơ te Arvai án át alứng inha.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Iki em ai ơi! He lớiq bôn tu nnáng ngê tieq ndon he táq veng cannính he bôm.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Khán inha veng cannính inha bôm, urớh inha cuchet. Ma khán inha lớiq peh nnáng cannính inha bôm nhơ Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng inha, urớh inha bôn tumống.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Máh ticuoi ndon bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng ayông, lư bôn cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Tớq inha bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng át tớq mít inha, inha lư bôn cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng; inha lớiq cơt nnáng arớq ticuoi sol. Dyơ inha lớiq adáh nnáng arớq ticuoi sol báq adáh. Co he khoiq bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, iki he têq arô Yang Arbang-pilŏ́ng la: “A-ám!”
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng táp choi mít he dyôn chom arlớih arlêng, he la lư acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Khán he lư acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki he ngcong bôn chúng tưi máh mun án munơi alứng Crit. Alứng khán he chiuq dieiq arức munơi alứng Crit, urớh he bôn át tớq ntúq ang-ưr alứng án tớq pilŏ́ng.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Cư parngíh idô: Lớiq bôn amớh he chiuq callong dieiq arức hoi-ndô, co urớh he bôn callong ŏ lư. Ingái ngki Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn he át alứng án, bôn chức ang-ưr munơi alứng án.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Án khoiq teng túc culám khám nốh tớq tadưp alứng tanieng. Cứp nốh ngki ngéh-arngéh ngcong níc ingái Yang Arbang-pilŏ́ng apáh nhéq tưh acái acon án.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Nhéq máh nốh ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq teng la iyốh ŏ, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát máh nốh ngki cóq ngcong ingái ngki tưi.
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 Hoi-ndô máh nốh ngki cóq cuchet alứng abuoiq. Ma tớq ingái máh acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức ang-ưr munơi alứng án, cứp nốh ndon án khoiq teng, lư cơt ŏ loi, dyơ lớiq cơt cuchet alứng abuoiq nnáng.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 He chom dyơ cứp nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cuteq tumúh callong bap te inớh tingôi hoi-ndô. Callong ngki la arớq máh nốh ngki cucloiq dieiq arức, arớq cán cucloiq tớq cuop cumo.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 He la cucloiq muchứng ngki tưi, co he tél-sél ngcong ingái Yang Arbang-pilŏ́ng apáh he la lư acái acon án. Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn Arvai án át tớq mít he, dyôn he chom arlớih lư, urớh he bôn cháq tamme loi.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống he, án ưq dyôn he bôn cháq tamme. Iki he ngcong bôn callong ngki. Khán he bôn dyơ callong he ngcong, he lớiq túh ngcong nnáng. Imo he yôl ngcong callong he khoiq bôn?
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Ma hoi-ndô he iyốh bôn callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ính dyôn he. Iki he át tanhir alứng ngcong urớh he lư bôn callong ngki.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Alứng Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng ính choi he, co he ieuq lư tớq callong tin, lớiq chom imo ính cớu seq te án. Iki Arvai án táp cớu tang he, Arvai ngki cucloiq lớiq luoh sieng dŏq dông atớq parnai ngki nga án.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Án chom arlớih cứp callong tớq mít cannính ticuoi. Alứng án chom tưi Arvai án cớu tang ticuoi tin Yê-su. Arvai án cớu iki la veng simớt lư cannính án.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 He chom dyơ máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng arô dyôn veng ngê án, la máh ticuoi ndon amoih lư án, cứp arnáq ndon tớq nga nha-án, án lư táq dyôn cơt ŏ ada nha-án.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq chom he te tôm lư, alứng án parngíh ính táq dyôn he cơt arớq Acái án tưi. Iki Yê-su la acái pông án, alứng he ndon tớq tatun la arớq a-em Yê-su.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng arô he, co án khoiq parngíh ính táq arnáq ndô te tôm lư. Co án khoiq arô he, iki án táq dyôn he át tinớng ŏ chứng mát án. Co án khoiq táq dyôn he át tinớng ŏ chứng mát án, iki án táq dyôn he bôn át munơi alứng án, alứng bôn chúng tưi chức ang-ưr na án.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Imo he ính tông te arnáq ndô? Khán Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi he iki, lư lớiq bôn ngai têq táq amớh ada he.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn Acái án cuchet tang he. Khán án khoiq choi he iki, he chom arlớih lư án dyôn he bôn cứp nốh cannŏ́h hơ.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Lớiq bôn nnáu têq cauq ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh, co Yang Arbang-pilŏ́ng táp náp ticuoi ngki tinớng ŏ.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Alứng lớiq bôn nnáu têq táq tôt he co tian luaih he, co Yê-su Crit táp át pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tartông choi he ada Yang Arbang-pilŏ́ng. Án khoiq cuchet tang he, alứng án khoiq tumống lieh te cuchet.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Yê-su Crit amoih lư he, alứng lớiq bôn mui callong amớh têq payáh he te callong amoih ngki. Khán he tumúh dieiq arức, lớiq la túh kidit, lớiq la ngai táq, lớiq la pinhaih tarriat, lớiq la ớq tampớc tớc, lớiq la tumúh crŏ́q, lớiq la ngai tráh tớq dau, lư máh arnáq ngki lớiq têq payáh he te callong amoih na Yê-su Crit.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Muchứng ngai khoiq taran tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh idô:
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Ma tam máh arnáq dieiq arức ngki tớq nga he, la he bôn rap nhéq co nhơ Yê-su, án ndon amoih he, choi níc he.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 — ausente —
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 — ausente —
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.