Romanos 9
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVI
1 Exe niraeterehare atyo aliterexe. Cristo anere atyo natyo hoka maisa namaoseratyare, Isekohaliti Waiyexe ana atyo waiyekehalakita exe niraetereharenae hoka tyakekota niraini.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Kalore namaikohareta, noxamaikohalini maisa tyotere, nohinaeharenae nohotyaliharenai kaiserehare hiyeta.
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 Waiyeya tyaonaha maheta komitaene atyo natyo Enore iniyalahare moka naokita, exahe Cristo nonitata hoka haware notyaoheta naokowita.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Enore kaxaikone hotyali terota atyo Israel hotyalinae. Haomanerenae atyo aokahene hoka wenati masakare waiyexe isa enomanaha aokowi. Iraiti Waiyexe xairatyoare, exahe Xaotyakiyaho hoka isa enomanaha hoka waiyoreha wenati Enore koamaniya kakoa. Xoalini hare waiyexe Enore isa enomanaha aokowihenerenai atyo enomanereha terota.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Toahiyereharenae jikolahareha atyo, exahe Cristo tehitiya hoka toahiyereharenae jikolahare. Haliti tyaohenere hiyeta, hatyo halitinae hotyalihare atyo tyaona. Hiyaiya, Enore atyo tyotya halitinae xekohasehare tyaona. Hoka maika kaihalaharetyaketa mene ekakoa. Nikare naoka.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Maihatya Enore iraehenere atyo maisa xoare tyomita, nomita xini. Hiyaiya, maisa atyo tyotya Israel hotyalinae Enore kaxaikoneharenai xini.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Exahe maisa atyo tyotya Abraão jikolaharenae Enore ityaninae xini. Hiyaiya, Enore atyo nexa Abraão hiye:
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Hatyo hiyeta Abraão jikolaharenai terota atyo kaxaokaka Enore iraehenere hiyeta tyaohenerenai. Hoka maisa atyo tyaotehenerenai xini ijikolaharenai kaxaokakita.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Exakere atyo Enore irae:
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Exe tehitiya: hinamahare Rebeca ityaninai nexe atyo haterore, wahetakorehare Isaque.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 Xakore hoka Enore atyo háhare nawenane waiyexe maniya moka hoka nexa Enore Rebeca hiye, hatyo xoimanae nawenane nahitita:
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 Exakere nexa Enore iniyalahare, waiyexe xoaha enómaneha nahitita. Nikare atyo Enore tyoma exahe haxaokala ximita. Maiha atyo xoalini hare enómaneha hiyeta xini.
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Hiyaiya, exakere tehitiya Iraiti Waiyexe nexa:
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 Nikare ite hoka xoare wehenaite? Enore maisa waiyexe wehenaite? Maisa nikarexe xini.
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Hiyaiya, exakere atyo nexa Moisés hiye:
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Hatyo hiyeta maisa atyo wiyaokalita, exahe wománenai hiyeta xini, xakore hoka Enore xairakoaneharera wiso hiyeta taita atyo waiye wisaonita.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Hiyaiya, exakerexe atyo xairatyoare tyaonita Iraiti Waiyexe nanekoa: Enore nexa Faraó hiye:
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Hiyeta Enore atyo xala xamani airakoaneharetya aokowihena hoka airakoaneharetita, exahe xala xamani maxahekolatya aokowita hoka maxahekolaita.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Hoka xinekonitare ite nehena nohiye: “Nikarexe hoka aliyakereya Enore hatya haliti iniyalahare nomasehare aohena? Xalaiya Enore aokiterehare mahokoanehena?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Hoka xala atyo hiso hoka Enore kakoa kinatyaxa hirae haokowita? Nikarala hoka kamohese nomaka tinihaliti haomasehare kakoa iraeta? “Xoana hoka exakere hisoma natyo?” nita.
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Hiyaiya, hatya haliti atyo kamohese tinihaliti tyomehena hoka aliyakere xamani mokene aokowihena hoka nikare mokitene. Kamohese haterore hiyetaiya hinama tinihaliti enomasehare tyoma, hatya waiye, hatya maisa waiyexe xoahaiya.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Nikare atyo Enore tyoma haxeharene hotikisa maheta, exahe haiyatere hotikisa maheta. Nikare maisa maxahareta iniyalahare nomaseharenai kakoa, maisa xoare hare tyomita ekakoaha. Hamawenekoaretyakaho terota xakore xanahitaha hoka.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Hotikisa tehitiya aokowi Waiyexe Wenati maniya mohetehenere wiso. Hatyo hiyeta airakoaneharetya, exahe memere moka wiso isa maheta wenati waiyexe womana. Toahiyita atyo memere moka hatyoharenai hoka kalikini isene womana.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Hiyaiya, Enore atyo haomanerenae aoka wiso. Maisa judeunae taita xini haomanerenae aoka, majudeuneharenae tehitiya hoka haomanerenae aoka.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Nikarexe atyo Oséias nanekoa kaxairatyaka iniraene:
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 Hatyo nanekoita exakerexe tehitiya:
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Exakere Isaías irae Israel hotyali tahi:
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Enore ite hairaene akereta tyoma hakákoare waikohekoa. Maisaite wahita hekoti hoka nikare tyoma hairaene akereta.
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Hatyo Isaías tehitiyita atyo koxaka nikare irae:
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 Nikare hoka xoare wehenaite? “Majudeuneharenae ana ene atyo maisa Enore koamaniya nawenatyaka waiyekehalakere, xakore hoka Enore atyo haliti waiyexe aokahene ityakekoneha hiyeta”, wehenaite.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Hoka Enore haomanere aohenerenae Israel xakore atyo xaotyakiyaho xema tyaona aokowiyahitaha, kasani hatyo hiyeta haliti waiyexe aokahene aokahitaha xakore hoka maisa atyo haliti waiyexe aokahitene.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Xoana hoka nikare tyaonaha? Motya maisa ityakekoneha hiyeta xini haliti waiyexe aokahene aokahitaha. Motya atyo enawenaneha xaotyakiyaho hiyeta Enore haliti waiyexe aokahene aokahitaha hoka. Nikare tyaonaha hoka “hisehityoaha hatyo sehali hisehityoakalati” hiye.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Hiyaiya, exakere atyo Iraiti Waiyexe nexa:
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.