Mateus 20
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NAA
1 Jesus nehena: — Enore koamaniya nawenatyaka atyo uva katenai xekohasehare weta xane hoka hatenitiyenai hiye irae hoka hakaha enomana emasenekoa aokitere akereta.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Hawenanaho akereta irae ekakoaha, hahoko olo kakoa haki ferakene bakatyahene aokowi hoka axikatyahene hakaha maheta ehananehare koni. |src="HK058D.tif" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Mateus 20.2"
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Eno kamaihena hoka xanehitiya wenakalati nekesekoa hoka waiya haiyaharenai, maisa xoare tyomareha.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Hoka nexa ihiyeha: “Xiyane xisonai tehitiya xahaka nomasenikoi. Nabakatyaite xiso enaosexeta”, nexa ihiyeha hoka xaneha.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Nikare totahikoa, makakoahena hoka nikareta iraihitiya haiyanai hatenitiye hiye.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Komita waikoitehena kamai hoka xanehitiya hoka waiyehitiya haiyaharenai. Hekotata maisa xoare tyomareha hoka nehena ihiyeha: “Xoana hoka waha aka ali xisaonita, maisa xoare hare xisomare?” nexa ihiyeha.
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 “Maisa xala hare iraexe wikakoa hoka maisa wahakare”, nexaha ihiye. Hoka nexa ihiyeha: “Xiso tehitiya xiyane xahaka nohananihare koni”, nexa.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 — Maka hoka masene waikatehare nexa kaxaikotyatiye hiye: “Hiyane hakiterenai hakawihetehena hoka habakahenahene. Maika miyanitiye kawakatyakehenere hotohare habakatya. Nikare makere, hoka hetati kawakatyakehenere ite miyanitiye habakatya”, nexa ihiye.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Hatyo makehena hahenerenai ana hahoko xakini olo hoko isa.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Hatyaoseta motyalaite hetati hahenerenai xahekolaha hiye hoka exahereha kabakatyaka aokahitaha. Xakore hoka nikareta tehitiya hahoko xakini olo hoko isa enomanaha.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Bakatyahene hoka maisa waiyeta ihiyeha hoka ehareha masene waikatehare hiye.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Hoka nehenaha: “Exe miyanitiye kaxahakakisakehenerenai atyo inirita hakaha hoka wiso atyo wahaka watere nase, waha aka. Xakore hoka wiso akereta atyo habakatyahene”, nexaha.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Hatyaoseta exekohaseha nehena hatya hiye: “Hasemehena, nohinaehare, maisa atyo namaoseraita hiso. Xoana maisa niraehenere hikakoa xowaka hahoko olo kakoa haki ferakene nabakatya hiso hoka hahaka nomani naoka hoka haohenere hotyare?” nexa ihiye.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 “Hoka hotohena holoxa hoka hiyanehetehena hihana xeta. Hiyaiya, kasani exe haliti miyanitiye naxikahenere ana nisehenere homana akereta nisa naokowita”, nexa.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 “Xoana maisaiya kore naokitere akereta noloxi kakoa notyomita? Xoana hokoawahareta kore ihiye, waiye namokiterene hiyeta?” nexa.
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Jesus halakihena hairaine hoka nexa: — Nikare ite kalikini hetatiye tyaoniterenai miyanitiye tyaoheta hoka kalikini miyanitiye tyaoniterenai atyoite hetatiye tyaoheta — nexa.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Hatyaoseta Jesus xanehena Jerusalém xeta hoka haxaotyakiraharenai kakoa irae hawawaha heko tonahitaha hoka nehena:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 — Xasemehena, wiyaneta Jerusalém xeta. Hatyo nalite Haliti Ityani kamatawatyakehena sacerdotenai xekohasenai ana, xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai ana. Hatyonaite exaisaka aokaha hoka
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 majudeuneharenai anaite halakihenahene. Hoka hatyonaite koexahalisene, mokonasetene, berekotyahene ite atyalihose xaimaholatyaka hiye. Xakore hoka hanamaki ferakene najikinitaite kaseheta — nexa Jesus.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Hatyaoseta Zebedeu exanityo kaoka haisaninai kakoa Jesus ana, meholokoa enomana axene maheta.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 — Xoare haoka? nexa Jesus.
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Nexa hoka Jesus nehena ityaninai hiye: — Maisa atyo xawaiyorexe xaxitereharenai kakoa. Xoana xisonaiya xisera erakakalati akore noterehenere? nexa. (Hakamane xaokaka nikareta Jesus.)
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Hoka Jesus nexa: — Aliterexe atyoite xisera nerakakali akorexa. Hoka maisaiya atyo natyonai xala nokane xamani nofihini maniya, nowatoni maniya xoaha naokita. Hatyo okahakalatinai atyo Baba aohenerenai anere taita, hoka hatyo ana isene — nexa.
23 Então Jesus lhes disse:
24 Hatyaoseta 10-hare exaotyakiraharenai semaha hatyohare tahi hoka ehareha hatyo haximarene kakoarenai hiye.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Hatyaoseta Jesus kawisahene tyotyaha hahaliya hoka nehena: — Xekohasetinai atyo wakatita halitinai, exahe kalorexenai atyo wakatyahitene. Hatyohare atyo waiyekehalakita xomana.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Hoka xisonaiya atyo maisa nikare xisaonita. Xala xamani atyoite xinekonitare kalorexe tyaona aokowita hoka maika hahena hahinaeharenai ana.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Exahe xala xamani xinekonitare kalorexe tyaona aokowita hoka maika xiwakanehare tyaona.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Hiyaiya, Haliti Ityani kakoita tyoa maisa kahakaka enomana maheta xini, xakore hoka tyoa haka maheta, exahe waini hoka iyeheta maheta kahare haliti — nexa.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Hatyaoseta jiyehenahitiyaha wenakalati Jericó nalita hoka kahare haliti xane Jesus xema.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Hatyaoseta hinamahare maxoseharenai ahoti kilihi tyokiterenai semaha Jesus jiyane hoka kawiyahena: — Xekohaseti, Davi jikolahare, hairakoaneharehena wiso! nexaha.
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Hatyaoseta kahare haliti xaneterenai mahokoanetya ekawiraha, exahe mema tyaonaha aokahitaha. Xakore hoka exahehare kinatyaxa kawiyatyaha: — Xekohaseti, Davi jikolahare, hairakoaneharehena wiso! nexahitaha.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Hatyaoseta Jesus tityoa hoka kawisa maxoseharenai hoka axahene: — Xoana namoka xiso xaokita? nexa.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 — Kasani hakaxoseheta wiso waokita — nexaha ihiye.
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Jesus airakoaneharetya maxoseharenai hoka ekaokakisa hakahe exosenaiha hiye. Hatyaoseta waiyakatyarehenahitehena rotita. Hatyaoseta xaneha Jesus xema.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.