Marcos 6

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hatyaoseta Jesus haikoaheta haxaotyakiraharenai kakoa wenakalati Nazaré xeta, toahiya tyaonitere nali.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Hoka sábado ferakenehena hoka xane xahohisakoatyakalati hanako hoka aotyakihena halitinai. Semaha Jesus niraene hoka hakaharetyoa mokahene hoka axakakoaha: — Aliyotala enawaiyore tyoita enomana? Aliyetala exe haliti waiyore tyoita exakere? Aliyakere ala tyomita exehare maomakaharenai?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Xoana, maisa hoka okahakalati hati hare nomasehare xini? Xoana maisa hoka Maria ityani xini, exahe Tiago, José, Judas, Simão xoaha naxenane xini? Xoana, maisa hoka iximalonenai xini ali tyaonita? nexaha, maisa awaiyetyareha Jesus hoka. |src="HK00128B.TIF" size="span" copy="Horace Knowles revised by Louise Bass © The British & Foreign Bible Society, 1994." ref="Marcos 6.3"
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Hoka Jesus nexa ihiyeha: — Iraiti xakaisasehare atyo kaxaiminisakita hakoakiti. Xakore atyo hoka kaokehetehena atyo hawaikohera hawenakala, hahinaeharenai koni hoka maisa kaxaiminisakere — nexa ihiyeha.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Hatyo hiyeta maisaiya aliyakere xoare hare metaharexe nomakere tyomita Nazaré nali. Haiyanai hokakiterenai hiye taita hakahe ekaokakisa hoka aiyatelikihenahititene.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Jesus atyo hakaharetyoa ematyakekoneha hiyeta. Hatyaoseta Jesus xaneta wenakalatinai nihatyaka hoka aotyakisahitene.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Hatyaoseta 12-hare haxaotyakiraharenai kawisa, hoka hinamahare xakini axikatyahene. Iyateliti isa enomanaha axanikihetaha isekohaliti iniyalahare halitinai nonitata maheta.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Maisa xoare hare kolatyaka aokita ihiyeha ahoti niyahare. Atyakase taita kolatyaka aoka ihiyeha tonohisoaha maheta. Maisa nakairati, boná, olo hare kolatyaka aokita ihiyeha.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Berekataiya atyo waiyehena mokaha hoka maisaiya atyo xoare maheta hate hekoti kajiyanexe imitinase kolatyahitaha aoka ihiyeha.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Hoka nehitiya: — Maika xikaokehena wenakalati hoka hali hatyakota xisaona xiyanenehitiya hatyo nalita kijiya.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Maika wenakalati xikaokehena hoka maisa waiye mokahitaha xiso, exahe naliyerenai maisa semaha aokowiyahita xiraene hoka maika nalita xiyanehitiya hoka xiberekatane xamokotyahatya xexoakiheta maheta waikohese emaxawaiyereneha xiso hiyeta — nexa ihiyeha.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Hatyaoseta exaotyakiraharenai xaneha iraeti xakaiha halitinai hiye maheta, halitinai iniyalahare hawenaneha halakisaha maheta.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Kahare axanikihenahititaha isekohaliti iniyalahare halitinai nonita, exahe kolotenitiya mohenaha hokakiterenai seri hiye hoka aiyatelikihenahititene.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Tyotya hatyoharenai tahi xekohaseti Herodes sema hakakoare halitinai xakaikoatyahitere Jesus tahi hiyeta. Haiyaharenai nita: — Kala João Batista kaseheta. Hatyo hiyeta xoalini hare metaharexe nomakere tyomita — nexahitaha exaokaka.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Haiyanai atyo: — Kala Elias — nita.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herodes sema hatyoharenai tahi hoka nexa: — Kala João Batista. Iseri xirikotyaka naoka hoka kalikini ala kaseheta — nexa.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 João Batista kamane nahitita Herodes niraene xema João otokaha, olatyahene, berexo ako jihotyahene Herodias xemere. Hatyo nahitita Herodes tyaonita hatyo ohiro kakoa, iximarene Filipe exanityo xakore hoka.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Hatyo hiyeta João Batista watyali Herodes: — Awa atyo hiximarene exanityo kakoa hisaona, Xaotyakiyaho atyo mahokoanetita hiximarene exanityo kakoa hawenane.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Hatyo hiyeta Herodias kirawaneta João, kasani aisene aokowita. Xakore hoka maisaiya aliyakere aijitene,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 enenala Herodes mairitene exahe haliti waiyexe aokitene. Hatyo hiyeta Herodes waiye kaxaikotene. Semehena iniraene hoka waiyeta ihiye, xakore hoka maisa aliyakere ahekotya xaka mokene. Xakore hoka iraehena hoka awaiyetita iniraene.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Hoka Herodias atyo atyahita terota João kamane ferakene. Hatyaoseta xane hikoa enenala Herodes nawenane ferakene hoka hahisehare tyoma. Kalore nakairati tyoma, oloniti harenai hoka kaixakatya xekohasetinai taita, Galiléia koa tarenai, sorare xekohasenai harenai hoka tyoaha.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Hatyaoseta Herodias ityani xoimahaloti isoa hatyo nali hoka holikoahena. Herodes, ekaixakalaharenai xoaha awaiyetyaha exoholikoane hoka hatyo hiyeta xekohaseti Herodes nexa xoimahaloti hiye: — Xoare xamani haoka hiyoholikoane xaimane hoka niseniya homana — nexa.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 — Exahiya kalore haoka hoka niseniya homana. Alitere naokita, maisa namaoseraita xini — nexa.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nexa ihiye hoka hikoaheta xane hanityo axa maheta, xoare xamani haxoholikoane xaimane axa aohena hoka.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Hatyaoseta kaholawaka haikoaheta Herodes tyaonitere nali hoka axene: — Xama João Batista seri hisehena nomani balatoahekoa kalikinita — nexa.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Herodes sema hatyo hoka amaikohare. Xakore hoka koxaka tyotya haliti haoti irae hoka hatyo hiyeta maisa aliyakere matyakekotita xoimahaloti xaxane.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Hoka axikatya rota sorare, João Batista seri kolatya maheta. Hatyaoseta sorare xane berexo ako hoka irikotya João seri.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Mokene balatoahekoa hoka isene xoimahaloti ana. Hatyaoseta hatyo xoimahaloti xane isene hanityo ana.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Hatyaoseta João Batista xaotyakiraharenai sema etahi hoka tyoa kolahenahitene hoka fityahene.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Hatyaoseta Jesus xaotyakiraharenai kaokeheta enomana hoka xakaihakahenaha Jesus hiye tyotya tyomehenereharenaiha, aotyakihenahereha harenai tahi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Nali kahare haliti kaokehitita, xanehitita xoaha hoka Jesus, exaotyakiraharenai xoaha komita ene maisa aliyakere kanakairareha hekoti.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Hatyaoseta xaneha hawawaha kanowa ako maharexakahare.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Xakore hoka halitinai waiyaxematyahene hoka otyahene hoka tyotya hatyo nalitarenai tema xaneha one kilihi hoka enahityahitaha xane kaokaha.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Hatyaoseta Jesus xane kaoka hatyo nali hoka exoahena kanowa akota hoka waiya hatyo halitinai hoka airakoaneharetyahene. Motya kalanero makaxaikotyakahare akere tyaonahitaha hoka kahare xoalini hare aotyakihenahene.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Waikoa kamaitehena hoka Jesus xaotyakiraharenai xane iraehena ekakoa. — Okoi makehena, maisa ali xoare aka.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Haxikahetehena exe halitinai hoka xanehenahitaha wenakalatinai kaharewaikatexe akiti nali hoka xoalini hare iyaha hoka kanakairaha — nexaha Jesus hiye.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Xakore hoka Jesus nexa: — Xisota xisehena nakairati enomanaha.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 — Xoanama tohase nakairati xinali? xiyane xiyaiya — nexa.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Hatyaoseta Jesus nehena halitinai hiye: — Xisokehena hahotyali xakini ime koa — nexa.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Hoka hatyaoseta hahotyali xakini xane tyokaha. Haiya hotyalinai 100-hare, haiya hotyalinai 50-hare xakini tyokaha.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Hatyaoseta Jesus otoka 5-tohase nakairati, hinama kohase xoaha hoka enokoa xeta wahakotya hoka iraexatya Enore hiye: — Ehekore nakairati hisa womana, Abá — nexa. Hatyaoseta irikosetene hoka isene haxaotyakiraharenai ana, hoka hatyo exaotyakiraharenai irakene halitinai ana. Kohase nikareta iraka tyotya halitinai ana.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Tyotya kanakairaha hoka fakatehareha.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Hatyaoseta awaiyehotyalikihetaha halitinai nakaira mawane hoka 12-te koho kaisero mohenahitaha nakairati, kohase xoaha mawane.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Hatyo nakairati kanakairahenerenai 5.000-hare halitinai.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Hatyo najikinita Jesus haxaotyakiraharenai kakoa irai hoka kakohahenahitaha kanowako hoka xanehenahitaha enaheta maheta halakoiya Betsaida nali xeta. Hoka hatyo nase Jesus jinaheta halitinai.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Hatyaoseta jinaheta halitinai hoka xane tyairi heno iraexatya maheta.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 One nekesexehena exaotyakiraharenai xaneta hoka makehena ihiyeha. Hoka exowaka Jesus hekota waikohekoa hawawaharenai tyaonita.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Hatyaoseta waiya haxaotyakiraharenai xaeremola howitiharene hoholati hoholasekoatyahiterene hiyeta, xanehenahititere maniyata hoholatita hoka. Hatyaoseta okoi ferakoahena hoka Jesus xane hikoaheta enomanaha, tonita one heno. Okoi jiyahene hoka
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 hatyaoseta Jesus netonane one heno waiyaha hoka motya isekohaliti aokahitene hoka hamairaneha kawiyatyaha.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Tyotya waiyahene hoka kalore mairaha.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 hoka xane kanowa ako kakohaheta enaliha. Hatyaoseta hoholati amematyoaheta.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Maisa otehenahititaha halitinai tyaihenere nakairati kakoa, maisa waiye ahekohenahititaha hoka.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Hatyaoseta Jesus, exaotyakiraharenai harenai imahotyoaha Galiléia xa. Hoka xane takoaha kaiholokoa Genesaré waikoherakoa nali hoka katilikaha hakanowane hatyo nali.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Kanowa akota exoaha taita hoka Jesus waiyekehalakahare rotita hatyo naliyerenai ana hoka
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 hatyaoseta tyotya wenakalati xaneha hahinaehare hokakiterenai kolatyaha enomana maheta. Hatyaoseta hokakiterenai exehokotyoakalaha kakoita kolatyaha, exahe aliyo xamani Jesus xanehena hoka semehenahene hoka hatyo nali kolatyahitaha hokakiterenai enomana.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Exahe wenakalati kiranexe hare koa kaokehena hoka koxaka hokakitinai mokahitaha enaheta hoka axahitene, kasani inima kilihi hiye hekoti ekaokakisaha hakaheha aokowiyahitaha. Hoka tyotya hakaheha ekaokakihenerenai inima kilihi hiye kinaterehitita.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.