Lucas 7
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NTLH
1 Hatyaoseta Jesus halakisa hatyoharenai haxakaini halitinai hiye hoka xane wenakalati Cafarnaum xeta.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Hoka hatyo nali hatya sorarenai xekohasehare tyaonita. Kawakaneharexe hoka awaiyetita hawakanehare hoka ewakanehare hokakita, komitehena wainita.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Hatyaoseta sorarenai xekohasehare sema Jesus tahi hoka axikatya judeunai nityohalitiranai axahene hoka tyoa aiyatelikiheta maheta ewakanehare.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Hoka xane ahalakoatyaha maheta Jesus hoka tihityoaha ihiye hoka nexaha: — Aliterexe atyo hatyo haliti hihiyeta waiye kahinaetyaka.
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 Hiyaiya, awaiyetita atyo wihinaeharenai, exahe xahohisakoatyakalati hana kakoita tyoma womana — nexaha.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Hatyaoseta Jesus xane exemaha. Xakore hoka hati haliyehena hoka sorarenai xekohasehare axikatya haiyaharenai hahinaeharenai nexaha maheta Jesus hiye: — Xekohaseti, maisa nahakakisa naokowita hiso. Maisa atyo noxoare waikatehare hoka maisaiya hijoita nohanyako.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Maisa tehitiya noxoare waikatehare hoka maisaiya natyonaira niraeta hiháre hiyeta. Hiraehena taita, hoka nowakanihare ite waiyeheta.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Natyo tehitiya atyo haiyanai xekohasetinai katyahakohareta notyaonita hoka wakatyahitaha natyo. Exahe nosorarexinai atyo nowakani xema tyaonahitaha. Niraihena hatya hiye: “Hiyane”, nomihena ihiye hoka xaneta. Hatya hiye, “Hisohena”, nomihena hoka tyoita. Nowakanihare hiye, “Hisoma nikare”, nomihena hoka tyomita — nexa sorare xekohasehare Jesus hiye.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Jesus kalore hakaharetyoa sema hatyoharenai hoka ehaikoahareheta hoka nexa kahare halitinai xaneterenai exema hiye: — Aliterexe nomita xihiye: maisa xoana xowaka exakere kalore tyakekotyati nowaiyare Israel hotyalinai koni — nexa.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Hatyaoseta sorarenai xekohasehare hinaeharenai haikoahenahitaha hahanaha xeta hoka waiyehenahitaha wakahare niyatereheta.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Hatyo najikinita, mawahaneta, Jesus xane wenakalati Naim nali. Exaotyakiraharenae, kahare halitinai xoaha xane exema.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Hatyaoseta xane kaokehena wenakalati talalahoko jihola haliya hoka naliyerenae xane fehenaha kamati. Hatyo wainihenere atyo hamokoserore wainiyanenero ityani, hoka kahare halitinai wenakalatitarenai xanahitaha exema.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Hatyaoseta Xekohaseti waiya inityo, kalore airakoanehalotene hoka nexa: — Awa atyo hitiya — nexa.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Hatyaoseta xane ehaliyase kaiserehare hoka ekaokakisa hakahe kamati nitini hiye. Hoka kolaiterenenai tityoaha. Hatyaoseta Jesus nexa: — Xoimahaliti, niraehena hikakoa: hatityoahetehena! nexa.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Nexa hoka xoimahaliti tyokeheta hoka iraehetehena, hoka Jesus isehetene inityo ana.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Tyotyaha kalore mairaha hoka ihalahareha Enore kakoa hoka nexaha: — Kaxiyani, kalorexe iraiti xakaisasehare kaotyaka winekoni! Enore atyo tyoa iyehitita hahotyaliharenai! nexaha.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Hatyoharenai Jesus tahi kahare exaoretyoa hakakoare wenakalati kalokoarenai exahe ehaliyakoita tyaoniterenai xoaha nali.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Hatyaoseta João Batista xema tyaoniterenai xakaiha tyotya hatyoharenai haxaotyakisase hiye. Hoka João kawisa hinamahare enekonitareha
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 hoka axikatene axaha maheta Xekohaseti Jesus: “Xoana hiso etake kaokehenere, xoana hatya korite watyahahitiya?” nexaha maheta.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Hatyaoseta xaneha Jesus tyaonitere nali hoka nexaha: — João Batista axikatya wiso waxa maheta exakere: Xoana hiso terota etake kaokehenere, xoana hatya koríte watyahahitiya? nexaha.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Hatyaosehena hoka Jesus aiyatelikiheta kahare halitinai hokakiterenai, isekohaliti iniyalahare kaxaihakoretiterenai, exahe kahare maxoseharenai tehitiya.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Hatyo najikinita Jesus nexa João xema tyaoniterenai hiye: — Xiyaneheta hoka xiyakaihena João hiye exe xiyaiyehenereharenai, exahe xasemehenereharenai atyo: maxoseharenai atyo waiyakahititaha, maetonaneharenai atyo tohenahititaha, jijikoahiti tawaneharenai waiyehihititaha, matanakoakoharenai atyo semakahititaha, kamatinai atyo kasehitita, Iraiti Waiyexe atyo kaxakaisakita maoloxaharenae hiye.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Waiye kaiserehare atyo tyakekoterenai natyo hoka maisa amaikoharexe nokakoi — nexa.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Hatyaoseta João xema tyaoniterenai xaneheta hoka Jesus iraehena halitinai kakoa João tahi: — Xiyanehenere maharexakahare xahalakoahenere João xowaka, xoare hare xatyahita xiyaiyane maheta? Xoana kána kase hoholati hoholaitere?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Xoare hare xiyane xiyaiya? Xoana hatya haliti waiye nimere? Xasemehena, waiye nimerenai, exahe waiye tyaoniterenai atyo hati wahaharexenai ako tyaonita.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Xiyakaihena terota, xoare xatyahita xiyaiya maheta? Xoana hatya iraiti xakaisasehare? Aliterexe atyo nomita xihiye: xiyaiyehenere atyo iraiti xakaisasehare xahehare.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Hiyaiya, exakere xairatyoare tyaonita, Iraiti Waiyexe nanekoa João tahi:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Hoka Jesus nehitiya: — Nomita atyo xihiye: João atyo tyotya halitinai xahehare. Xakore hoka xala xamani atyo ekatyahakohareta tyaonita enokoa nali hoka hatyo atyo João xahehare tyaona.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Kalorexe noloxa resebetyaseharenai exahe tyotya halitinai xoaha semaha hatyoharenai. Hatyonai atyo etake tyakekohenerenai Enore niraine aliterexe hoka João batixahenerenai.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Xakore hoka fariseunai, Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai xoaha atyo maisa habatixatyaka aokahitaha João hiyeta, nikare hoka maxaokalaha atyo Enore ahekohenere etahiha.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 — Hatyo hiyeta xoare kakoaite naimenekohena kalikiniyerenai haliti? nehitiya Jesus. — Xoarehare kakoala exehare halitinai hakakoa?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Motya atyo xoimanai wetekokoa tyokiterenai. Háhotyali kawiyaita háhotyali ana:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 João Batista atyo manakairita, maeraneta vinhoxa hoka xita: “Tihanare atyo tyaonita ekakoa!” xita.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Hoka Haliti Ityani atyo kanakairehena, terehena hoka xita: “Xiyaiyehena, exe haliti atyo kanakairatetyoita, teratetyoita. Etake kalorexe noloxa resebetyaseharenai exahe iniyalahare nomaseharenai xoaha hinaehare!” xita atyo.
34 O
35 Xakore atyoite hoka ekakoitaite Enore nawaiyorene katyakekotyakehena — nexa.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Hatyaoseta hatya fariseu noloka Jesus kanakaira maheta. Hoka Jesus xane isoa ehanako hoka tyoka kanakaira maheta.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Hatyo wenakalati nali tyaonita hatya ohiro iniyalahare nomasehalo. Hoka sema Jesus nakaira fariseu hanako. Hatyaoseta iya halise kanotese airaxero kakoare
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 hoka Jesus hiniri maniya amematyoa, ehaliyaseta, tiyita hoka aolowaita ikijinai haosexa xatali kakoa. Hatyaoseta tirehetene hasekase kakoita. Hoka sohikijijita Jesus kijinai, exahe owikita airaxero ikijinai heno.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Hoka fariseu waiya hatyoharenai hoka exakere ahekotya: — Aliterexeya atyo exe haliti iraiti xakaisasehare hoka waiyekehalakitaiya atyo enomana exe ohiro otoiterene, exahe enawenane iniyalahare maniya xoaha — nexa.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Hatyaoseta Jesus nexa fariseu hiye: — Simão, hatahi noxakai hihiye naokowita — nexa.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Hoka Jesus nexa: — Hinamahare halitinai kakotanetaha, hatya haliti kakotanetya minitere. Hatya 500-hokose olo prata nomaka, háhare hoka 50-hokose xoaha.
41 Jesus disse:
42 Xakore hoka maisaiya háhare hekoti hatyo hinamahare konitare xoare kakoa bakahitita hakotane. Hatyaoseta emaiyareheta hatyo hinamanai kotane. Xala hare kaisere ite masakare awaiyehenene? nexa.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 — Noxahekoli hiye hoka kalore masakare kakotaneterene — nexa Simão.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Hatyaoseta ehaikoahareheta ohiro ana hoka nexa Simão hiye: — Xoana hiyaiyita exe ohiro? Nisoahenere xowaka maisa hijita one nomani natiha maheta nokiji, xakore hoka tihene atyo haosexa xatali kakoa hoka tirihititene atyo hasekasenai kakoita.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Maisa atyo hasohitanakolijita natyo nokaokihenere xowaka, xakore hoka hatyo atyo maisa halakisare hekoti hasohikijira nokiji nisoaheneritita.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Maisa atyo airaxeroxa nosekase niyahare hijita, xakore hoka hatyo atyo owika airaxero nokijinai heno.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Aliterexe nomita hihiye: kalore haxawaiyera hiyeta tyomehenere atyo hotikijita koxaka kalore iniyalahare tyomehenere kamaotyanetyakehetehenere. Xakore hoka etakehare inira hiyeta kaxawaiyetyakihititerehare atyo inirita tehitiya awaiyehitita — nexa.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Hatyaoseta Jesus nexa ohiro hiye: — Iniyalahare hómanenai atyo kaxemaisatyakeheta — nexa.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Hatyaoseta mexa haliya tyokiterenai axakakoahenaha: — Xala exe hoka iniyalahare kakoita emaisahitita? nexaha.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Xakore hoka Jesus nexa ohiro hiye: — Hityakekone atyo waiye maniya moheta hiso. Hiyanehetehena himehexaikohalone kakoa — nexa.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.