Lucas 20
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NAA
1 Haxowaka Jesus Iraexatyakalati Hanako tyaonita hoka aotyakijita halitinai, exahe xakaita ihiyeha Iraiti Waiyexe tahi. Hoka sacerdotenai xekohasenai, Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai, judeunae nityohalitiranai xoaha kaokaha enomana
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 hoka axehenahene: — Hiyakaihena wihiye, xala niraene kakoare hiso hoka exeharenai hisomita? Xala axikatya hiso hoka nikare hisaonita? nexaha.
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Hoka Jesus nexa ihiyeha: — Natyo tehitiyaite naxa xiso. Hoka xekoaxahena:
3 Jesus respondeu:
4 Xala niraine xema João batixatya haliti? Xoana Enore niraene xema, xoana halitinai niraene xema kore? nexa.
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Hatyaoseta hekota hatyo kakoaha axakakoahenaha: — Xoare wehenaite? “Enore niraene xema”, wexaiya hoka nexaiya axa wiso: “Xoana hoka maisa xityakekota João?”
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Exahiya, “Halitinai niraene xema”, wexa hoka exe halitinaiya mokotyaha wiso sehali kakoa. Hiyaiya, João atyo iraiti xakaisasehare terota aokahitaha — nexaha.
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Hatyo hiyeta nexaha: — Maisa wawaiyorexe. Kala xala niraene xema xamani João batixatya — nexaha.
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 — Hoka natyo tehitiya atyoite maisa noxakaita xala niraene xema exeharenai notyomita — nexa Jesus.
8 E Jesus lhes disse:
9 Hatyaoseta Jesus exakere aimenekotya halitinai ana: — Hatya haliti fitya uva katenai hamasenekoa hoka halakisene haiyanai halitinai ana kaxaikone maheta hoka xonehena hoka irakakakoahenahitene maheta. Hatyaoseta xane seko akiya hoka waha tyaona.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Iximexaka xowakehena hoka axikatya hatya hawakanehare, isehenahitaha maheta enomana holini. Xakore hoka masene kaxaikotyaseharenai mokonasetene hoka axikahenahitene eháre firereta.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Hatyaoseta axikahitiya hatya hawakanehare, xakore hoka mokonasehenahitiyene. Haihare xakere mokahene hoka axikahenahitene eháre firereta.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Hatyaoseta axikahitiya hatisa hawakanehare, xakore hoka masene kaxaikotyaseharenai mokotyahene tehitiya hoka axikahenahitene.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 — Hatyaoseta masene xekohasehare ahekotya: “Xoanaite notyaohena? Naxikatyaite nityani noxiyakawali. Hatyo atyoite hoka aiminisahene”, nexa.
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Xakore hoka masene kaxaikotyaseharenai waiyaha ityani hoka nexaha: “Exe atyo masene xekohasehare ityani. Nikahena hoka waisene hoka masene ite womanere tyaona”, nexaha.
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Hatyaoseta otokaha ityani hoka xaneha haware ekakoa masene nonitata hoka aisahene.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Tyoaite hoka aisehena hatyo halitinai, exahe isehitiyaite hahananehare hahotyalinai masene kaxaikotyaseharenai ana — nexa.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Xakore hoka Jesus waiye wahakotya enomanaha hoka nexa: — Iraiti waiyexe kaxairatyakehenere atyo nexa:
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Xala xamaniya atyo exoa hatyo sehali heno hoka taikoehekoa atyoite. Hoka hatyo sehaliya atyo hatya heno exoa hoka miyoheteniya atyo — nexa.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Hatyaoseta Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai, sacerdotenai xekohaseharenai xoaha ana waiyekehalakita. Jesus xaimenekola atyo etahiha iraeta, hoka otokahene aokowi hatyo xowaka. Xakore hoka mairahitaha halitinai hoka maisa xoana mokahitene.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Hatyaoseta kaxaikohenaha Jesus. Bakatyaha haiyaharenai halitinai hoka axikatyahene axaha maheta Jesus. Hoka waiyexeharexenai aokowiha hoka Jesus nawenane waiyaha hoka kasani hairaine kakoita komaniyatyoa aokahitaha hoka iraeharetyahene maheta. Nikare tyaona hoka hatyohare hiyeta otokahene hoka isahene aokowiyahitaha kalorexe ana.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Hoka hatyo halitinai axahene: — Xaotyakisatiye, waiyekehalakita atyo womana. Hiraeterehare, haotyakijiterehare atyo aliterexe. Waiyekehalakita tehitiya womana. Hakakoa atyo hiyaiyita halitinai, hoka aliterexe kakoa haotyakijita halitinai Enore aokitere akereta.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Hoka hiyakaihena wihiye: Xoana wiyaotyakisakaho ala axakoanetita, xoana mahokoanetita kore ala wiyekane olo kalorexe Roma yere ana? nexaha.
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Hoka Jesus otya iniyalahare exahekolaha hoka nexa:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 — Xama ali nomani hatya olo hokose. Hoka xala nexare exahe tiho niyakotini exe olo hokose hiye? nexa.
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Hoka Jesus nexa ihiyeha: — Xoare xamani atyo kalorexe Roma yere anere hoka kalorexe ana xisene. Xoare xamani Enore anere hoka Enore ana xisene — nexa.
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Hoka maisa Jesus aliyakere xoare tahi kakoa iraeharetyahitaha halitinai nahalakoa. Hatyo hiyeta mema tyaonaha, hakaharetyoaha exekoaxala kakoa.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Hatyaoseta haiyaharenai saduceunai tyoaha Jesus ana. Enomanaha haliti wainihena hoka maisa kasehetere. Tyoaha Jesus haliya hoka nexaha:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 — Xaotyakisatiye, Moisés atyo exakerexe aotyakisa wiso: Hatya halitiya waini hoka haiyanityo maisanihalota halakisa hoka iximarene atyoite tyaoheta hatyo wainiyanenehenolo kakoa. Hoka kaisaniha hoka enaxenane wainihenere ene ityaninai kaxaokaka maheta aoka.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 — Hoka 7-harenai haximarene kakoarenai tyaonahitaha hoka enahetahareha kaiyanityo hoka maisanihareta waini.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Hoka ihiyetare iximarene tyaoheta hatyo wainiyanenero kakoa, xakore hoka wainihitiya maisanihareta.
30 o segundo
31 Nikare ihiyetare iximarene tyaohitiya ekakoa hoka wainihitiya. Nikare makere tyaonaha hatyo haximarene kakoarenai: tyotyaha wainiha maisaniharahitaha ekakoa.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Hatyo najikinita ohiro tehitiya waini.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nikarite hoka xala exanityo kaisere ite hatyo ohiro tyaohetehena, kamatinai kasehetehenere xowakiya? Hiyaiya, tyotyaha atyo tyaonaha ekakoa — nexaha.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Hoka Jesus nexa ihiyeha: — Ali waikohekoa atyo halitinai kaiyanityota, exahe ohironai hoka kaiyanenahitaha.
34 Jesus respondeu:
35 Hoka kasehetehenerenai, exahe wenati haxowaka niyahare anerenai terota atyoite maisa tyaonakakoahenahititaha.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Hiyaiya, anjonai akeretaha atyoite, exahe maisaiya atyo wainihenahititaha. Enore ityaninai atyo, hiyaiya, kasehenahitaha atyo.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 — Hiyaiya, waiyekehalaka atyo Moisés xakai kamatinai kaseneheta tahi. Hananehaliti kiritere tahi iraehenere xowaka. Enore tahi xairatya hoka Enore atyo Abraão, Isaque, Jacó xoaha Nenorexa aoka.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Hatyoharenai atyo hotikijita hoka Enore atyo kasexenai Nenorexa, maisa kamatinai Nenorexa xini. Hiyaiya, enomana atyo tyotyaha atyo kasetaha — nexa.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Hatyaoseta haiyaharenai Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai nexaha: — Ehekore hekoaxatya, Xaotyakisatiye — nexaha.
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Hatyaoseta maisa kinatyatyako axehenahititene.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Hatyaoseta Jesus axahene: — Aliyakerexe hoka Enore Kalorexe Aohenere atyo Davi jikolahare aokahitaha?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Hiyaiya, hatyo Davi atyo exakere nexa, Salmos nanekoa nali:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 hahalakoaharenai hikiji katyahe namohenere kijiya”, nexa.
43 até que eu ponha
44 Hiyaiya, Davi atyo Haxekohase aokene, hoka aliyakereya Enore Kalorexe Aohenere atyo Davi jikolahare xaohena? nexa.
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Halitinai semaxematyahitaha Jesus niraine hoka nexa haxaotyakiraharenai hiye:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 — Xiriharira Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai kakoa. Hatyonai atyo awaiyetyahitaha haetonaneha imiti waiyeharexe ako, exahe wetekokoa hoka kasani halitinai haxaiminiraha kakoa katyawaxaha ihiyeha aokahitaha. Xanehenaha xahohisakoatyakalati hanako hoka waiyexe okahakalati koa tyokahitaha, exahe nakairati xowakehena hoka kasani okahakalati waiyexe koa tyokaha aokowihitaha.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Exahe kaiwahitaha, mehotyahitaha wainiyaneneronai xiyehalo. Hoka teraharetyoaha aokowihenaha hoka waha tahi iraexatyahitaha. Hatyo hiyeta iniyalahare kaxomokakehenahere atyoite exahehare niyalahare — nexa.
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.