Lucas 1
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARC
1 Xekohaseti Teófilo: Kahare haiyaharenai atyo aiyateretyoaha xairatyaha maheta xoalini hare kaotyakehenereharenai winekoni tahi.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Xairatyaha atyo xakaihenaherehare wihiye, hatyoharenai waiyehenereharenai hetati xowakiyata, exahe xakaihenahere iraiti tahi.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Hatyo hiyeta, xekohaseti, tyotya nawaiyore, aliyakereta xamani hatyoharenai kaotyakehenerehare hetati xowakiya kakoa, hoka nahekotya hoka kasani tyotya hatyoharenai waiyekehalaka naxairaheta homana naokowi,
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 waiyekehalaka homana maheta, iraiti aliterexe tahi kakoa hikaxaotyakisakehenerehare.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Herodes kalorexe tyaonitere judeunai waikoherakoa xowaka Zacarias nexarexe sacerdote tyaonita. Hatyo atyo sacerdotenai Abias hotyalinai konitare. Exanityo atyo Isabel nexalolo, hatyo tehitiya atyo sacerdotenai ityaninai konitalo.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Hatyo haiyanityo kakoarenai waiye maniya taita tyaonahitaha Enore haotita, exahe tyakekoahitaha aliterexe Xekohaseti xaotyakiraho exahe niraene.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Xakore hoka maisa kaisaniyeha, Isabel maisanityakohalo hoka. Exahe hatyo hinamanai koxaka ohiyeha hoka.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Haxowakiya Zacarias tyomita hahatene sacerdote hatene harero Enore haotita, enómane xowakehena hatyo hateniti ferakiti nihatyaka tyomahitere hoka.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Sacerdotenai nawenanaho akereta axikatyahene keratya maheta incenso ekeratyakalaose. Hatyo hiyeta isoa Xekohaseti anere Iraexatyakalati Hanako.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Hoka incenso keritere nase halitinai menanakita iraexatyahitaha.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Hatyaoseta hatya anjo Xekohaseti nalitare kaotyaka Zacarias nahalakoa, tityoare keratyakalati aose fihini maniya, incenso keritere nali.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Hatyaoseta Zacarias waiyene hoka maira, exahe maisa aliyakere tyaona xaka mokene.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Xakore hoka anjo nexa ihiye: — Awa atyo himaira, Zacarias! Enore sema hiraexala. Hexanityoite hamokose kaisani hoka João nexarexe ite hakaexaretene.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Tyaonaite hoka himaxaloite ekakoa, exahe haiyanaite hoka maxalo ekakoa.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Hatyo atyoite kalorexe tyaona Enore ana. Maisaiya atyo vinhoxa terita, kawexere harenai. Isekohaliti Waiyexe kakoare atyoite tyaona tyaohenere ferakenitita.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Hoka kahare ite Israel hotyalinai Xekohaseti koamaniya axomoka nikisa, Israel yerenai Nenorexa koamaniya.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Enore niraene xakaisasehare akeretaite tyaona, exahe kinatere ite iraiti xakaisasehare Elias akereta. Hatyoite aotyakisa nexekatinai, ityaninai hoka mehexaikohare tyaonaha, exahe masemaxemalaharenaite axomokanikiheta wenati waiyexe maniya. Hoka memere ite moka Israel hotyalinai Xekohaseti kaokene niyahare.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Hatyaoseta Zacarias axa anjo: — Aliyakeriya hatyoharenai notyakekohena? Nonityohaliti kaiserehare, nexanityo tehitiya hoka.
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Hoka anjo nexa: — Natyo atyo Gabriel, Enore wakanehare. Hatyo atyo axikatya natyo noxakai hihiye maheta exe iraiti waiyexe.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Maisa atyo hityakekota niraeni, xakore hoka hatyoharenai atyoite enaose xowakehena hoka kaotyaka. Hoka maisa tyare atyo hityakekota hoka himairaenehare ite hisaona, exahe maisaite hiraehitita hityani tyaohenere ferakene kijiya.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Hatyo nase halitinai atyahitaha Zacarias, exahe tyotyaha hakaharetyoahitaha ehowitiharene Iraexatyakalati Hanako kakoa.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Hikoaheta hoka Zacarias maisa iraehitita. Hatyaoseta waiyekehalaka enomanaha xoalinihare ewaiyane Iraexatyakalati Hanako. Maisa iraexe hoka aimenekokoatya hakahenai kakoa halitinai ana.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Hatyaoseta Zacarías miyatya hahatene Iraexatyakalati Hanako hoka xaneheta hawenakala xeta.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Hatyo najikinita, maisa wahita hoka, exanityo Isabel tifalo hoka 5-mijini maisa hikoare hekoti hahanakota. Hoka nexa:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 — Kalikini tyare atyo Xekohaseti kahinaetya natyo hoka maisaiya atyo xalahare kirawanehitita natyo nomaisanihaloni hiyeta — nexa.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Hatyaoseta 6-mijinihena Isabel tifalo tyaonita hoka Enore axikatya anjo Gabriel hatya wenakalati Galiléia koa, Nazaré aokahitere nali.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Hoka hatyo anjo atyo kolaita iraiti hatya mawatyalisakahalotatere okoi kaiyanenehenolo hatya haliti José nexarexe kakoa ana. José atyo xekohaseti Davi jikolaharenae konitare. Hatyo mawatyalisakahalotatere atyo Maria nexalolo.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Hatyaoseta anjo tyoa hoka nexa: — Hihalalohena, Maria! Hiso atyo waiye hikaxomokakita. Xekohaseti atyo kaxaikota hiso — nexa.
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Hoka Maria sema anjo niraene hoka maisa aliyakere tyaona xaka mokene. Hoka hahakahalotyoane kakoita ahekohena, xoare nexa xamani ala iraeta hoka.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Hatyaoseta anjo nehitiya: — Awa atyo himaira, Maria. Enore atyo ihalahareta hikakoa.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Hitifaloite. Hawenakisaite hityani hoka hakaexaretene ite Jesus.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Hatyo atyoite kalorexe haliti tyaona hoka Enore Maxaixahityakahare Ityanite kaxaokaka. Xekohaseti Enore atyoite kalorexe mokene, enahetahare Davi akereta.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Hatyo atyoite Jacó jikolaharenai xekohase tyaota mene. Kalorexe enawenane atyoite maisa xoana hekota tyotita — nexa.
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Hatyaoseta Maria nexa anjo hiye: — Hatyoharenaiya maisa aliyakere. Hiyaiya, nomawatyalisakihalotata atyo — nexa.
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Hoka anjo nexa ihiye: — Isekohaliti Waiyexe ite tyoa homana hoka Enore niyatere ite tyaona hikakoa. Hatyo hiyetaite xoimaite waiyexe, exahe Enore Ityani kaxaokaka.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Hotehena hihinaehalo Isabel. Maisaiya atyo kaisanita aokahitaha. Xakore hoka kalikini atyo 6-mijinihena tifalo tyaonita, inityohaloti xakore hoka.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Hiyaiya, Enore ana atyo maisa xoare hare maomakahare aka — nexa.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Hoka Maria nexa: — Natyo atyo Enore wakanehalo, maika haokitere akereta nokaxomokaki — nexa.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Hatyaoseta haiyakinai ferakene najikinita, Maria tyakaihalotyoa hoka ihalahalo xane wenakalati tyairinai koni tyaonitere, Judéia koa nali.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Xane kaoka hoka Zacarías hanako isoa hoka Isabel hiye katyawaxa.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Maria katyawaxehena Isabel hiye hoka ityani moxomoxo ityakota. Hatyaoseta Isekohaliti Waiyexe tyaonita ekakoa hoka
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Isabel nexa kinatyaxa: — Hiso atyo waiye hikaxomokakita tyotya ohironai koniyata, exahe xoima hikaisanihenere tehitiya atyoite waiye kaxomokaka.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Hoka xala ala natyo hoka Noxekohase nityo tyoa waiyita natyo?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Hikatyawaxehena nohiye hoka xoima ihalahare hoka moxomoxo nohiye notyakota.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Hiso atyo hawaiye. Hiyaiya, hityakekota atyo kaotyakehenerehare, Xekohaseti iraehenerehare hihiye — nexa.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Hatyaoseta Maria nexa:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Nihalahalota Enore hiyeta, nisekohalo Niyaseheta hiyeta.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Hiyaiya, oteheta atyo natyo hawakanehalo, wakahalo taita xakore atyo natyo hoka.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Hiyaiya, Enore kinaterexe atyo kalore waiyexe tyoma nomani.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Hotikijita atyo hawaiyexehare tyotya aiminijitereneharenai ana, tyotya ehotyaliharenai konitare tyaonitereharenai kakoita ana.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Aimatya atyo hakahe kinaterexe hoka jiyahaotita aokowiharetyoitereharenai exahekolanaiha kakoita.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Kikihitita atyo enokahakalanai henota kalorexenai kinaterexenai, hoka mokita atyo waiyexeharexenae kalorexe tyaonaha maheta.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Kalore atyo ijita nakairati nakitereharenai ana hoka axikahitita atyo kaxiyeharexenai eháreha firereta.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Iraehenere wahetakomaniyereharenai hiye akereta atyo tyoma hoka kahinaetya hawakaneharenai Israel hotyalinai.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Oteheta hahotikira hawaiyexehare Abraão ana, tyotya ijikolaharenai xoaha ana hoka heko awaiyetyahene aokowihenerehare.
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Maria ala xoana xamani hoka hanama mijini hare tyaona Isabel haliya. Hatyo najikinita xaneheta hahana xeta.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Hatyaoseta Isabel ityani nawenanaosehena hoka tyaona enamokose.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ehaliya tyaoniterenai, exahe ehotyaliharenai xoahanai semaha kalore Xekohaseti awaiyehenerene hoka ihalahareha Isabel kakoa.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Hoka 8-ki ferakenehena xoima tyaonitere najikinita xane aikonomanere milihehenahene hoka kaixaretyahene aokowihenaha enexe nexareta, Zacarias nexarexe.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Xakore hoka inityo nexa: — Mahaiya. Enexare atyoite João — nexa.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Hatyaoseta nexaha: — Xakore hoka maisa atyo hatyanai hekoti xinekonitarenai hatyo nexarexe aka — nexaha.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Hatyaoseta aimenekokoatyaha enexe ana, axahitene xoare nexare xamaniya kaixaretya xoima aokowita hoka.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Hoka Zacarias axa xairatyakalati taba taose hoka xairatya: “Enexare atyo João”, nexa. Hoka tyotyaha hakaharetyoaha.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Hatyaosehena hoka Zacarias iraexehetehitiya hoka ihalaharehena Enore kakoa.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Hoka ehaliya tyaoniterenai kalore mairaha. Hoka hatyoharenai tahi exaoretyoa hakákoare tyairinai koni tyaoniterenai nali, Judéia koa nali.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Tyotya semitereneharenai ahekotyahitaha hoka hatyohare tahi axahitaha: — Xoanahalanite exe xoima tyaohenaki? nexahitaha.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Hoka Zacarias, Isekohaliti Waiyexe kaxaihakoretya hoka xakaihakahena hoka nexa:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — Nika wihalahare Xekohaseti kakoa, Israel Nenorexa kakoa. Hiyaiya, tyoa atyo kahinaetya haomanerenae exahe isa maheta wenati waiyexe enomanaha.
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Axikatya atyo womana hatya kinaterexe Wiyasehareheta maheta, etake hawakanehare Davi jikolahare.
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Toahiyita atyo Enore exeharenai irae, waiyexe iraiti xakaisaseharenai koamaniyata.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Iyeheta atyo wiso aokowi wahalakoaharenai nonitata, tyotya kirawaneterenai wiso nonitata.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Hotikisa atyo aokowi hawaiyexehare wahetakomaniyereharenai ana, exahe oteheta aokowi waiyexe iraehenerehare.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 Alitere atyo irae wahetahare Abraão hiye,
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 iyeheta atyo wiso aokowi wahalakoaharenai nonita, hoka wisaona exema maniya wimamairanehareta maheta aoka.
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Nikare tyoma, kasani tyotyaki ferakenenai wikasetatere xowaka enomanere taita wisaona maheta, hoka wisoma maheta aokitereharenai taita.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Hoka hiso, haré, hiso atyoite Enore Kalorexe niraene xakaisasehare hikaxaokaka.
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Hiyakaihenaite hihotyaliharenai hiye iniyakehenahitaha kaotyakehenerehare, kamaotyanetyakehetehenere iniyalahare enómaneha hiyeta tahi.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Hiyaiya, wEnorexa atyo airakoaneharetyare, waiyexehare. Hoka aokanalisaite wiso haxaokanatyakala kakoa,
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 Hoka enokoataite aokanalisa tyotya makaliroti maxakatyahene katawanexe katyahe tyaoniterenai ana, moheta wawenane waiyexe wenati maniya maheta — nexa.
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Hatyaoseta João kekoare hoka kinatere tyaona eháre, inisekohare xoaha. Hoka maharexakiti tyaona hotikisoawihenere Israel hotyalinai ana kijiya.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.