Lucas 1
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARIB
1 Xekohaseti Teófilo: Kahare haiyaharenai atyo aiyateretyoaha xairatyaha maheta xoalini hare kaotyakehenereharenai winekoni tahi.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Xairatyaha atyo xakaihenaherehare wihiye, hatyoharenai waiyehenereharenai hetati xowakiyata, exahe xakaihenahere iraiti tahi.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Hatyo hiyeta, xekohaseti, tyotya nawaiyore, aliyakereta xamani hatyoharenai kaotyakehenerehare hetati xowakiya kakoa, hoka nahekotya hoka kasani tyotya hatyoharenai waiyekehalaka naxairaheta homana naokowi,
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 waiyekehalaka homana maheta, iraiti aliterexe tahi kakoa hikaxaotyakisakehenerehare.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Herodes kalorexe tyaonitere judeunai waikoherakoa xowaka Zacarias nexarexe sacerdote tyaonita. Hatyo atyo sacerdotenai Abias hotyalinai konitare. Exanityo atyo Isabel nexalolo, hatyo tehitiya atyo sacerdotenai ityaninai konitalo.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Hatyo haiyanityo kakoarenai waiye maniya taita tyaonahitaha Enore haotita, exahe tyakekoahitaha aliterexe Xekohaseti xaotyakiraho exahe niraene.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Xakore hoka maisa kaisaniyeha, Isabel maisanityakohalo hoka. Exahe hatyo hinamanai koxaka ohiyeha hoka.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Haxowakiya Zacarias tyomita hahatene sacerdote hatene harero Enore haotita, enómane xowakehena hatyo hateniti ferakiti nihatyaka tyomahitere hoka.
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Sacerdotenai nawenanaho akereta axikatyahene keratya maheta incenso ekeratyakalaose. Hatyo hiyeta isoa Xekohaseti anere Iraexatyakalati Hanako.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Hoka incenso keritere nase halitinai menanakita iraexatyahitaha.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Hatyaoseta hatya anjo Xekohaseti nalitare kaotyaka Zacarias nahalakoa, tityoare keratyakalati aose fihini maniya, incenso keritere nali.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Hatyaoseta Zacarias waiyene hoka maira, exahe maisa aliyakere tyaona xaka mokene.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Xakore hoka anjo nexa ihiye: — Awa atyo himaira, Zacarias! Enore sema hiraexala. Hexanityoite hamokose kaisani hoka João nexarexe ite hakaexaretene.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Tyaonaite hoka himaxaloite ekakoa, exahe haiyanaite hoka maxalo ekakoa.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Hatyo atyoite kalorexe tyaona Enore ana. Maisaiya atyo vinhoxa terita, kawexere harenai. Isekohaliti Waiyexe kakoare atyoite tyaona tyaohenere ferakenitita.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Hoka kahare ite Israel hotyalinai Xekohaseti koamaniya axomoka nikisa, Israel yerenai Nenorexa koamaniya.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Enore niraene xakaisasehare akeretaite tyaona, exahe kinatere ite iraiti xakaisasehare Elias akereta. Hatyoite aotyakisa nexekatinai, ityaninai hoka mehexaikohare tyaonaha, exahe masemaxemalaharenaite axomokanikiheta wenati waiyexe maniya. Hoka memere ite moka Israel hotyalinai Xekohaseti kaokene niyahare.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Hatyaoseta Zacarias axa anjo: — Aliyakeriya hatyoharenai notyakekohena? Nonityohaliti kaiserehare, nexanityo tehitiya hoka.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Hoka anjo nexa: — Natyo atyo Gabriel, Enore wakanehare. Hatyo atyo axikatya natyo noxakai hihiye maheta exe iraiti waiyexe.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Maisa atyo hityakekota niraeni, xakore hoka hatyoharenai atyoite enaose xowakehena hoka kaotyaka. Hoka maisa tyare atyo hityakekota hoka himairaenehare ite hisaona, exahe maisaite hiraehitita hityani tyaohenere ferakene kijiya.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Hatyo nase halitinai atyahitaha Zacarias, exahe tyotyaha hakaharetyoahitaha ehowitiharene Iraexatyakalati Hanako kakoa.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Hikoaheta hoka Zacarias maisa iraehitita. Hatyaoseta waiyekehalaka enomanaha xoalinihare ewaiyane Iraexatyakalati Hanako. Maisa iraexe hoka aimenekokoatya hakahenai kakoa halitinai ana.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Hatyaoseta Zacarías miyatya hahatene Iraexatyakalati Hanako hoka xaneheta hawenakala xeta.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Hatyo najikinita, maisa wahita hoka, exanityo Isabel tifalo hoka 5-mijini maisa hikoare hekoti hahanakota. Hoka nexa:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 — Kalikini tyare atyo Xekohaseti kahinaetya natyo hoka maisaiya atyo xalahare kirawanehitita natyo nomaisanihaloni hiyeta — nexa.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Hatyaoseta 6-mijinihena Isabel tifalo tyaonita hoka Enore axikatya anjo Gabriel hatya wenakalati Galiléia koa, Nazaré aokahitere nali.
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Hoka hatyo anjo atyo kolaita iraiti hatya mawatyalisakahalotatere okoi kaiyanenehenolo hatya haliti José nexarexe kakoa ana. José atyo xekohaseti Davi jikolaharenae konitare. Hatyo mawatyalisakahalotatere atyo Maria nexalolo.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Hatyaoseta anjo tyoa hoka nexa: — Hihalalohena, Maria! Hiso atyo waiye hikaxomokakita. Xekohaseti atyo kaxaikota hiso — nexa.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Hoka Maria sema anjo niraene hoka maisa aliyakere tyaona xaka mokene. Hoka hahakahalotyoane kakoita ahekohena, xoare nexa xamani ala iraeta hoka.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Hatyaoseta anjo nehitiya: — Awa atyo himaira, Maria. Enore atyo ihalahareta hikakoa.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Hitifaloite. Hawenakisaite hityani hoka hakaexaretene ite Jesus.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Hatyo atyoite kalorexe haliti tyaona hoka Enore Maxaixahityakahare Ityanite kaxaokaka. Xekohaseti Enore atyoite kalorexe mokene, enahetahare Davi akereta.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Hatyo atyoite Jacó jikolaharenai xekohase tyaota mene. Kalorexe enawenane atyoite maisa xoana hekota tyotita — nexa.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Hatyaoseta Maria nexa anjo hiye: — Hatyoharenaiya maisa aliyakere. Hiyaiya, nomawatyalisakihalotata atyo — nexa.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Hoka anjo nexa ihiye: — Isekohaliti Waiyexe ite tyoa homana hoka Enore niyatere ite tyaona hikakoa. Hatyo hiyetaite xoimaite waiyexe, exahe Enore Ityani kaxaokaka.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Hotehena hihinaehalo Isabel. Maisaiya atyo kaisanita aokahitaha. Xakore hoka kalikini atyo 6-mijinihena tifalo tyaonita, inityohaloti xakore hoka.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Hiyaiya, Enore ana atyo maisa xoare hare maomakahare aka — nexa.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Hoka Maria nexa: — Natyo atyo Enore wakanehalo, maika haokitere akereta nokaxomokaki — nexa.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Hatyaoseta haiyakinai ferakene najikinita, Maria tyakaihalotyoa hoka ihalahalo xane wenakalati tyairinai koni tyaonitere, Judéia koa nali.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Xane kaoka hoka Zacarías hanako isoa hoka Isabel hiye katyawaxa.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Maria katyawaxehena Isabel hiye hoka ityani moxomoxo ityakota. Hatyaoseta Isekohaliti Waiyexe tyaonita ekakoa hoka
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Isabel nexa kinatyaxa: — Hiso atyo waiye hikaxomokakita tyotya ohironai koniyata, exahe xoima hikaisanihenere tehitiya atyoite waiye kaxomokaka.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 Hoka xala ala natyo hoka Noxekohase nityo tyoa waiyita natyo?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Hikatyawaxehena nohiye hoka xoima ihalahare hoka moxomoxo nohiye notyakota.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Hiso atyo hawaiye. Hiyaiya, hityakekota atyo kaotyakehenerehare, Xekohaseti iraehenerehare hihiye — nexa.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Hatyaoseta Maria nexa:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Nihalahalota Enore hiyeta, nisekohalo Niyaseheta hiyeta.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Hiyaiya, oteheta atyo natyo hawakanehalo, wakahalo taita xakore atyo natyo hoka.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Hiyaiya, Enore kinaterexe atyo kalore waiyexe tyoma nomani.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Hotikijita atyo hawaiyexehare tyotya aiminijitereneharenai ana, tyotya ehotyaliharenai konitare tyaonitereharenai kakoita ana.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Aimatya atyo hakahe kinaterexe hoka jiyahaotita aokowiharetyoitereharenai exahekolanaiha kakoita.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Kikihitita atyo enokahakalanai henota kalorexenai kinaterexenai, hoka mokita atyo waiyexeharexenae kalorexe tyaonaha maheta.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Kalore atyo ijita nakairati nakitereharenai ana hoka axikahitita atyo kaxiyeharexenai eháreha firereta.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Iraehenere wahetakomaniyereharenai hiye akereta atyo tyoma hoka kahinaetya hawakaneharenai Israel hotyalinai.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Oteheta hahotikira hawaiyexehare Abraão ana, tyotya ijikolaharenai xoaha ana hoka heko awaiyetyahene aokowihenerehare.
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Maria ala xoana xamani hoka hanama mijini hare tyaona Isabel haliya. Hatyo najikinita xaneheta hahana xeta.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Hatyaoseta Isabel ityani nawenanaosehena hoka tyaona enamokose.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ehaliya tyaoniterenai, exahe ehotyaliharenai xoahanai semaha kalore Xekohaseti awaiyehenerene hoka ihalahareha Isabel kakoa.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Hoka 8-ki ferakenehena xoima tyaonitere najikinita xane aikonomanere milihehenahene hoka kaixaretyahene aokowihenaha enexe nexareta, Zacarias nexarexe.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Xakore hoka inityo nexa: — Mahaiya. Enexare atyoite João — nexa.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Hatyaoseta nexaha: — Xakore hoka maisa atyo hatyanai hekoti xinekonitarenai hatyo nexarexe aka — nexaha.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Hatyaoseta aimenekokoatyaha enexe ana, axahitene xoare nexare xamaniya kaixaretya xoima aokowita hoka.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Hoka Zacarias axa xairatyakalati taba taose hoka xairatya: “Enexare atyo João”, nexa. Hoka tyotyaha hakaharetyoaha.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Hatyaosehena hoka Zacarias iraexehetehitiya hoka ihalaharehena Enore kakoa.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Hoka ehaliya tyaoniterenai kalore mairaha. Hoka hatyoharenai tahi exaoretyoa hakákoare tyairinai koni tyaoniterenai nali, Judéia koa nali.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Tyotya semitereneharenai ahekotyahitaha hoka hatyohare tahi axahitaha: — Xoanahalanite exe xoima tyaohenaki? nexahitaha.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Hoka Zacarias, Isekohaliti Waiyexe kaxaihakoretya hoka xakaihakahena hoka nexa:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — Nika wihalahare Xekohaseti kakoa, Israel Nenorexa kakoa. Hiyaiya, tyoa atyo kahinaetya haomanerenae exahe isa maheta wenati waiyexe enomanaha.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Axikatya atyo womana hatya kinaterexe Wiyasehareheta maheta, etake hawakanehare Davi jikolahare.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Toahiyita atyo Enore exeharenai irae, waiyexe iraiti xakaisaseharenai koamaniyata.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Iyeheta atyo wiso aokowi wahalakoaharenai nonitata, tyotya kirawaneterenai wiso nonitata.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Hotikisa atyo aokowi hawaiyexehare wahetakomaniyereharenai ana, exahe oteheta aokowi waiyexe iraehenerehare.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Alitere atyo irae wahetahare Abraão hiye,
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 iyeheta atyo wiso aokowi wahalakoaharenai nonita, hoka wisaona exema maniya wimamairanehareta maheta aoka.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Nikare tyoma, kasani tyotyaki ferakenenai wikasetatere xowaka enomanere taita wisaona maheta, hoka wisoma maheta aokitereharenai taita.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Hoka hiso, haré, hiso atyoite Enore Kalorexe niraene xakaisasehare hikaxaokaka.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Hiyakaihenaite hihotyaliharenai hiye iniyakehenahitaha kaotyakehenerehare, kamaotyanetyakehetehenere iniyalahare enómaneha hiyeta tahi.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Hiyaiya, wEnorexa atyo airakoaneharetyare, waiyexehare. Hoka aokanalisaite wiso haxaokanatyakala kakoa,
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Hoka enokoataite aokanalisa tyotya makaliroti maxakatyahene katawanexe katyahe tyaoniterenai ana, moheta wawenane waiyexe wenati maniya maheta — nexa.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Hatyaoseta João kekoare hoka kinatere tyaona eháre, inisekohare xoaha. Hoka maharexakiti tyaona hotikisoawihenere Israel hotyalinai ana kijiya.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.