Lucas 19

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Hatyaoseta Jesus xane kaoka Jericó hoka jiyehena wenakalati.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Hoka nali hatya haliti kaoloxere tyaonita, Zaqueu nexarexe. Kalorexe noloxa resebetyaseharenai xekohase tyaonita.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Hoka kasani waiya aokowita Jesus xakore hoka maisa aliyakere. Kahare halitinai, exahe maisa wahaharexe xoaha hoka.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Hatyaoseta tema xane halitinai naheta hoka kakoha halohalo howero kate, waiya maheta Jesus, hatyoaho ijiyanehena hoka.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Hoka Jesus hatyo akitihena hoka kenekakoatya waiya hoka nexa Zaqueu hiye: — Zaqueu, hihalahare hexoahetehena. Awisa hihanako nali notyoa notemaka naokowi — nexa.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Hatyaoseta Zaqueu ihalahare exoaheta, xane ekakoa hahanako xeta haihalaharene kakoa.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Tyotya waiyahene hoka iraehenaha etahi: — Kaxiyani, exe halitite xane nemahena iniyalahare nomasehare hanako! nexaha amaikohareha Jesus kakoa.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Hatyo najikinita Zaqueu tityoa hoka nexa Xekohaseti hiye: — Hasemehena, holinite noloxi hiyeta nisa maoloxaharenai ana. Exahe xala xamanite koxaka nokaiwita hoka 4-kite exahexe niseheta enomana — nexa.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Hoka Jesus nexa: — Kalikini atyo exe haliti kaiyakeheta iniyalahare maniyata, exahe exe haliti tehitiya atyo Abraão jikolahare.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Hiyaiya, Haliti Ityani atyo tyoa taweheta, iyeheta maheta mititereharenae — nexa.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Hatyaoseta Jesus xakaihitiya ihiyeha haxaimenekola kakoa iniraene semehenerenai ana. Jerusalém owitehena mokahita hoka exahekolaha hiye hoka motyala okoi Xekohaseti Enore nalitare kalorexe kaotyakehena aokahitaha hoka.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Hatyo hiyeta Jesus nexa: — Hatya haliti kalorexe ityani konitare xane hakoa wenakalati seko akiya, kalorexe tyaona hoka hatyo najikinita haikoaheta maheta.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Haxanene nahitita kawisa 10-harenai hawakaneharenai hoka isa enomanaha inihatyakahokoseha olohokosenai ouro nomaka, hoka nehena ihiyeha: “Xasemehena, xoare xamanite xisoma exe olo kakoa, exahe xoanere xamanite xakajiyanetene nahaikoahetehenere kijiya”, nexa.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 — Hoka ihinaeharenai enawenakala yerenai kirawanetene. Hatyo hiyeta axikatya haiyaharenai enajikinita, nexa ihiye maheta: “Kasani exe haliti maisa wiyekohase tyaona waokare”, nexaha maheta.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 — Hatyaoseta hatyo haliti kalorexe tyaona hoka haikoaheta hawenakala xeta. Hoka hawakaneharenai kawisa, etake olo isehenere enomanaha akiti sema aokowita, xoanere xamani ala kajiyanetyahene hoka.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 — Hetatiyehare kaoka hoka nexa ihiye: “Xekohaseti, etake olo hokose ouro nomaka hisehenere nomani kakoa 10-hokose olo nakajiyanetene”, nexa.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Waiye kaiserehare!” nexa. “Hiso atyo wakahare waiyexe! Hiyaiya, hawaiyore atyo hikaxaikota inirere. Hatyo hiyetaite 10-koa wenakalatinai xekohasehare namoka hiso”, nexa.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 — Hatyaoseta hatisa wakahare kaoka enomana hoka nexa ihiye: “Xekohaseti, etake olo hokose ouro nomakere hisehenere nomani kakoa 5-hokose olo nakajiyanetene”, nexa.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Hiso atyoite 5-koa wenakalatinai xekohasehare hisaona”, nexa exekohase ihiye.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 — Hatyaoseta hatya wakahare kaokehitiya enomana hoka nexa: “Xekohaseti, owene holoxa hokose. Nityahalisene imiti taose kakoa hoka nateroakisene.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Nomaira hiso. Exahe waiyekehalakita atyo nomani hiyalijiniharene, exahe hiyitatere haiyanai xiyehare, maisa xakore hixiyehare xini hoka. Exahe himixitatere, maisa xakore hiyafera xini hoka”, nexa.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Hoka nexa ihiye: “Hiso atyo wakahare maisa waiyexe! Hiraene kakoitaite iniyalahare namoka hiso. Waiyekehalakita atyo homana noxalijinihalini, exahe niyitere haiyanai xiyehare, maisa xakore noxiyehare xini hoka. Exahe nimixiterehare nomaxafirinihare.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Xoana hoka maisa noloxi olo xomokakala hanako hekoti hamokita? Nikareya hamokarene hoka noxanini hekotaiya, nahaikoaheta hoka kajiyanexeya naresebehetene”, nexa.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 — Hoka nexa nali tyaoniterenai hiye: “Xiyeheta olohokose enonita hoka xisene 10-hokose olo kakoare ana”, nexa.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Xekohaseti, koxaka atyo 10-hokose olo kakoare!” nexaha.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 — Hoka xekohaseti nexa: “Aliterexe nomita xihiye: xala xamani atyoite kalore kakoare hoka exaheharexe ite kaxekakihitiya enomana. Xakore hoka xala xamani atyoite maisa xoare kakoare hoka exahe inirere kakoare ene hoka iyehenahitene atyoite enonita.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Hoka kalikini xanolohena ali nahalakoiharenai, kasani emaxekohasehareneha notyaona aokiterenai hoka xaisehenahene nahalakoita!” nexa.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Hatyo iraehenere najikinita Jesus xanehitiya enahetaha Jerusalém xeta.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Hatyaoseta xane kaokehena wenakalatinai Betfagé, Betânia xoaha haliya, hoka Oliveiras tyairiya nalita axikatya hinamahare haxaotyakirahare haheta maniya,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 hoka nexa ihiyeha: — Xiyanehena exe wenakalati waheta maniya tyaonitere nali. Xikaokehenaite hoka owene ite borikose exolatyakahare tyaonita, maokatyakaharetata eheno. Hoka maika xamaxolatene hoka xisoa ekakoa ali.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Maika xala xamani axehena xiso, exahe xoare maheta xamani xaolihenene hoka xexa ihiye, “Xaotyakisatiye aokitene haomana”, xexa ihiye — nexa.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Xaneha hoka Jesus iraetere akereta taita waiyaha. |src="HK001G.tif" size="col" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Lucas 19.32"
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Aolihenaha borikose hoka ekaxaikotyaseharenai axahene: — Xoana hoka borikose xaolihena? nexaha.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 — Xaotyakisatiye aokitene haomana hoka — nexaha.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Hatyaoseta nolokaha borikose Jesus ana. Hoka mokaha eheno haimanasenaiha hoka kahinaetyaha Jesus tyoka eheno maheta.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Hatyoseta Jesus jiyehena hoka halitinai haimanasenaiha mokahitaha ahotyaho.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Hatyaoseta kaokehena Jerusalém haliya, Oliveiras tyairiya xexoakala nalihena hoka kahare halitinai ekoamaniya tyaoniterenai xanetaha exema. Awaiyetiterenenai ihalaharehenaha Enore kakoa hoka kinatyaxa kawiyahenaha, tyotya xoalini hare enómane waiyehenaherehare hiyeta.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Hoka nexahitaha:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Hatyaoseta haiyaharenai fariseunai tyaoniterenai kaharexe halitinai koni nexaha Jesus hiye: — Xaotyakisatiye, hiwatyalihena hikoamaniya tyaoniterenai hoka mema tyaonaha! nexaha.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 — Aliterexe nomita xihiye — nexa Jesus: — Memaiya tyaohenahitaha hoka sehalinaiya kawiyatya — nexa.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Hoka Jesus xane kaokehena Jerusalém haliya hoka waiya wenakalati hoka tiya ekawa.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Hoka nexa: — Kaxiyani, Jerusalém! Kalikinitaiya atyo waiyekehalaka homana, xoare xamaniya hisoma hoka wenati waiyexe koamaniya hawenaneheta hoka ehekoreya! Xakore hoka kalikiniya atyo maisa hatyoharenai waiyekehalakita homana.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Hiyaiya, haxowaka ferakenehenaite hoka hahalakoaharenaite talahokotya hiso tolokoiyohi kakoa, exahiyatyahaite hiso, exahe ehotyasekoatyahaite hiso tyotya maniyata.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 — Mawenekoaretyahaite hiso, tyotya hikoa tyaoniterenai xoaha. Maisaite sehali hali heno tyaohitita. Hiyaiya, maisa atyo waiyekehalakita homana Enore tyoa iyeheta hiso aokowihenere xowakere — nexa.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Hatyaoseta Jesus xane isoa Iraexatyakalati Hanako hoka aehikoaheta betetiterenai.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Nexa ihiyeha: — Iraiti Waiyexe kaxairatyakehenere nali exakere xairatyoare tyaonita Enore niraene:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jesus aotyakijita halitinai ferakiti nihatyaka Iraexatyakalati Hanako. Hatyaoseta sacerdotenai xekohasenai, Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenai, judeunai nityohalitiranae xoaha aisahene aokowihenaha.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Xakore hoka maisa aliyakere nikare mokarahene, tyotya halitinai awaiyetyahitaha exaotyakira hoka.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.