Atos 2
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVT
1 Pentecostes ferakene xowakehena hoka tyotyaha Jesus xema maniya tyaoniterenae hatyo nalita hohisakoahitaha.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Tyaonahitaha ene hatyoako hoka semehenaha atyo, kaemaharehena enokoata, motya kinatyawiniti hoholala. Hatyako tyaonahitere tyokahitere ako tyoa ekaisitya hoka tyotyaha semahene.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Hatyaoseta waiyehenaha atyo, motya atyo irikati birobirola kaotyaka. Hatyo irikati birobirola akerehare xaorekoa, inihatyakaha xane kaoka enomanaha.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Hoka tyotyaha Isekohaliti Waiyexe kaxaihakoretyahene. Hatyaoseta iraihenaha haiyanai xako. Isekohaliti Waiyexe inihatyakaha iniyatereha isa enomanaha hoka nikare tyaonahitaha.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Exowakiya Jerusalém nali tyaonahita judeunae Enore maniya ahekotiterenae. Koxaka tyoa kaokaha waikohe nihatyaka maniyata.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Hatyo sekotarenae semaha emahaliti hohisakoahitereha nali hoka tema xaneha waiyaha maheta, hisoaka haliti xaneha. Jesus xema maniya tyaoniterenae atyo iraetaha haiyaharenae xako hoka semahenaha atyo, hatyo iraeterenae atyo exakoha iraetaha hoka waiyekehalaka semahene hoka hakaharetyoaha.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Hatyo haliti hisoakerenae hakaharetyoahenaha mairihenaha hoka nehenaha: — Exe halitinae iraiterenae atyo Galiléia yerenae.
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 Hoka aliyakereyala hoka wasemita iniraineha wiyako maniya?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Hiyaiya, seko akiyata atyo wisoa: Pártia nalita, Média nalita, Elão nalita, Mesopotâmia nalita, Judéia nalita, Capadócia nalita, Ponto nalita, Ásia nalita,
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 Frígia nalita, Panfília nalita, Egito nalita, Líbia koa maniyata, Cirene haliyata wisoa. Exahe haiyaharenae Romatare xoaha tyoa.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Haiyaharenae atyo judeu, haiyanae majudeunehare xakore atyo hoka judeu akereta atyo tyaonita. Haiyanae atyo Creta nalitare, Arábia nalitare xoaha. Xoanere ala hoka nikare wasema iraiti? Aliyerenae iraihenaha hoka wiyakonae iraiyahitaha? Enore nómane kalore xoalini hare waiyexe tahi — nexaha.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 — Xoanere kala? nexaha axakakoaha. Hakaharetyoaha, maisa aliyakere tyaona xaka.
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Hoka haiyaharenae atyo koexahalisahene: — Hekahitahata exe halitinaeka — nexaha.
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Hatyaoseta Pedro tityoa 11-harenae kakoa iraihena tyotya halitinae hiye: — Xasemehena niraini, xiso nohinaehare judeunae, exahe xiso xityotya Jerusalém nali tyaoniterenae. Waiye xasema niraihenere.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Xoana motya exenae hekahitaha xaokita? Maisa nikare xini. Xiyaiya, kalikini rota enokamaehena.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Maisa nikarexe xini kalikini kawenatyakitere. Iraiti semasehare Joel xairatya exe kalikini kawenatyakitere tahi akiti:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 “Exakere ite notyoma miyanitiye xowakehena hoka”, nexa Enore. “Maika ite Nisekohare nexaorekoatya tyotya halitinae ana. Hoka ityaninae ite xakaihena niraini tahi akiti. Maika ite xoimahalitinae ite kaxawaiyanikisaka, inityohalitinae ite kaxekaijihinikisaka.
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Hatyo xowakiya ite nexaorekoatya Nisekohare nowakaniharenae, nowakanihalonae ana hoka xakaihenaha niraini.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Enokoa maniya ite xoalini hare nahotikisa. Nikareta tehitiya ite ali waikoa namoka hoka hakaharetyoaha. Maika ite timalati irikati hare kaotyaka, irikati niyite kalore tyaona.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Kamae ite makehekoa tyaona, kaimarite xotere tyaona timalati akere Xekohaseti xaimenekola ferakene kaheneharexe nahitita.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Hoka tyotya haiyanae Enore hiye hakahinaetyaka aohenerenae atyo ite iniyalahare nonitata waiyexe maniya kaxomokaka”.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 — Israel hotyalinae, xasemahenaira niraini. Enore atyo Jesus Nazaré yere kaxaehakoritita hoka xityotya xihaoti kahare xoalini hare maomakahare tyomita, exahe hokakitinai hoka aiyatelikijita. Hatyohare waiyekehalakita xomana.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Xakore hoka xiso atyo exaisaseharenae xisaona hoka xisene iniyalahare tyaoniterenai ana hoka berekotene atyalihose xaimaholatyaka hiye hoka aisene xomana. Xakore hoka koxaka Enore waiyoreta ekakoa enahetakota, exaokala ximita nikare kaxomokaka.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Hoka hatyo najikinita Enore ekasekiheta Jesus. Ekamane kaiserehareta iyehetene, maisaiya waha aliyakere ekamane tyaonita.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 — Exakere Davi Jesus tahi akiti nexa:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Hatyo hiyeta nihalahareta noxahekoli kakoa, nihalahareta niraini kakoa. Exahe ite nowaini hoka nokaseheta. Nikare ite hoka nomehexaiko notyaoneheta.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Maisa ite hahalakijita nisekohare kamati tyaonitere akitiya, Xekohaseti. Exahe ite Haohenere Waiyexe wainihena hoka maisaiya eháre tokomita.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Koxaka hahotikisa nomani menanehaliti nahotiraho hoka menanehalitite notyaona. Hihaliyehena ite natyo hoka nihalahare kaiserehena.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 — Nohinaeharenae, awisa hoka waiyekehalaka noxakai xihiye wahetakomaniyere Davi tahi. Waini hoka kaxafityaka, hekotata exawatyakala tyaonita ali winekoni.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Davi atyo Enore niraine semasehare. “Nikarexe ite namoka hiso. Maika ite hatya hijikolahare hiwenekoare tyaona kalorexe”, nitere ihiye waiyekehalakita enomana.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 — Davi koxaka enahetako maniyita otita hatyohare hoka, “Ahai, nikarexite Enore tyoma. Kalorexe Aohenere kasehetehenere xaokaka: ‘Maika ite maisa kahalakisakita kamatinae tyaonitere akitiya, exahe eháre hoka maisa ite tokomita’ ”, nexa.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 — Enore exe Jesus ekasekiheta hoka tyotya hatyo harenae wiyaiya.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Hatyaoseta kakolatyaka Enore fihini maniya tyoka maheta. Enexe aokitere Isekohaliti Waiyexe isa enomana hoka hatyo kalikini xasemita, xiyaiyita. Inisekohare xaorekoita winekoni.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Hiyaiya, maisa atyo Davi ene xini enokoa xaneta. Xakore hoka nexa atyo irae:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 hahalakoaharenae hikiji katyahe namohenere kijiya (enahalakoaharenai mehotyaka xaokaka nikare iraeta).
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 — Waiye xasemehena, xityotya xiso Israel hotyalinae. Exe Jesus xaisehenere atyalihose xaimaholatyaka hiye Enore ekasekiheta hoka Kalorexe Xekohaseti aokene hoka mokene Xekohaseti — nexa Pedro.
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Pedro niraine semaha hoka tyotyaha kalore amaikohareha hoka axaha Pedro exahe tehitiya ihinaenae hoka. — Wihinaeharenae, xoana ite wisaohena?
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Hoka Pedro nexa ihiyeha: — Xahalakihena iniyalahare xománe hoka xikabatixatyaka Jesus Cristo nexare kakoa hoka iniyalahare xománe kaxemaisatyakeheta, kamaotyanetyakeheta. Hoka Isekohaliti Waiyexe kaoka xomana Enexe nalita.
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Exe iraiti atyo xomanere, xityaninae anere xoaha, exahe seko akiya tyaoniterenai anere tehitiya hoka. Exahe xala xamani Enore aohena haomana hoka hatyo iraiti enomanere tehitiya.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Pedro aiyateretyoita hairaine kakoa, kahare irae: — Enore maniya xisaohena, awa atyo iniyalahare tyaoniterenae xema xisaona.
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Hatyohekota Pedro niraine kahare tyakekoha. Semaxematyaha iniraine hoka kabatixatyakaha. Hatyo xowakiya komita ene 3.000-hare haliti tyaona Jesus xema maniya.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Hatyota kinatere tyaonaha Jesus niraine kakoarenai xaotyakira xema, exahe awaiyetyakakoahita. Kanakairehenaha hoka haxawalita tyaonahitaha, exahe iraexahenaha hoka haxawalita tyaonahitaha.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Jesus niraine kakoarenai tyomita kahare xoalini hare maomakahare waiyexe, hokakitinae aiyatelikihenahititaha harenai. Hiyeta hoka tyotya halitinae hakaharetyoahitaha, waiye aiminisahitaha xoaha.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Tyotyaha tyakekoterenae haxawalita tyaonahitaha, exahe haxiyeharenae hoka isakakoahita,
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 betityaha hawaikoheranaeha haxiyeharenae harenae xoalini harenae haomanereha hoka irakahita exaimane maimahiroterenae nakiterenae ana.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Ferakiti nihatyaka haxawalita hohisakoahita Iraexatyakalati Hanako, hamaniyita haxahekola mokahitaha. Hahanahanae ako haxawalita kanakairahitaha, ihalahare tyaonahitaha, maisa xalijiniharexeha.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Aexakeretyahitaha Enore, exahe tyotya halitinai ana hoka waiyahitaha makere. Ferakiti nihatyaka Enore aihisoakatyahitene ferakiti nihatyaka, hoka kahare haliti waiyexe maniya tyaonahitaha.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.