Atos 2
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NAA
1 Pentecostes ferakene xowakehena hoka tyotyaha Jesus xema maniya tyaoniterenae hatyo nalita hohisakoahitaha.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Tyaonahitaha ene hatyoako hoka semehenaha atyo, kaemaharehena enokoata, motya kinatyawiniti hoholala. Hatyako tyaonahitere tyokahitere ako tyoa ekaisitya hoka tyotyaha semahene.
2 De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Hatyaoseta waiyehenaha atyo, motya atyo irikati birobirola kaotyaka. Hatyo irikati birobirola akerehare xaorekoa, inihatyakaha xane kaoka enomanaha.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Hoka tyotyaha Isekohaliti Waiyexe kaxaihakoretyahene. Hatyaoseta iraihenaha haiyanai xako. Isekohaliti Waiyexe inihatyakaha iniyatereha isa enomanaha hoka nikare tyaonahitaha.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Exowakiya Jerusalém nali tyaonahita judeunae Enore maniya ahekotiterenae. Koxaka tyoa kaokaha waikohe nihatyaka maniyata.
5 Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Hatyo sekotarenae semaha emahaliti hohisakoahitereha nali hoka tema xaneha waiyaha maheta, hisoaka haliti xaneha. Jesus xema maniya tyaoniterenae atyo iraetaha haiyaharenae xako hoka semahenaha atyo, hatyo iraeterenae atyo exakoha iraetaha hoka waiyekehalaka semahene hoka hakaharetyoaha.
6 Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Hatyo haliti hisoakerenae hakaharetyoahenaha mairihenaha hoka nehenaha: — Exe halitinae iraiterenae atyo Galiléia yerenae.
7 Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?
8 Hoka aliyakereyala hoka wasemita iniraineha wiyako maniya?
8 Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Hiyaiya, seko akiyata atyo wisoa: Pártia nalita, Média nalita, Elão nalita, Mesopotâmia nalita, Judéia nalita, Capadócia nalita, Ponto nalita, Ásia nalita,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frígia nalita, Panfília nalita, Egito nalita, Líbia koa maniyata, Cirene haliyata wisoa. Exahe haiyaharenae Romatare xoaha tyoa.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Haiyaharenae atyo judeu, haiyanae majudeunehare xakore atyo hoka judeu akereta atyo tyaonita. Haiyanae atyo Creta nalitare, Arábia nalitare xoaha. Xoanere ala hoka nikare wasema iraiti? Aliyerenae iraihenaha hoka wiyakonae iraiyahitaha? Enore nómane kalore xoalini hare waiyexe tahi — nexaha.
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?
12 — Xoanere kala? nexaha axakakoaha. Hakaharetyoaha, maisa aliyakere tyaona xaka.
12 Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Hoka haiyaharenae atyo koexahalisahene: — Hekahitahata exe halitinaeka — nexaha.
13 Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!
14 Hatyaoseta Pedro tityoa 11-harenae kakoa iraihena tyotya halitinae hiye: — Xasemehena niraini, xiso nohinaehare judeunae, exahe xiso xityotya Jerusalém nali tyaoniterenae. Waiye xasema niraihenere.
14 Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.
15 Xoana motya exenae hekahitaha xaokita? Maisa nikare xini. Xiyaiya, kalikini rota enokamaehena.
15 Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.
16 Maisa nikarexe xini kalikini kawenatyakitere. Iraiti semasehare Joel xairatya exe kalikini kawenatyakitere tahi akiti:
16 Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:
17 “Exakere ite notyoma miyanitiye xowakehena hoka”, nexa Enore. “Maika ite Nisekohare nexaorekoatya tyotya halitinae ana. Hoka ityaninae ite xakaihena niraini tahi akiti. Maika ite xoimahalitinae ite kaxawaiyanikisaka, inityohalitinae ite kaxekaijihinikisaka.
17 “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.
18 Hatyo xowakiya ite nexaorekoatya Nisekohare nowakaniharenae, nowakanihalonae ana hoka xakaihenaha niraini.
18 Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Enokoa maniya ite xoalini hare nahotikisa. Nikareta tehitiya ite ali waikoa namoka hoka hakaharetyoaha. Maika ite timalati irikati hare kaotyaka, irikati niyite kalore tyaona.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.
20 Kamae ite makehekoa tyaona, kaimarite xotere tyaona timalati akere Xekohaseti xaimenekola ferakene kaheneharexe nahitita.
20 O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Hoka tyotya haiyanae Enore hiye hakahinaetyaka aohenerenae atyo ite iniyalahare nonitata waiyexe maniya kaxomokaka”.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”
22 — Israel hotyalinae, xasemahenaira niraini. Enore atyo Jesus Nazaré yere kaxaehakoritita hoka xityotya xihaoti kahare xoalini hare maomakahare tyomita, exahe hokakitinai hoka aiyatelikijita. Hatyohare waiyekehalakita xomana.
22 — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,
23 Xakore hoka xiso atyo exaisaseharenae xisaona hoka xisene iniyalahare tyaoniterenai ana hoka berekotene atyalihose xaimaholatyaka hiye hoka aisene xomana. Xakore hoka koxaka Enore waiyoreta ekakoa enahetakota, exaokala ximita nikare kaxomokaka.
23 a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.
24 Hoka hatyo najikinita Enore ekasekiheta Jesus. Ekamane kaiserehareta iyehetene, maisaiya waha aliyakere ekamane tyaonita.
24 Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.
25 — Exakere Davi Jesus tahi akiti nexa:
25 Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Hatyo hiyeta nihalahareta noxahekoli kakoa, nihalahareta niraini kakoa. Exahe ite nowaini hoka nokaseheta. Nikare ite hoka nomehexaiko notyaoneheta.
26 Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Maisa ite hahalakijita nisekohare kamati tyaonitere akitiya, Xekohaseti. Exahe ite Haohenere Waiyexe wainihena hoka maisaiya eháre tokomita.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Koxaka hahotikisa nomani menanehaliti nahotiraho hoka menanehalitite notyaona. Hihaliyehena ite natyo hoka nihalahare kaiserehena.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”
29 — Nohinaeharenae, awisa hoka waiyekehalaka noxakai xihiye wahetakomaniyere Davi tahi. Waini hoka kaxafityaka, hekotata exawatyakala tyaonita ali winekoni.
29 — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Davi atyo Enore niraine semasehare. “Nikarexe ite namoka hiso. Maika ite hatya hijikolahare hiwenekoare tyaona kalorexe”, nitere ihiye waiyekehalakita enomana.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 — Davi koxaka enahetako maniyita otita hatyohare hoka, “Ahai, nikarexite Enore tyoma. Kalorexe Aohenere kasehetehenere xaokaka: ‘Maika ite maisa kahalakisakita kamatinae tyaonitere akitiya, exahe eháre hoka maisa ite tokomita’ ”, nexa.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 — Enore exe Jesus ekasekiheta hoka tyotya hatyo harenae wiyaiya.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.
33 Hatyaoseta kakolatyaka Enore fihini maniya tyoka maheta. Enexe aokitere Isekohaliti Waiyexe isa enomana hoka hatyo kalikini xasemita, xiyaiyita. Inisekohare xaorekoita winekoni.
33 Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.
34 Hiyaiya, maisa atyo Davi ene xini enokoa xaneta. Xakore hoka nexa atyo irae:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,
35 hahalakoaharenae hikiji katyahe namohenere kijiya (enahalakoaharenai mehotyaka xaokaka nikare iraeta).
35 até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”
36 — Waiye xasemehena, xityotya xiso Israel hotyalinae. Exe Jesus xaisehenere atyalihose xaimaholatyaka hiye Enore ekasekiheta hoka Kalorexe Xekohaseti aokene hoka mokene Xekohaseti — nexa Pedro.
36 — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Pedro niraine semaha hoka tyotyaha kalore amaikohareha hoka axaha Pedro exahe tehitiya ihinaenae hoka. — Wihinaeharenae, xoana ite wisaohena?
37 Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?
38 Hoka Pedro nexa ihiyeha: — Xahalakihena iniyalahare xománe hoka xikabatixatyaka Jesus Cristo nexare kakoa hoka iniyalahare xománe kaxemaisatyakeheta, kamaotyanetyakeheta. Hoka Isekohaliti Waiyexe kaoka xomana Enexe nalita.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.
39 Exe iraiti atyo xomanere, xityaninae anere xoaha, exahe seko akiya tyaoniterenai anere tehitiya hoka. Exahe xala xamani Enore aohena haomana hoka hatyo iraiti enomanere tehitiya.
39 Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Pedro aiyateretyoita hairaine kakoa, kahare irae: — Enore maniya xisaohena, awa atyo iniyalahare tyaoniterenae xema xisaona.
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.
41 Hatyohekota Pedro niraine kahare tyakekoha. Semaxematyaha iniraine hoka kabatixatyakaha. Hatyo xowakiya komita ene 3.000-hare haliti tyaona Jesus xema maniya.
41 Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Hatyota kinatere tyaonaha Jesus niraine kakoarenai xaotyakira xema, exahe awaiyetyakakoahita. Kanakairehenaha hoka haxawalita tyaonahitaha, exahe iraexahenaha hoka haxawalita tyaonahitaha.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Jesus niraine kakoarenai tyomita kahare xoalini hare maomakahare waiyexe, hokakitinae aiyatelikihenahititaha harenai. Hiyeta hoka tyotya halitinae hakaharetyoahitaha, waiye aiminisahitaha xoaha.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.
44 Tyotyaha tyakekoterenae haxawalita tyaonahitaha, exahe haxiyeharenae hoka isakakoahita,
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 betityaha hawaikoheranaeha haxiyeharenae harenae xoalini harenae haomanereha hoka irakahita exaimane maimahiroterenae nakiterenae ana.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Ferakiti nihatyaka haxawalita hohisakoahita Iraexatyakalati Hanako, hamaniyita haxahekola mokahitaha. Hahanahanae ako haxawalita kanakairahitaha, ihalahare tyaonahitaha, maisa xalijiniharexeha.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Aexakeretyahitaha Enore, exahe tyotya halitinai ana hoka waiyahitaha makere. Ferakiti nihatyaka Enore aihisoakatyahitene ferakiti nihatyaka, hoka kahare haliti waiyexe maniya tyaonahitaha.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.