Atos 28

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wiyane watákoahenere waikohekoa najikinita waiyekehalaka womana. Hatyo iyolirotikoa tyaohenere nexare nika atyo Malta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nali tyaoniterenai waiye moka wiso. Oneta hoka tiha aka tyaonita hoka kalore fakihityaha.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Hoka Paulo xane olahisetya mowisati hoka tyoa xawatita ene irikatyaose hoka owi tekoahena watere nonitata hoka alalatyoa Paulo kahe hiye hoka tyalokene.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Hatyaoseta hatyo iyolirotikoa nali tyaoniterenai, waiyaha owi xalalatyoane Paulo kahe hiye hoka nexaha: — Exe haliti ala aijitaterehare. Maisa wainita one xaiya, xakore hoka maisaiya maxaisakita — nexaha.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Xakore hoka Paulo xaxakahisa hakahe hoka owi irikatyaose exoa hoka maisa xoare kihixita hahiye.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Wahakotyahitaha taita enomana, motyaite faka ihiye xamani, xoana wainihena rota xamanite aokahitaha. Wahakohenaha mene enomana hoka maisa xoana tyaonare hoka hawarehare ahekohenahitiyaha hoka nehenaha: — Kala enore — nexaha.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Hatyo haliyaseta Públio nexarexe kawaikoherere. Hatyo atyo iyolirotikoa tyaohenere xekohasehare. Waiye moka wiso hahanako hoka hanamaki ferakene wisaona ehanako.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Enexe hokakita hoka ehokotyoita taita kamakoa, watyahiseta exahe ityako hare kaweta. Hoka Paulo xane isoa hoka iraexatya enomana, hakahe ekaokakisa ihiye hoka aiyatelikihetene.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Hatyo najikinita tyotya hatyo iyolirotikoa nali hokakiterenai tyoaha hoka aiyatelikihenahitene.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Hatyaoseta nali tyaoniterenai kahare xoalini hare isaha womana. Wijiyehitiya hoka wiyanene niyahare tyotya waokitereharenai isaha womana.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Hanamali kaimare iyolirotikoa wisaohenere najikinita wijiyehitiya hatya kanowa Alexandria tare ako, “Haximarene Kakoa Haxawalita Tyaohenerenai” nexarexe ako. Hatyo kanowa atyo iyolirotikoa nali atyahaheta tihere tyoteneheta xahita.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Hatyaoseta wiyane wikaoka wenakalati Siracusa nali hoka hanamaki ferakene wisaona.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Hatyaoseta wijiyehitiya hoka wiyane wikaoka wenakalati Régio nali. Kamaetali hoka África maniyata hoholati hoholahena hoka hatyo hiyeta hinamaki ferakene kakoita wiyane wikaoka wenakalati Puzuoli nali.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Hatyo wenakalati nali haiyaharenai tyakekohatiyenai ana wiyane wikaoka hoka hasemanane wisaona ehaliyaha aokaha.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Wihinaeharenai Roma nali tyaoniterenai sema wikaokene hoka tyoa ahalakoatyaha wiso wenakalati Ápio nali, exahe wenakalati Hanama Betetyakalati aokahitere nali akiti tehitiya haiyaharenai ahalakoatya wiso. Paulo waiyahene hoka ihalahare Enore kakoa, exahe ihalahare tyaona.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Wiyane Roma nali wikaoka hoka Paulo halakisaha hoka haxaokala ximita tyaona. Xakore hoka hatya sorare kaxaikotene.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Hanamaki ferakene najikinita Paulo kawisa judeunai nityohalitiranai, Roma nali yerenai, ahalakoatyahene maheta. Ahohisakoatyakakoaha hoka nehena: — Nohinaeharenai, maisa nokahalakoiharexe wihinaeharenai kakoa, exahe maisa nokahalakoiharexe wawenanaho, wahetakomaniyere harenai aotyakihenere wiso kakoa. Xakore hoka judeunai berexotyaha natyo Jerusalém nali hoka Roma yerenai ana isaha natyo.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Hoka hatyonai axalisaha natyo hoka halakihenahitaha natyo aokowiha, maisa maxemerehareta nokaxaisaki aokahitaha hoka.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Xakore hoka judeunai atyo maisa nohalakisakiheta aokita ihiyeha. Hatyo hiyeta naxahene hoka Kalorexe ana notyoa hoka sema notahi maheta. Xakore hoka maisa atyo natyohotyalihare niraeharetya maheta xini.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Hatyo hiyeta naxa xiso, nowaiyeheta xiso, exahe wirae kakoa maheta. Israel hotyalinai atyahitere xahita hiyeta nokaxolatyaki exe kamatiherahi kakoa — nexa.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Hatyaoseta nehenaha ihiye: — Maisa babera kaokare womana Judéia koa nalitare hitahi akiti. Exahe maisa wihinaeharenai hatyo nalita kaokehenaha hoka xakaiye wihiye hitahi akiti, exahe maisa iraeharetyareha hekoti hiso.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Xakore hoka wasema waokowita hiyahekola. Hiyaiya, wasemita atyo hakakoare hatyo hisaoniteraho kakoa kahalakoahare ahitere tahi akiti taita — nexaha ihiye.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Hatyaoseta aimenekotyaha haxahalakoatyakakoaneha ferakene Paulo kakoa. Hatyaoseta exaimenekolaha ferakenehena hoka kahareha xaneha Paulo tyaonitere nali. Witita hoka heko maka ihiye haxakaihakala ihiyeha kakoa hoka awaiyekehalakatya enomanaha wenati Enore koamaniya tahi akiti. Moisés xaotyakiraho, iraeti xakaisaseharenai xairala harenai tahi kakoa awaiyekehalakatya enomanaha hoka hotikisa Jesus tahi akiti enomanaha. — Hiyaiya, hatyo atyo Enore Kalorexe Aohenere — nexa ihiyeha, aiyateretyoa exahitaha.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Haiyaharenai atyo tyakeko iniraene hoka haiyaharenai atyo maisa tyakekota iniraene.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Hatyaoseta tyotya xanehenahitaha enonita hoka hatyo kakoa makere irae kakoaha. Xanehenahitehenere nahitita Paulo nexa ihiyeha:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Hiyaiya, exakere atyo nexa:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Hiyaiya, hatyo halitinai xahekola atyo maisa waiyexe. Jihotyahita hatanakoakonaeha, exahe jihotyahitaha haxosenaeha. Ikoiya awa nikare tyaonahitaha hoka haxosenaiha kakoaiya waiyehenahitaha, exahe hatanakoakonaiha kakoaiya semahita hoka waiyekehalakaiya enomanaha. Hoka tyaohenahitahaiya nokoamaniye hoka naiyatelikihenahiteniya, nexa Enore.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Hatyoseta Paulo halakihena hairaene hoka nexa: — Xasemehena, Enore atyo axikatya Iraeti Waiyexe majudeuneharenai ana kaiyakehenahitaha maheta. Hoka semahenite hoka aokahenite haomanaha — nexa ihiyeha.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Hatyaoseta semaha iniraene hoka xanehenahitaha. Hoka hatyo kakoaha makere kinatyaxa irae kakoaha.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Hatyo najikinita hinama terehokoane Paulo tyaona hati axehenere ako. Hoka kahare haiyaharenai xane waiyitene hatyo nali.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Xakaita ihiyeha Enore koamaniya nawenatyaka tahi akiti, exahe Xekohaseti Jesus Cristo tahi hare xakaita ihiyeha hamamairanenehare kakoita. Maisa xala hare mahokoanityare iniraine. |src="cn02058B.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 28.31"
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.