Atos 28

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Wiyane watákoahenere waikohekoa najikinita waiyekehalaka womana. Hatyo iyolirotikoa tyaohenere nexare nika atyo Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Nali tyaoniterenai waiye moka wiso. Oneta hoka tiha aka tyaonita hoka kalore fakihityaha.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Hoka Paulo xane olahisetya mowisati hoka tyoa xawatita ene irikatyaose hoka owi tekoahena watere nonitata hoka alalatyoa Paulo kahe hiye hoka tyalokene.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Hatyaoseta hatyo iyolirotikoa nali tyaoniterenai, waiyaha owi xalalatyoane Paulo kahe hiye hoka nexaha: — Exe haliti ala aijitaterehare. Maisa wainita one xaiya, xakore hoka maisaiya maxaisakita — nexaha.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Xakore hoka Paulo xaxakahisa hakahe hoka owi irikatyaose exoa hoka maisa xoare kihixita hahiye.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Wahakotyahitaha taita enomana, motyaite faka ihiye xamani, xoana wainihena rota xamanite aokahitaha. Wahakohenaha mene enomana hoka maisa xoana tyaonare hoka hawarehare ahekohenahitiyaha hoka nehenaha: — Kala enore — nexaha.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Hatyo haliyaseta Públio nexarexe kawaikoherere. Hatyo atyo iyolirotikoa tyaohenere xekohasehare. Waiye moka wiso hahanako hoka hanamaki ferakene wisaona ehanako.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Enexe hokakita hoka ehokotyoita taita kamakoa, watyahiseta exahe ityako hare kaweta. Hoka Paulo xane isoa hoka iraexatya enomana, hakahe ekaokakisa ihiye hoka aiyatelikihetene.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Hatyo najikinita tyotya hatyo iyolirotikoa nali hokakiterenai tyoaha hoka aiyatelikihenahitene.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Hatyaoseta nali tyaoniterenai kahare xoalini hare isaha womana. Wijiyehitiya hoka wiyanene niyahare tyotya waokitereharenai isaha womana.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Hanamali kaimare iyolirotikoa wisaohenere najikinita wijiyehitiya hatya kanowa Alexandria tare ako, “Haximarene Kakoa Haxawalita Tyaohenerenai” nexarexe ako. Hatyo kanowa atyo iyolirotikoa nali atyahaheta tihere tyoteneheta xahita.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Hatyaoseta wiyane wikaoka wenakalati Siracusa nali hoka hanamaki ferakene wisaona.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Hatyaoseta wijiyehitiya hoka wiyane wikaoka wenakalati Régio nali. Kamaetali hoka África maniyata hoholati hoholahena hoka hatyo hiyeta hinamaki ferakene kakoita wiyane wikaoka wenakalati Puzuoli nali.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Hatyo wenakalati nali haiyaharenai tyakekohatiyenai ana wiyane wikaoka hoka hasemanane wisaona ehaliyaha aokaha.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Wihinaeharenai Roma nali tyaoniterenai sema wikaokene hoka tyoa ahalakoatyaha wiso wenakalati Ápio nali, exahe wenakalati Hanama Betetyakalati aokahitere nali akiti tehitiya haiyaharenai ahalakoatya wiso. Paulo waiyahene hoka ihalahare Enore kakoa, exahe ihalahare tyaona.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Wiyane Roma nali wikaoka hoka Paulo halakisaha hoka haxaokala ximita tyaona. Xakore hoka hatya sorare kaxaikotene.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Hanamaki ferakene najikinita Paulo kawisa judeunai nityohalitiranai, Roma nali yerenai, ahalakoatyahene maheta. Ahohisakoatyakakoaha hoka nehena: — Nohinaeharenai, maisa nokahalakoiharexe wihinaeharenai kakoa, exahe maisa nokahalakoiharexe wawenanaho, wahetakomaniyere harenai aotyakihenere wiso kakoa. Xakore hoka judeunai berexotyaha natyo Jerusalém nali hoka Roma yerenai ana isaha natyo.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Hoka hatyonai axalisaha natyo hoka halakihenahitaha natyo aokowiha, maisa maxemerehareta nokaxaisaki aokahitaha hoka.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Xakore hoka judeunai atyo maisa nohalakisakiheta aokita ihiyeha. Hatyo hiyeta naxahene hoka Kalorexe ana notyoa hoka sema notahi maheta. Xakore hoka maisa atyo natyohotyalihare niraeharetya maheta xini.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Hatyo hiyeta naxa xiso, nowaiyeheta xiso, exahe wirae kakoa maheta. Israel hotyalinai atyahitere xahita hiyeta nokaxolatyaki exe kamatiherahi kakoa — nexa.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Hatyaoseta nehenaha ihiye: — Maisa babera kaokare womana Judéia koa nalitare hitahi akiti. Exahe maisa wihinaeharenai hatyo nalita kaokehenaha hoka xakaiye wihiye hitahi akiti, exahe maisa iraeharetyareha hekoti hiso.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Xakore hoka wasema waokowita hiyahekola. Hiyaiya, wasemita atyo hakakoare hatyo hisaoniteraho kakoa kahalakoahare ahitere tahi akiti taita — nexaha ihiye.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Hatyaoseta aimenekotyaha haxahalakoatyakakoaneha ferakene Paulo kakoa. Hatyaoseta exaimenekolaha ferakenehena hoka kahareha xaneha Paulo tyaonitere nali. Witita hoka heko maka ihiye haxakaihakala ihiyeha kakoa hoka awaiyekehalakatya enomanaha wenati Enore koamaniya tahi akiti. Moisés xaotyakiraho, iraeti xakaisaseharenai xairala harenai tahi kakoa awaiyekehalakatya enomanaha hoka hotikisa Jesus tahi akiti enomanaha. — Hiyaiya, hatyo atyo Enore Kalorexe Aohenere — nexa ihiyeha, aiyateretyoa exahitaha.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Haiyaharenai atyo tyakeko iniraene hoka haiyaharenai atyo maisa tyakekota iniraene.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Hatyaoseta tyotya xanehenahitaha enonita hoka hatyo kakoa makere irae kakoaha. Xanehenahitehenere nahitita Paulo nexa ihiyeha:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Hiyaiya, exakere atyo nexa:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Hiyaiya, hatyo halitinai xahekola atyo maisa waiyexe. Jihotyahita hatanakoakonaeha, exahe jihotyahitaha haxosenaeha. Ikoiya awa nikare tyaonahitaha hoka haxosenaiha kakoaiya waiyehenahitaha, exahe hatanakoakonaiha kakoaiya semahita hoka waiyekehalakaiya enomanaha. Hoka tyaohenahitahaiya nokoamaniye hoka naiyatelikihenahiteniya, nexa Enore.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Hatyoseta Paulo halakihena hairaene hoka nexa: — Xasemehena, Enore atyo axikatya Iraeti Waiyexe majudeuneharenai ana kaiyakehenahitaha maheta. Hoka semahenite hoka aokahenite haomanaha — nexa ihiyeha.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Hatyaoseta semaha iniraene hoka xanehenahitaha. Hoka hatyo kakoaha makere kinatyaxa irae kakoaha.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Hatyo najikinita hinama terehokoane Paulo tyaona hati axehenere ako. Hoka kahare haiyaharenai xane waiyitene hatyo nali.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Xakaita ihiyeha Enore koamaniya nawenatyaka tahi akiti, exahe Xekohaseti Jesus Cristo tahi hare xakaita ihiyeha hamamairanenehare kakoita. Maisa xala hare mahokoanityare iniraine. |src="cn02058B.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 28.31"
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.