Atos 25
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVT
1 Festo kaoka hoka hanamaki taitata tyaonita Cesaréia nali hoka xane Jerusalém xeta.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Xane kaoka hoka sacerdotenae xekohasehare, judeunae nityohalitiranae xoaha iraehena ekakoa, Paulo kakoa kahalakoaharahitereha tahi akiti. Hoka axaha Festo,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 kasani Paulo Jerusalém xeta axikatya aokaha. Kasani Paulo tyoa hoka ahotita aisahene aokowiyahitaha hoka.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Hoka Festo nehena ihiyeha: — Paulo atyo berexo ako tyaonita Cesaréia nali. Nahaikoahetehenaite nali xeta hoka
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 maika xinityohalitiranae tyoa noximi hoka iraeharetyahene nohaotita, xoare xamani iniyalahare tyoma xaokita hoka — nexa.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 8-ki ferakene xamani, 10-ki ferakene xamani ala Festo tyaona ekakoaha hoka hatyaoseta haikoaheta Cesaréia xeta. Kamaetali hoka xane tyoka kalorexe nokahakalaose hoka kawisa Paulo.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Paulo kaoka hoka judeunae, Jerusalém nalita tyohenerenae exahiyatyahene hoka iraeharehenahene hairawaneha. Xakore hoka maisa xoare hotikisare Festo tyakekohena maheta iniraeneha.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Hatyaoseta Paulo nehena kahawaonitaretyoawi maheta: — Maisa atyo xoare hare notyomare iniyalahare Moisés xaotyakiraho kakoa, maisa Iraexatyakalati Hana nomaxaiminirere, maisa Roma yerenae xekohase tahi akiti hoka iniyalahare niraexe — nexa.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Hatyaoseta Festo aihalahalinikisa maheta judeunae hoka nexa Paulo axa: — Xoana maisa Jerusalém nali hiyane hoka hatyo nali naxalisa hiso haokare hatyohare hiyeta?
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Hoka Paulo nehena: — Ali notyaonita kalorexe nokahakala Roma yere nahalakoa nokaxaxalisaki mahetare aose. Hiyaiya, maisa atyo xoare hare iniyalahare notyomare judeunae ana. Hatyo hare akiti atyo waiyekehalakita homana.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Maisaiya atyo naiminijita Roma yerenae xaotyakiyaho, exahe iniyalahareya notyoma hoka nawaiye xaisaki haokita hoka nomimiye atyo notyaonita nokamani niyahare. Hoka exe irae ahitere notahi atyo maisa aliterexe xini hoka maisaiya xala hare aliyakere halakijita natyo enomanaha. Hatyo hiyeta noxani naokowita Roma nali Kalorexe sema maheta notahi hoka kamiyane maheta — nexa.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Hatyaoseta Festo hakahinaetyasenae kakoa irae hotohare hoka hatyaoseta nehena: — Hiyane tyare haokowita Kalorexe ana Roma nali hoka nalite hiyane — nexa.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Hatyo najikinita xekohaseti Agripa, Berenice kakoa kaoka Cesaréia nali waiyaha exahe katyawaxaha maheta Festo hiye.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Hatyo nali akaiki ferakenehena tyaonahitaha hoka Festo xakaihena Agripa hiye Paulo tahi hoka nehena: — Félix halakisa hatya haliti ali berexo ako.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Noxani Jerusalém hoka sacerdote xekohasenae, judeunae nityohalitiranae xoaha xakai nohiye kahalakoahare ahitere ekakoa tahi akiti. Hoka aokaha exaisaka nohiye.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Hoka nomi ihiyeha: “Roma yerenae maisa nikare masemakahareta aisetere. Iniraeharetyasenaeya hotohare atyo iraeharetene ehaotita hoka kairaeharetyakitere tehitiya irae hatahi, xoare xamani tyoma hoka”.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 — Hatyaoseta ali kaokaha hoka maisa nohowitihareta. Kamaetali noxani kalorexe nokahakala heno notyoka hoka hatyo haliti nakawisa.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Hatyaoseta enahalakoaharenai kaoka xakore hoka maisa iniyalahare enómane tahi xakaitaha, nahekohenere akere.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Hawenanahoha xemere taita nika nikare mokahitene. Hatya haliti koxaka wainihenere Jesus nexarexe xemere tehitiya nikare mokahitene. Hoka Paulo atyo hatyo haliti kaseta aoka.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Hoka komita ene maisa waiyekehalakita nomani hatyo akiti. Hatyo hiyeta Paulo naxa, xoana Jerusalém nali xamani xane aokowita hoka hatyo tahi akiti kakoa kaxaxalisaka hatyo nali aokita hoka.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Xakore hoka Paulo Roma nali xane aokowi Kalorexe sema maheta etahi hoka kamiyane maheta. Hoka hatyaoseta berexo ako exomokaka naoheta naxikahenerene Kalorexe Roma nali tyaonitere ana kijiya.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Hatyaoseta Agripa nexa Festo hiye: — Kasani natyo tehitiya nasema naokowi hatyo haliti niraene.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Kamaetali Agripa Berenice kakoa mokaharetyoa hoka isoa kahare haliti, sorarenae, xekohasetinae hare kakoa. Wenakalati kalorexe tyaoniterenae hare kakoa isoa semaxematyaha maheta. Hatyaoseta Festo Paulo kawisa.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Paulo isoa hoka hatyaoseta Festo nehena: — Xekohaseti Agripa, exahe xiso ali tyaoniterenae hoka xiyaiyehena exe haliti! Exe kakoa aliyere judeunae, exahe Jerusalém nali tyaoniterenae hoka kahalakoahareta hoka exaisaka aokahitaha nohiye.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Xakore hoka nomani atyo maisa xoare hare tyomare hoka exaisaka aokahitaha. Hoka haxaxikatyaka aoka Roma nali Kalorexe ana hoka exaokala akeretaite namokene.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 — Hoka kalikini kakoita maisa waiyekehalakere nomani noxaxikali niyahare noxairali etahi akiti Kalorexe ana. Hatyo hiyeta ali nanolokene xahalakoa, exahe hiso xekohaseti Agripa nahalakoa kaisere hoka haxene maheta. Nikare ite hoka nawaiyore naxairatya etahi akiti.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Hiyaiya, nomani atyo hoka maisaiya aliyakere hatya eberexotyakahare tyaonitere haxikaita Kalorexe ana maxawaiyekehalakatyakahareta etahi akiti.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.