Atos 23
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARC
1 Hatyaoseta Paulo kinatya wahakotya judeunae nityohalitiranae ana hoka nehena: — Nohinaeharenae, kalikini kijiya maisa xoare iniyalahare Enore haoti notyomare.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Hoka sacerdotenae xekohasehare Ananias, Paulo kanasako mokotyaka aoka ehaliyita tityoiterenae hiye.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Hoka Paulo nehena Ananias hiye: — Teraharetyoare! Maika Enore iniyalahare moka hiso. Hatyaose hisokita Xaotyakiyaho aokitere akereta hasema haokowita notahi akiti. Xoana hoka nomokotyaki haokita? Maisa atyo nikarexe xini Xaotyakiyaho.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Hatyaoseta halitinae Paulo haliyita tityoiterenae nehena: — Xoana hoka iniyalahareta hiraeta sacerdotenae kalorexe, Enore wakanehare kakoa?
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Hoka Paulo nehena: — Nohinaeharenae, motya atyo maisa sacerdotenae kalorexe xini naokita. Hiyaiya, Iraeti Waiyexe nanekoa atyo nexa:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Hatyaoseta waiyekehalaka Paulo ana. Hatyo kalorexenai koni haiyanae saduceunae hotyali, haiyanae fariseunae hotyali xoaha. Hatyaoseta Paulo kinatyaxa irae: — Nohinaeharenae, fariseu ityani atyo natyo, fariseu tehitiya natyo. “Maikaite kamatinae kaseheta”, nomitere hiyeta kalikini exakere nokaxomokakita — nexa.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Nexa Paulo irae hoka fariseunae, saduceunae kinatyaxa irae kakoaha hoka hahekore xakini kalorexenae ahekotya.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Maisa atyo saduceunae tyakekore kamatinae kaseneheta akiti, exahe maisa atyo anjo, isekohaliti aka enomanaha hoka maisa tyakekoreha. Hoka fariseunae atyo tyotya hatyohare tyakekota.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Hatyaoseta masakare kinatyaxehena iraekakoahitaha. Haiyanae fariseunae Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenae tityoaha hoka nehenaha iraehenaha kinatyaxa: — Womana atyo exe haliti maisa xoare hare iniyalahare tyomare. Kalaiya maisa hoka isekohaliti xamani, anjo xamani iraeta ekakoa — nexaha.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Kaheneharehena hoka sorarenae xekohasehare mawaiyeharehena. Aisahaiya Paulo aokita hoka sorarenae axikatya iyehetahene maheta enekonitaha hoka kolahenahitene sorarenae tyaonitere nali maheta.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Hatyo najikinita makiya Paulo ana Xekohaseti kaotyaka hoka nexa ihiye: — Awa atyo himaira! Koxaka atyo hirae notahi ali Jerusalém. Nikareta tehitiyaite Roma nali hiraehitiya.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Kamaetali haiyaharenae judeunae ahohisakoatyakakoaha hoka maxaisaneharetatahaiya Paulo maisa kanakairahitaha, maisa terahitaha hekoti aokowiha.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Hatyo nikare ahekoiterenae atyo 40-hare jiyare.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Hatyaoseta xane iraeha sacerdotenae xekohasenae, judeunae nityohalitiranae xoaha kakoa hoka nexaha: — Exakerexe owa wirae kakoa: maisaiya xoare wikanakairihitita Paulo wimaxaisanehareta.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Hoka maika xiso kalorexenae xiraehena sorarenae xekohasehare kakoa hoka Paulo ali noloka. “Maika waiye wasema waokowita etahi akiti”, xexa ihiye. Hoka wimemerite wisaona kaokehenere nahitita waisene maheta — nexaha.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Xakore hoka Paulo nahahalo ityani sema nikare exahekolaha hoka xane sorarenae tyaonitere nali hoka tyotya xakaini Paulo hiye. |src="CN02029B.TIF" size="col" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 23.16"
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Hatyaoseta Paulo kawisa hatya sorarenae kaxaikotyase hoka nexa ihiye: — Hiyane exe xoimahaliti kakoa xiyekohase nali. Hoka xoalini hare tahi xakai maheta — nexa.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Hatyaoseta sorarenae kaxaikotyase xane ekakoa haxekohase nali hoka nexa ihiye: — Etake Paulo berexoako tyaonitere kawisa natyo hoka exe xoimahaliti nanoloka homana xoalini hare tahi xakai hihiye maheta aoka.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Hatyaoseta exekohase otoka xoimahaliti ekahe hiye hoka xane ekakoa hamaniya hoka axehenene: — Xoare hiyakai haokowita nohiye?
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Hoka nehena: — Judeunae kasani makani Paulo hakolatya kalorexenae ana aokaha. Kasani waiye kaiserehare sema aokowitaha, hamaoseralaha.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Hoka awa atyo hityakekohena iniraeneha. Hiyaiya, 40-hare jiyare ite wahahena Paulo aisaha maheta. Tyotya nikare ahekohenerenae maisa kanakairaha, maisa teraha aokowihenahititaha Paulo hamaxaisanenehareha nahitita. Nikare tyaonaha aokowiha. Kalikini memere tyaonahitaha, atyahahita hiraine xahita taita.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare nehena ihiye: — Awa atyo hatya hiye hiyakaihena exe hiyakaitere nohiye — nexa hoka axikaheta xoimahaliti.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Hatyaoseta sorarenae xekohase kawisa hinamahare sorare kaxaikotyasenae hoka nehena ihiyeha: — 200-hare sorarenae, 70-hare kawalo henore, 200-hare tonotyakalatikase kakoarenae xoaha memere xamoka hoka Cesaréia xeta xaneha. Maika ximemere xisaona hoka awisa makiya xiyane.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Maika Paulo ana tehitiya kawalo memere xamoka ehainali maheta hoka waiye xiyane ekakoa kalorexe Félix nali — nexa wakatyahene.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Hatyo hekota sorarenae xekohasehare xairatya babera exakerexe:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Xoana waiye hisaonita, kalorexe Félix?
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Judeunae otoka exe haliti hoka komita ene aisahene. Hoka nasemehena atyo, Roma yere atyo hoka nosorarexinae kakoa wiyehetene hoka maisa aisahitene.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Hatyaoseta kasani waiye nasema naokowita etahi akiti hoka noxani judeunae nityohalitiranae ana ekakoa, xoare hiyeta xamani kirawanahitene hoka.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Hatyaoseta waiyekehalaka nomani. Maisa xakore nika xoare tyomare hoka kaberexotyaka, kaxaisaka harenae aokahitaha. Haxaotyakisakahoha hiyeta nika nikare mokahitene.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Hatyaoseta nasemehitiya judeunae aisene aokowitere akiti hoka hatyo hiyeta naxikatene homana. Exahe nirae ekakoaha hoka xaneha hinali xeta hoka hihaotisa iraeharehenahitiyene naoka hoka. Eko xoaha, Cláudio Lísias.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Hatyaoseta haxekohaseha aokitere akereta sorarenae tyaona. Makiya xaneha Paulo kakoa wenakalati Antipátride nali kijiya.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Kamaetali hatyo nalita sorarenae haikoaheta sorarenae tyaonitere nali xeta, hoka kawalo henorenae taita xanehitiya Paulo kakoa.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Xane kaokaha ekakoa Cesaréia nali hoka babera isaha kalorexe ana hoka Paulo tehitiya halakisaha enomana.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Hatyaoseta kalorexe kaixaretya babera hoka axa Paulo nawenakalakoa tahi akiti. Waiyekehalaka enomana Paulo atyo Cilícia koa tare hoka nexa ihiye:
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 — Hiraeharetyasenaite kaokehena hoka nasemehitiya hitahi — nexa ihiye. Hatyaoseta eberexotyaka aoka Herodes hana hati wahaharexe ako.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.