Atos 23
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs ARA
1 Hatyaoseta Paulo kinatya wahakotya judeunae nityohalitiranae ana hoka nehena: — Nohinaeharenae, kalikini kijiya maisa xoare iniyalahare Enore haoti notyomare.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Hoka sacerdotenae xekohasehare Ananias, Paulo kanasako mokotyaka aoka ehaliyita tityoiterenae hiye.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Hoka Paulo nehena Ananias hiye: — Teraharetyoare! Maika Enore iniyalahare moka hiso. Hatyaose hisokita Xaotyakiyaho aokitere akereta hasema haokowita notahi akiti. Xoana hoka nomokotyaki haokita? Maisa atyo nikarexe xini Xaotyakiyaho.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Hatyaoseta halitinae Paulo haliyita tityoiterenae nehena: — Xoana hoka iniyalahareta hiraeta sacerdotenae kalorexe, Enore wakanehare kakoa?
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Hoka Paulo nehena: — Nohinaeharenae, motya atyo maisa sacerdotenae kalorexe xini naokita. Hiyaiya, Iraeti Waiyexe nanekoa atyo nexa:
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Hatyaoseta waiyekehalaka Paulo ana. Hatyo kalorexenai koni haiyanae saduceunae hotyali, haiyanae fariseunae hotyali xoaha. Hatyaoseta Paulo kinatyaxa irae: — Nohinaeharenae, fariseu ityani atyo natyo, fariseu tehitiya natyo. “Maikaite kamatinae kaseheta”, nomitere hiyeta kalikini exakere nokaxomokakita — nexa.
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Nexa Paulo irae hoka fariseunae, saduceunae kinatyaxa irae kakoaha hoka hahekore xakini kalorexenae ahekotya.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Maisa atyo saduceunae tyakekore kamatinae kaseneheta akiti, exahe maisa atyo anjo, isekohaliti aka enomanaha hoka maisa tyakekoreha. Hoka fariseunae atyo tyotya hatyohare tyakekota.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Hatyaoseta masakare kinatyaxehena iraekakoahitaha. Haiyanae fariseunae Xaotyakiyaho kakoa waiyoreterenae tityoaha hoka nehenaha iraehenaha kinatyaxa: — Womana atyo exe haliti maisa xoare hare iniyalahare tyomare. Kalaiya maisa hoka isekohaliti xamani, anjo xamani iraeta ekakoa — nexaha.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Kaheneharehena hoka sorarenae xekohasehare mawaiyeharehena. Aisahaiya Paulo aokita hoka sorarenae axikatya iyehetahene maheta enekonitaha hoka kolahenahitene sorarenae tyaonitere nali maheta.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Hatyo najikinita makiya Paulo ana Xekohaseti kaotyaka hoka nexa ihiye: — Awa atyo himaira! Koxaka atyo hirae notahi ali Jerusalém. Nikareta tehitiyaite Roma nali hiraehitiya.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Kamaetali haiyaharenae judeunae ahohisakoatyakakoaha hoka maxaisaneharetatahaiya Paulo maisa kanakairahitaha, maisa terahitaha hekoti aokowiha.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Hatyo nikare ahekoiterenae atyo 40-hare jiyare.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Hatyaoseta xane iraeha sacerdotenae xekohasenae, judeunae nityohalitiranae xoaha kakoa hoka nexaha: — Exakerexe owa wirae kakoa: maisaiya xoare wikanakairihitita Paulo wimaxaisanehareta.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Hoka maika xiso kalorexenae xiraehena sorarenae xekohasehare kakoa hoka Paulo ali noloka. “Maika waiye wasema waokowita etahi akiti”, xexa ihiye. Hoka wimemerite wisaona kaokehenere nahitita waisene maheta — nexaha.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Xakore hoka Paulo nahahalo ityani sema nikare exahekolaha hoka xane sorarenae tyaonitere nali hoka tyotya xakaini Paulo hiye. |src="CN02029B.TIF" size="col" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 23.16"
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Hatyaoseta Paulo kawisa hatya sorarenae kaxaikotyase hoka nexa ihiye: — Hiyane exe xoimahaliti kakoa xiyekohase nali. Hoka xoalini hare tahi xakai maheta — nexa.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Hatyaoseta sorarenae kaxaikotyase xane ekakoa haxekohase nali hoka nexa ihiye: — Etake Paulo berexoako tyaonitere kawisa natyo hoka exe xoimahaliti nanoloka homana xoalini hare tahi xakai hihiye maheta aoka.
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Hatyaoseta exekohase otoka xoimahaliti ekahe hiye hoka xane ekakoa hamaniya hoka axehenene: — Xoare hiyakai haokowita nohiye?
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Hoka nehena: — Judeunae kasani makani Paulo hakolatya kalorexenae ana aokaha. Kasani waiye kaiserehare sema aokowitaha, hamaoseralaha.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Hoka awa atyo hityakekohena iniraeneha. Hiyaiya, 40-hare jiyare ite wahahena Paulo aisaha maheta. Tyotya nikare ahekohenerenae maisa kanakairaha, maisa teraha aokowihenahititaha Paulo hamaxaisanenehareha nahitita. Nikare tyaonaha aokowiha. Kalikini memere tyaonahitaha, atyahahita hiraine xahita taita.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Hatyaoseta sorarenae xekohasehare nehena ihiye: — Awa atyo hatya hiye hiyakaihena exe hiyakaitere nohiye — nexa hoka axikaheta xoimahaliti.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Hatyaoseta sorarenae xekohase kawisa hinamahare sorare kaxaikotyasenae hoka nehena ihiyeha: — 200-hare sorarenae, 70-hare kawalo henore, 200-hare tonotyakalatikase kakoarenae xoaha memere xamoka hoka Cesaréia xeta xaneha. Maika ximemere xisaona hoka awisa makiya xiyane.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Maika Paulo ana tehitiya kawalo memere xamoka ehainali maheta hoka waiye xiyane ekakoa kalorexe Félix nali — nexa wakatyahene.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Hatyo hekota sorarenae xekohasehare xairatya babera exakerexe:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Xoana waiye hisaonita, kalorexe Félix?
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Judeunae otoka exe haliti hoka komita ene aisahene. Hoka nasemehena atyo, Roma yere atyo hoka nosorarexinae kakoa wiyehetene hoka maisa aisahitene.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Hatyaoseta kasani waiye nasema naokowita etahi akiti hoka noxani judeunae nityohalitiranae ana ekakoa, xoare hiyeta xamani kirawanahitene hoka.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Hatyaoseta waiyekehalaka nomani. Maisa xakore nika xoare tyomare hoka kaberexotyaka, kaxaisaka harenae aokahitaha. Haxaotyakisakahoha hiyeta nika nikare mokahitene.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Hatyaoseta nasemehitiya judeunae aisene aokowitere akiti hoka hatyo hiyeta naxikatene homana. Exahe nirae ekakoaha hoka xaneha hinali xeta hoka hihaotisa iraeharehenahitiyene naoka hoka. Eko xoaha, Cláudio Lísias.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Hatyaoseta haxekohaseha aokitere akereta sorarenae tyaona. Makiya xaneha Paulo kakoa wenakalati Antipátride nali kijiya.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Kamaetali hatyo nalita sorarenae haikoaheta sorarenae tyaonitere nali xeta, hoka kawalo henorenae taita xanehitiya Paulo kakoa.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Xane kaokaha ekakoa Cesaréia nali hoka babera isaha kalorexe ana hoka Paulo tehitiya halakisaha enomana.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Hatyaoseta kalorexe kaixaretya babera hoka axa Paulo nawenakalakoa tahi akiti. Waiyekehalaka enomana Paulo atyo Cilícia koa tare hoka nexa ihiye:
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 — Hiraeharetyasenaite kaokehena hoka nasemehitiya hitahi — nexa ihiye. Hatyaoseta eberexotyaka aoka Herodes hana hati wahaharexe ako.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.