Atos 16

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ekakoita Paulo xane kaoka wenakalati Derbe, Listra xoaha nali. Listra nali hatya haliti tyaonita, Timóteo nexarexe, Jesus koamaniya tyaonita. Inityo atyo judeunero hoka enexe atyo Grécia yere.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tyotya ihinaeharenae Jesus koamaniya tyaoniterenae Listra, Icônio nali tyaoniterenae waiye irae ahitaha Timóteo tahi akiti.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Hoka Paulo noloka Timóteo aokowita hoka enomanere milihe aikotya. Paulo xanehenere nali akitiya judeunae semita Timóteo nexe Grécia yere hoka hatyo hiyeta nikare mokene.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tona, jiyahitaha wenakalatinae hoka isahitaha babera Jesus xema maniya tyaoniterenae ana, Jesus niraine kakoarenae, exahe tyakekohatiyenae nityohalitiranae Jerusalém nali ahekohenahere kakoa aotyakisahitene, tyaonaha maheta iniraeneha xema maheta. |src="cn02123b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 16.4"
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nikare mokahitene hoka masakare tyakekoahitaha, kinatere tyaonahitaha Xekohaseti koamaniya, exahe haiyanae tyotyaki ferakene tyakekoahitaha hoka hisoaka tyaonita tyakekohatiyenae.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Hatyaoseta xanehenahitiyaha Frígia, Galácia koa xoaha. Hoka Isekohaliti Waiyexe atyo maisa iraiti xakaihaha aokita Ásia koa nali.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Xane kaokehenaha Mísia koa nali hoka hatyaoseta Bitínia nali xakore xane aokowiha hoka maisa Jesus Nisekohare exaneneha aokita.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Hatyaoseta jiyaha Mísia koa, xane kaokaha wenakalati Trôade nali, one kaloxere kilihi.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Hatyo xatini Paulo kaxawaiyanikisaka. Waiya hatya haliti Macedônia yere. Tityoita hoka nita: — Hisohena Macedônia xeta hoka hakahinaetya wiso — nexa.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Nikare Paulo kaxawaiyanikisaka hoka wiyane rota waokowi Macedônia xeta. — Hiyaiya, Enore kawisa wiso naliyerenae hiye wiyakai Iraiti Waiyexe maheta — wexa.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Hatyaoseta Trôade nalita kanowa kalorexe ako wiyane fihi iyolirotikoa Samotrácia nali xeta. Kamaetali hoka wiyane wikaoka wenakalati Neápolis nali one kilihi.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Hatyohekota wiyane wenakalati Filipos nali xeta. Filipos atyo wenakalati kalorexe, Macedônia koa tyaonita. Hatyo nali tehitiya atyo Roma yerenae nawenakala. Nali wiyane wikaoka hoka akaiki ferakene wisaona.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Hatyaoseta sábado ferakene wiyane one haliya xeta. Motya nali judeunae niraexatyakala aose waokita hoka. Wisoka hoka wiraihena nali ohironae hohisakoitolonae kakoa.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Hoka hatya ohiro enekonitareha semaxematita wiraine, Lídia nexalolo. Wenakalati Tiatira nalitalo, imiti waiyexe, misaxere betetyasero. Lídia koxaka Enore koamaniya tyaonita. Hatyaoseta Xekohaseti awaiyolonekisene hoka Paulo niraine waiyekehalaka sema maheta.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Hatyaoseta tyotya ehanako tyaoniterenae kakoita kabatixatyakaha.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Haxowaka wiyaneta iraexatyakalati aose nali xeta hoka tyoa ahalakoatya wiso hatya wakahalo. Tihanare kamilakoretita hatyo xoimahaloti hoka otita xoalini hare ahetakoti maniya. Hoka exekohasenae kalore olo resebityahita exakaini hiyeta.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Hatyo xoimahaloti Paulo najikinita, wajikinita xoaha tonita hoka kawijita: — Exe halitinae atyo Enore maxaexahityakaharexe wakaneharenae. Xakaihahitaha iraiti: “Exakere xisaona waiyexe maniya xikaxomokakeheta maheta”.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Nikare kawiyalijita wiso kahareki ferakene. Wahehena hoka Paulo emaxahalikihena hoka terehokoa wahakotya enomana hoka nexa tihanare hiye: — Jesus Cristo nexare kakoa wirai: hahikoahetehena exe xoimahaloti nonitata — nexa. Nexa hoka exowakita tihanare hikoa, xaneheta imilakota.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Hatyaoseta hatyo xoimahaloti xekohasenae amaikoharehenaha, maisa aliyakere resebehenahititaha exakaini hiyeta hoka. Ehareha hoka Paulo, Silas xoaha otokaha, nolokasekoatyahene wenakalati nekesekoa kalorexenae nahalakoa.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Xane kaokaha ekakoaha wenakalati kaxaikotyaseharenae ana, Roma yerenae nirainexa kakoarenae ana hoka nehenaha: — Exe halitinae atyo judeunae, hoka tyomahitaha xoalini hare, exahe kahiraharahitaha ali wawenakalakoa hoka hahekore wawenane mokaha aokowiyahitaha.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Aotyakisahitaha wiyaotyakisaka nonitata hawarehare. Roma yerenae atyo wiso hoka maisaiya aliyakere wisaonita exaotyakiraha xema — nexaha.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Hatyaoseta halitinae hohisakoa otokaha maheta Paulo, Silas xoaha. Exekohasenaeha halalakasekoatyaha inimanaeha hoka sorarenae hiye emokonasetyakaha aokaha atyakase kakoa.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Kahare mokonasetyaha hatyo hinamanae hoka xane mokahene berexotyakalati hanako. Iraeha berexotyakalati hana kaxaikotyasehare hiye hoka waiye kaxaikoahene maheta.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Sema iniraeneha berexotyakalati hana kaxaikotyasehare hoka xane mokahene nekesako, exahe atyalihosenae timenerenae hiye olatyaha ikinolinaeha.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Xakore hoka kala wahaxatihena hoka Paulo, Silas xoaha iraexahenaha, xerehenaha Enore ana hoka berexoako tyaoniterenae semaxematyahitene.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Xerahitaha ene hoka eharehenerota waikohe tatakoahena, sehali hati hiyexe amoxomoxokisa. Hatyo xowakita tyotya jihorenae majiholatyoa, kamatiherahinae exolahinaiha irikotyoasekoaheta.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Hatyaoseta berexo hana kaxaikotyasehare kaose. Waiyehena atyo, berexo nitini jiholanae tyotya majiholatyoare taita. Motya atyo koxaka berexoako tyaoniterenae tekoaheta aokita hoka kesekase iya hoka aisoawi aokowihena.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Hoka Paulo kinatyaxa kawiyatya enomana: — Awaira atyo nikare hisaohena! Wityotya alita!
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Hatyaoseta berexo kaxaikotyasehare aokanatyaha enomana aoka hoka kaholawaka isoa enomanaha berexo hanako. Hakaoli kakoa xane tyoka Paulo, Silas xoaha kinoli haliya, tatakoa kalore.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Hatyaoseta xane hikoa ekakoaha menanaka hoka nehena: — Xoanaiya notyaona hoka iniyalahare nonitata nokaiyakiheta? nexa.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 — Hityakekohena Xekohaseti Jesus hoka waiyexe maniya hikaiyaka, hexanityo hityaninae xoaha kakoa — nexaha ihiye.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Hatyaoseta xakaihaha Iraiti Waiyexe ihiye, tyotya ehanako tyaoniterenae xoaha hiye.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Hatyo xowaka makiyeneta berexo hana kaxaikotyasehare waiye mohenahitene. Wairahenahene, tihaosehetehena emokotyakaosenaiha ihiyeha. Hatyaoseta tyotya haiyanityo, haisaninae harenae kakoita kabatixatyakaha.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Hatyaoseta Paulo, Silas xoaha noloka hahanako xeta hoka tyaisahene. Haiyanityo, haisaninae harenae kakoita ihalahareha tyaonaha, Enore koamaniya tyaonaha hoka.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ferakoa hoka Roma yere xekohasetinae axikatya sorarenae iraiti kakoare berexo kaxaikotyasehare ana. — Hahalakihetehena exe halitinae hoka xanehenahitaha.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Hatyaoseta berexo kaxaikotyase nehena Paulo hiye: — Xekohasetinae xihalakisaka aoheta. Nikare hoka xahikoaheta hoka waiye maika xiyaneheta — nexa.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Xakore hoka Paulo nehena sorarenae hiye: — Maisa xoare harenae wisomare, exahe hoka Roma yerenai tehitiya wiso. Xakore hoka maxemerehareta mokonasetyaha wiso tyotya ehaotiha exahe mokaha wiso berexoako. Hoka kalikini axikahetaha wiso aokowihena hametene ahitaha. Maisa nikare xini. Maika xekohasetinae ali tyoa hoka iyeheta wiso berexo akota hoka ehekore — nexa Paulo ihiyeha.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Hatyaoseta sorarenae xane hoka xakaihahene xekohasetinae hiye. Semehenaha atyo, Paulo, Silas xoaha atyo Roma yerenae hoka mairaha.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Hatyaoseta tyoa kaokaha enomanaha. — Kaxiyanira, nikare wamoka xiso — nexaha ihiyeha, haihareha. Aihikoahenahitahene berexoakota hoka aokaha exanenehenahitaha hatyo wenakalatita.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Hatyaoseta Paulo, Silas xoaha hikoaheta berexoakota hoka xaneha Lídia hana nali xeta. Hatyo nali kaokakakoaha hahinaeharenaiha kakoa hoka ihalahareha mokahitene. Hatyo najikinita xanehenahitaha hatyo wenakalati nalita.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.