Atos 16

Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ekakoita Paulo xane kaoka wenakalati Derbe, Listra xoaha nali. Listra nali hatya haliti tyaonita, Timóteo nexarexe, Jesus koamaniya tyaonita. Inityo atyo judeunero hoka enexe atyo Grécia yere.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tyotya ihinaeharenae Jesus koamaniya tyaoniterenae Listra, Icônio nali tyaoniterenae waiye irae ahitaha Timóteo tahi akiti.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Hoka Paulo noloka Timóteo aokowita hoka enomanere milihe aikotya. Paulo xanehenere nali akitiya judeunae semita Timóteo nexe Grécia yere hoka hatyo hiyeta nikare mokene.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tona, jiyahitaha wenakalatinae hoka isahitaha babera Jesus xema maniya tyaoniterenae ana, Jesus niraine kakoarenae, exahe tyakekohatiyenae nityohalitiranae Jerusalém nali ahekohenahere kakoa aotyakisahitene, tyaonaha maheta iniraeneha xema maheta. |src="cn02123b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 16.4"
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Nikare mokahitene hoka masakare tyakekoahitaha, kinatere tyaonahitaha Xekohaseti koamaniya, exahe haiyanae tyotyaki ferakene tyakekoahitaha hoka hisoaka tyaonita tyakekohatiyenae.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Hatyaoseta xanehenahitiyaha Frígia, Galácia koa xoaha. Hoka Isekohaliti Waiyexe atyo maisa iraiti xakaihaha aokita Ásia koa nali.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Xane kaokehenaha Mísia koa nali hoka hatyaoseta Bitínia nali xakore xane aokowiha hoka maisa Jesus Nisekohare exaneneha aokita.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Hatyaoseta jiyaha Mísia koa, xane kaokaha wenakalati Trôade nali, one kaloxere kilihi.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Hatyo xatini Paulo kaxawaiyanikisaka. Waiya hatya haliti Macedônia yere. Tityoita hoka nita: — Hisohena Macedônia xeta hoka hakahinaetya wiso — nexa.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nikare Paulo kaxawaiyanikisaka hoka wiyane rota waokowi Macedônia xeta. — Hiyaiya, Enore kawisa wiso naliyerenae hiye wiyakai Iraiti Waiyexe maheta — wexa.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Hatyaoseta Trôade nalita kanowa kalorexe ako wiyane fihi iyolirotikoa Samotrácia nali xeta. Kamaetali hoka wiyane wikaoka wenakalati Neápolis nali one kilihi.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Hatyohekota wiyane wenakalati Filipos nali xeta. Filipos atyo wenakalati kalorexe, Macedônia koa tyaonita. Hatyo nali tehitiya atyo Roma yerenae nawenakala. Nali wiyane wikaoka hoka akaiki ferakene wisaona.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Hatyaoseta sábado ferakene wiyane one haliya xeta. Motya nali judeunae niraexatyakala aose waokita hoka. Wisoka hoka wiraihena nali ohironae hohisakoitolonae kakoa.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Hoka hatya ohiro enekonitareha semaxematita wiraine, Lídia nexalolo. Wenakalati Tiatira nalitalo, imiti waiyexe, misaxere betetyasero. Lídia koxaka Enore koamaniya tyaonita. Hatyaoseta Xekohaseti awaiyolonekisene hoka Paulo niraine waiyekehalaka sema maheta.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Hatyaoseta tyotya ehanako tyaoniterenae kakoita kabatixatyakaha.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Haxowaka wiyaneta iraexatyakalati aose nali xeta hoka tyoa ahalakoatya wiso hatya wakahalo. Tihanare kamilakoretita hatyo xoimahaloti hoka otita xoalini hare ahetakoti maniya. Hoka exekohasenae kalore olo resebityahita exakaini hiyeta.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Hatyo xoimahaloti Paulo najikinita, wajikinita xoaha tonita hoka kawijita: — Exe halitinae atyo Enore maxaexahityakaharexe wakaneharenae. Xakaihahitaha iraiti: “Exakere xisaona waiyexe maniya xikaxomokakeheta maheta”.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Nikare kawiyalijita wiso kahareki ferakene. Wahehena hoka Paulo emaxahalikihena hoka terehokoa wahakotya enomana hoka nexa tihanare hiye: — Jesus Cristo nexare kakoa wirai: hahikoahetehena exe xoimahaloti nonitata — nexa. Nexa hoka exowakita tihanare hikoa, xaneheta imilakota.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Hatyaoseta hatyo xoimahaloti xekohasenae amaikoharehenaha, maisa aliyakere resebehenahititaha exakaini hiyeta hoka. Ehareha hoka Paulo, Silas xoaha otokaha, nolokasekoatyahene wenakalati nekesekoa kalorexenae nahalakoa.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Xane kaokaha ekakoaha wenakalati kaxaikotyaseharenae ana, Roma yerenae nirainexa kakoarenae ana hoka nehenaha: — Exe halitinae atyo judeunae, hoka tyomahitaha xoalini hare, exahe kahiraharahitaha ali wawenakalakoa hoka hahekore wawenane mokaha aokowiyahitaha.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Aotyakisahitaha wiyaotyakisaka nonitata hawarehare. Roma yerenae atyo wiso hoka maisaiya aliyakere wisaonita exaotyakiraha xema — nexaha.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Hatyaoseta halitinae hohisakoa otokaha maheta Paulo, Silas xoaha. Exekohasenaeha halalakasekoatyaha inimanaeha hoka sorarenae hiye emokonasetyakaha aokaha atyakase kakoa.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Kahare mokonasetyaha hatyo hinamanae hoka xane mokahene berexotyakalati hanako. Iraeha berexotyakalati hana kaxaikotyasehare hiye hoka waiye kaxaikoahene maheta.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Sema iniraeneha berexotyakalati hana kaxaikotyasehare hoka xane mokahene nekesako, exahe atyalihosenae timenerenae hiye olatyaha ikinolinaeha.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Xakore hoka kala wahaxatihena hoka Paulo, Silas xoaha iraexahenaha, xerehenaha Enore ana hoka berexoako tyaoniterenae semaxematyahitene.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Xerahitaha ene hoka eharehenerota waikohe tatakoahena, sehali hati hiyexe amoxomoxokisa. Hatyo xowakita tyotya jihorenae majiholatyoa, kamatiherahinae exolahinaiha irikotyoasekoaheta.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Hatyaoseta berexo hana kaxaikotyasehare kaose. Waiyehena atyo, berexo nitini jiholanae tyotya majiholatyoare taita. Motya atyo koxaka berexoako tyaoniterenae tekoaheta aokita hoka kesekase iya hoka aisoawi aokowihena.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Hoka Paulo kinatyaxa kawiyatya enomana: — Awaira atyo nikare hisaohena! Wityotya alita!
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Hatyaoseta berexo kaxaikotyasehare aokanatyaha enomana aoka hoka kaholawaka isoa enomanaha berexo hanako. Hakaoli kakoa xane tyoka Paulo, Silas xoaha kinoli haliya, tatakoa kalore.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Hatyaoseta xane hikoa ekakoaha menanaka hoka nehena: — Xoanaiya notyaona hoka iniyalahare nonitata nokaiyakiheta? nexa.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 — Hityakekohena Xekohaseti Jesus hoka waiyexe maniya hikaiyaka, hexanityo hityaninae xoaha kakoa — nexaha ihiye.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Hatyaoseta xakaihaha Iraiti Waiyexe ihiye, tyotya ehanako tyaoniterenae xoaha hiye.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Hatyo xowaka makiyeneta berexo hana kaxaikotyasehare waiye mohenahitene. Wairahenahene, tihaosehetehena emokotyakaosenaiha ihiyeha. Hatyaoseta tyotya haiyanityo, haisaninae harenae kakoita kabatixatyakaha.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Hatyaoseta Paulo, Silas xoaha noloka hahanako xeta hoka tyaisahene. Haiyanityo, haisaninae harenae kakoita ihalahareha tyaonaha, Enore koamaniya tyaonaha hoka.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Ferakoa hoka Roma yere xekohasetinae axikatya sorarenae iraiti kakoare berexo kaxaikotyasehare ana. — Hahalakihetehena exe halitinae hoka xanehenahitaha.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Hatyaoseta berexo kaxaikotyase nehena Paulo hiye: — Xekohasetinae xihalakisaka aoheta. Nikare hoka xahikoaheta hoka waiye maika xiyaneheta — nexa.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Xakore hoka Paulo nehena sorarenae hiye: — Maisa xoare harenae wisomare, exahe hoka Roma yerenai tehitiya wiso. Xakore hoka maxemerehareta mokonasetyaha wiso tyotya ehaotiha exahe mokaha wiso berexoako. Hoka kalikini axikahetaha wiso aokowihena hametene ahitaha. Maisa nikare xini. Maika xekohasetinae ali tyoa hoka iyeheta wiso berexo akota hoka ehekore — nexa Paulo ihiyeha.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Hatyaoseta sorarenae xane hoka xakaihahene xekohasetinae hiye. Semehenaha atyo, Paulo, Silas xoaha atyo Roma yerenae hoka mairaha.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Hatyaoseta tyoa kaokaha enomanaha. — Kaxiyanira, nikare wamoka xiso — nexaha ihiyeha, haihareha. Aihikoahenahitahene berexoakota hoka aokaha exanenehenahitaha hatyo wenakalatita.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Hatyaoseta Paulo, Silas xoaha hikoaheta berexoakota hoka xaneha Lídia hana nali xeta. Hatyo nali kaokakakoaha hahinaeharenaiha kakoa hoka ihalahareha mokahitene. Hatyo najikinita xanehenahitaha hatyo wenakalati nalita.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.