Atos 11
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NTLH
1 Hatyaoseta Jesus niraine kakoarenai, exahe haiyanae Jesus xema maniya tyaoniterenae semaha Judéia koa nali majudeuneharenae nawenane Enore niraine xema maniya.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Pedro haikoaheta Jerusalém nali hoka haiyanae kinatyaxa irae ekakoa, kasani haomanere milihi aikotiterenae taita tyaona Enore koamaniya aokahitaha
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 hoka nexaha: — Hisemaka maxaikolahare haomanere milihinae hanako, hikanakaira harenae ekakoaha. Xoana hoka?
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Hatyaoseta Pedro xakaihakatya tyotya hawaiyane tahi akiti, hetatiye aoseta, waiye awaiyekehalakatene enomanaha.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 — Notyaonita wenakalati Jope nali hoka nokaxawaiyanikisaki. Nowaiyehena atyo, motya imiti taose kalohero enokoata tyoa ewaikoatyoa. Olatyoare etonone xalakakoa maniya tyoa amematyoa nohaliye.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Waiye atyo nowaiyehena, owene atyo kirakaharenae tyaonita enako, xalakakoa kijiye, xalijiniharexenae, waikoa nolokoiterehare, kotehalanae hare.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Hatyota nasemehena atyo, iraiti nexa: “Pedro, haisehena hoka hanisa”, nexa.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Hoka nomi: “Maisaiya, Xekohaseti, maisa xoana xowaka nanisare kaiyalaharexe manikakahare”.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Hatyaoseta enokoata iraiti nehitiya: “Awa atyo kaiyalahare manikakahare hexa Enore koxaka waiyexe kanikakere mohenere xaokaka”.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Nikare hanamaki tyaona hoka hatyaoseta tyotya haikoaheta enokoa xeta.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 — Hatyonase hanamahare haliti kaxaxikatyakitere nomani Cesaréia nalitarenae tyoa kaokaha hati notyaonitere nali.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Isekohaliti Waiyexe noxanini exemaha aoka nohiye. “Awa atyo himawaiyehare exemaha hiyanene kakoa”, nexa nohiye. Exe 6-harenae wihinaeharenae Jope nalitarenae tehitiya tyoaha noximi. Wityotya wiyane wisoa Cornélio hanako.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Hatyaoseta Cornélio xakai wihiye hahanako waiyehenere anjo. Tityoa enahalakoa hoka nexa ihiye: “Haxikatya hatya Jope xeta hoka xane noloka Simão Pedro nexarexe.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Hatyo atyoite iraihena hoka Enore koamaniya kaiserehare xikaxomokakehena hexanityo, hityaninai harenai kakoa”, nexa.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 — Hatyaoseta niraehena hoka Isekohaliti Waiyexe tyoa exoa enomanaha, hetatiye exoitere womana akereta.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Hatyaoseta noteheta Xekohaseti Jesus niraine: “Aliterexe atyo João batixaita one kakoa hoka xiso atyoite Isekohaliti Waiyexe kakoa xikabatixatyaka”.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 — Hiyaiya, wityakeko Xekohaseti Jesus Cristo hoka hatyo hiyeta Enore isa Isekohaliti Waiyexe womana. Majudeuneharenae ana tehitiya kaxekaka kaxekakehenere womana akereta. Enore xaokalita hoka xalaiya natyo hoka Enore kakoa nokahalakoiharehena? nexa Pedro ihiyeha.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Semaha iniraine hoka halakisaha hairaehekoalaha. Ihalahare Enore kakoa hoka nexaha: — Ehekoreta Enore nikare moka majudeuneharenae hoka halakisaha tehitiya háomaneha iniyalahare hoka waiyexe matyotenehare tyaonaha maheta — nexaha.
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Jesus koamaniya tyaoniterenae xaoreha hairawaiyakaha hiyeta, Estêvão kaxaisakehenere najikinita. Haiyanae xane Fenícia, Chipre, Antioquia xoaha nali xeta. Xane kaokaha hoka xakaihaha Iraiti Waiyexe judeunae hiye taita.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Xakore hoka haiyanae Chipre tarenae, Cirene nali tarenae xoaha xaneha Antioquia nali xeta hoka xakaihaha Iraiti Waiyexe Jesus tahi akiti majudeuneharenae hiye.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Enore niyatere kakoareha hoka kahare haliti tyakeko iraiti hoka tyaonaha Xekohaseti xema maniya.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Hatyo tahi akiti enexakaha semaha Jerusalém nali tyaoniterenae tyakekohatiyenae hoka axikatyaha Barnabé Antioquia xeta.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Xane kaokehena, waiyehena atyo, koxaka atyo Enore waiye mokahitene hoka ihalahare tyaona ekakoaha, hoka aotyakisahene Xekohaseti koamaniya takita heko kinatere, haihalahareneha kakoa tyaonaha maheta.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Barnabé atyo haliti waiyexe, Isekohaliti Waiyexe tyaonita ekakoa, tyakekohatiye harenae. Kahare haliti semaha iniraine hoka tyakekoha hoka Enore koamaniya tyaonaha.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Hatyo najikinita Barnabé xane wenakalati Tarso nali noloheta maheta Saulo.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Xane kaoka enomana hoka nolohetene Antioquia xeta. Nali tyaonaha hoka hohisakoaha tyakekoterenae kakoa. Haterehokoane tyaonaha ekakoaha hoka aotyakisahene. Kahare haliti aotyakisaha, heko miyatyaha hatyo terehokoane. Antioquia nali hotohare Cristo koa maniya tyaoniterenae kakaixaretyaka.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Hatyo xowakiya haiyanae iraiti xakaisaseharenae Jerusalém nalita Antioquia nali xeta xaneha.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Hatya enekonihatareha Ágabo nexarexe. Tityoa hoka Isekohaliti Waiyexe niyatere hiyeta nehena: — Maikaite kalore nakiti tyaona tyotya hakakoare waikohekoa — nexa. Cláudio kalorexe tyaonitere xowakiya nikare nakiti tyaona.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Hatyaoseta Xekohaseti koamaniya tyaoniterenae kahinaetyaha aokowiha hahinaeharenaiha Judéia koa tyaoniterenae hoka haihatyakaha isaha olo. Haiyanae kaoloxerenae hoka kalore isaha, haiyanae maoloxaharenae hoka inira isaha.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Hoka axikatyaha olo haxekaneha Barnabé, Saulo xoaha xema, tyakekoterenae nityohalitiranae ana Jerusalém nali kaxekaka maheta.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.