Apocalipse 14
Waitare Wenati Aho (PABNT) vs NVI
1 Hatyaoseta nowaiyehena atyo, nowaiya Kalanero Mokose. Tityoita tyairi Sião heno, 144.000-hare haliti tyaonita ehaliya. Enexare, Enexe Enore nexare xoaha xairatyoare tyaonita ityaolinaiha koa hiye.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Hatyaoseta nasema enokoata iraiti, motya kalorexe wamolo. Motya tehitiya one kalorexe talolola. Motya tehitiya halitinai aimahalikijita ene harpa.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Hatyo 144.000-hare haliti Enore nokahakala haliya tyaonita, exahe hatyo 4-harenai, 24-hare inityohalitinai xoaha haliya tyaonahitaha. Xerahitaha waitare xerati xaka. Hatyo 144.000-hare taita atyo waiyore hatyo xerati kakoa hoka maisaiya atyo aliyakere hatya waiyoreta ekakoa. Hatyonai atyo koxaka waiye maniya kaxomokaka halitinai konita hoka.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Iniyalahare heko maomaneharenae, ohiro mawatyaliniharenai hoka. Xanahitaha Kalanero Mokose xema, aliyo xamani xanehena hoka. Hatyonae hotohare atyo kaiyakeheta halitinai konita Enore ana, Kalanero Mokose ana.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Maisa xoana xowaka maoseratyareha. Waiyexe kaiserehareha, maisa xoare hare iniyalahare tyomareha.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Hatyaoseta nowaiya hatya anjo, eno akiya ainakoita. Iraiti Waiyexe matyotenehare kakoare, xakai maheta haliti hotyalinae waikohekoa tyaoniterenae hiye, hahotyalihare, haxako xakini iraetereharenae, kiyere, iyomere harenae hiye xakai maheta.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Anjo xane hoka nexa: — Ximairehena Enore, xaixakerehena enerore. Hiyaiya, Enore halitinae tyomehenere akereta xomotene ferakene hikoa. Xihalaharehena ekakoa, xawaiyehena etake waikohekoa, enokoa, one, onesenae hare tyomehenere — nexa kinatyaxa irae.
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Hatyaoseta hatya anjo tyoa exema hoka nehitiya: — Wenakalati Babilônia kamawenekoaretyakeheta. Hatyo nali tyaoniterenai isa haolone vinhoxa tyotya haliti hotyalinae ana hoka erakisahitene, ahekakakisahitene — nexa kinatyaxa irae. (Enawenaneha iniyalahare xaokaka “oloniti vinhoxa”, nita)
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Hatyaoseta hatya anjo jiya hatyo hinamahare xema hoka nexa: — Xala xamani atyo ite kirakahare, exaimenekotyaka xoaha awaiyetya, exahe kakaferoxatyaka ityaolikoa xamani, ewaotyali hiye xamani hoka
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 Enore nolone vinho ite tera, makaolatyakahare ehaihenere haxeharene nitinihare ako. Hoka kehexaiya Enore xeharene — nexa. (Enore xeharene xaokaka “Enore nolone vinhoxa”, nita). — Hoka kaxawatyakaite irikati enxofre kakoare keritere aose nali anjonai waiyexe haotita, exahe Kalanero Mokose haotitaite hoka makawatiharehaite.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Irikati ekeralisakalaha jimene ite matyotenehare ainakoahena. Nali atyo maisa kawiniti aka ferakoa, makiya xoaha kirakahare, exaimenekotyaka awaiyehenerenae ana. Exahe xala xamani enexare kakoare hakiti kakaferoxatyakehenere ana hoka — nexa anjo kinatyaxa kawiyatya.
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Xasemehena, xiso Enore wakaneharenai, xiso Enore aokitere akereta tyaoniterenae, exahe xiso tyakekoterenai Jesus: Maika xaiyateretyoa heko xisaona maheta exema maniya.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Hatyaoseta nasema iraiti enokoata hoka nexa nohiye: — Exe haxairahena — nexa. — Waiye kaiserehare atyo xalanae xamani kalikinita Enore koamaniya tyaoniterenai wainihena hatyakekone kakoa — nexa.
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Hatyaoseta nowaiyehena atyo, nowaiya kaiminiti iyomere hoka hatya tyokita eheno, motya haliti. Eseri hiye seritihoko ouro nomakere hoka ekahekoa kataikore ekawetyakahare tyaonita.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Hatyaoseta hatya anjo hikoa Iraexatyakalati Hanakota hoka kinatyaxa kawisa kaiminiti heno tyokitere ana: — Hahahenaira kataikore kakoa hoka hirikohena hananehaliti. Hiyaiya, ixirikotyaka ferakene hikoa, waikohe memere tyaonita kaximexakoatyaka maheta — nexa.
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Nexa hoka kaiminiti heno tyokitere kataikore kakoa hahena waikohekoa hoka hananehaliti irikotya.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Hatyaoseta nowaiyehitiya atyo hatya anjo hikoahena Iraexatyakalati énokoa naliye Hanakota. Hatyo tehitiya kakataikorere ekawetyakahare.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Hatyaoseta hatya anjo irikati kaxaikotere hikoa keratyakalati aoseta. Hikoa hoka irae anjo kataikore kahekoare hiye: — Hiyane hahahena kataikore kakoa waikohekoa. Hiyaiya, uvalinaitya koxaka xona, hiyane hirikohenene — nexa ihiye kinatyaxa kawiyatya.
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Nexa hoka anjo xane waikohekoa haka maheta kataikore kakoa. Irikotya uva xawanae ekate hiyeta hoka xawatyahene kakatyakalati kalorexe ako. Enore xeharene xaokaka, “Kakatyakalati kalorexe”, nita.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Uvalinai kaxawatyakaha enako hoka kakatyaka wenakalati nonitata haware. Kakatyakalati akota kaise hoka timalati hikoa enakota hoka kahekoaxa hoka hatekoxehena, kawalo kanasakolihi akereta ehatekoxene. Hatyaoseta jiyaxa xane 300 kilometrone.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.