Atos 7
oydl (OYDL) vs NAA
1 Kahinunts hyalaqize Isxifaanosago, «Hyanna turo?» yaga7i oocida.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Isxifaanosa, «Ta ishuntson, ta aduntso, si7ote! Nu aday Abrahama Kaarane yessades hyammadannippa tiino Masephexoomiya yessadera, bonchcho Xoozze ees qonccii,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ‹Ne gaditippan ne iginuntsappa shaakkintti ta nena beezze sa7a qito› yagayda.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ye wode Abrahama Kalddaawyane gadeppa kezii Kaarane sa7a yezida. E aday hyayqqidannippa suuba Xoozii eza hyanna sa7ite hyatte yin yezanne ki7ida.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 E hyanna gaditippa melle atto yezin toher yedhdhize bessin Abrahamas inggikaaya. Yezin na7a eesi baayze wode Xoozii hyanna sa7ite eesin E kochchitis laattode bessi mahi inggodanno qaala gelida.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Xoozii Abrahamago, ‹Ne kochchita melle sa7a zaqqotitsa yessada; ize oyddii xeet bere un aro maaqqii aqode fanan un7inttode fana ohida.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Yezin ta ne kochchito ahize worzhuntsalla firddoda. Yinnippa maaqqii, un yinna gaditippa kezii hyanne taas goynoda› gayda.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Xoozii Abrahama kochchita garrazinttode gaar eera caaqin, Yisaaqa yelinttide osfuntsa qammite garrazinttida. Yisaaqa Yayqooba yelida; mahi Yayqooba taphpho lam77i fa na7untsana, zartii ade maaqqiduntsana garrazida.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 «Yayqooba na7untsi Yoosefa ixxii Gibxxe gade arotetsis bayzida, yezin Xoozze eera yene.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Eza, E madhiti ubbappa kessida. Gibxxe kaat Faroona tiino saban cinccatitsin eesi inggida. Gibxxe kaati Yoosefas Gibxxe sa7an fa keetstsito ubba ahode fana adetitsi wolqqa inggida.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 «Gibxxen Kanaane sa7a ubba naye gelii gaama asi waytsida. Ye wode nu aday Yayqooba na7untsi katstsa denggodes dandda7ikaaya.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Yayqooba Gibxxe sa7a katstsa yezanno si7i nu aduntsana tiino yeyga dakkida.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Lam7intsa hyanggite Yoosefa fa ishuntsis fana erisida. Gibxxe kaatizen Yoosefa kochchito erida.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Yoosefa fa aday Yayqoobaran fa kara asuntsana, laappun tam ichchin asuntsana faago ye7ode gaar dakkii ki7izida.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Yayqooba Gibxxe sa7a wodhdhida; ezin E na7untsi ize hyayqqida.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Un ahita yinna bessitippa Seekeme tookkintti hyanggi, ize Abrahama Emoore na7untsappa gaama birara wonggide boozite mooginttida.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 «Yezin Xoozii Abrahamas inggoda gaydanno folize wodita yellodes ukkide wode Gibxxe sa7a yeze nu asuntsi gaanggi gaanggi hyanggida.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Yinnippa suuba, Yoosefa eroosse melle kaati Gibxxe sa7a ka7itida.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ye kaatize nu kochchito genii eerats na7untsi hyayqqode fanan unttana bale kessii olode fana nu aduntsana un7itsida.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 «Yinna wodite Muse yelinttida; E Xoozze tiino gaama lo77o bishshar yeze na7a. Fa aday keetstsa hyaydzdzii agina yellodes diccida.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Muse kanggi hyaatsi gaxa gaddide wode Gibxxe kaat naata denggi ekkii faas na7a mahi eza dichchida.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Muse Gibxxuntsi eratitsi ubba tamaarii oheran oocharan mintsii as maaqqida.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Muses laytsita oyttam kumide wode fa ishuntsana, Isra7eeluntsana be7ades fa wozintte qoppida.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Isra7eeluntsappa feta Gibxxe atstse qohodera bi7i ye Isra7eele atstsa maaddii, ye qohiza Gibxxe atstsa wodhii kushe mahida.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Muse fa ishuntsana fa baggara Xoozii ashshodes yiizanno un tiiroda gayda, yezin un tiirikaaya.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 «Wonttistti wode lam77i Isra7eele asuntsi fete fetera hyadhinttodera denggi unttana giigissades koyi, ‹Asuntso, yin wolis ishe; akkosi fete feta qohe?› yagayda.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 «Yezin fa laggiza qohize Musego, ‹Nena nuulla ahize asin daynna mahide oode?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ne omatse Gibxxe atstsa wodhidannigaara tana wodhodes koyane?› yaga7i Muse urqqii dakkida.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Muse yinno si7ide wode Gibxxeppa bettii Miidiyaame sa7a bete asi maaqqii yezitera lam77i dhiiratsi na7untsana yelida.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Laatstse kiitanchcho oyttam bereppa suuba Siina dere kale yeze akko baayze ganasa zhil7o kube gidda eexize tama loxe gidda Muses benttida.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Muse fa bi7idanne gaama qoppii, loytsii be7ades zhil7o kube kale shiiqii yezin, Laatstse qaala,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Taanii ne aduntsi, Abrahama Xooz, Yisaaqa Xooz, Yayqooba Xooz› yaga7itera Musego yi7ida. Muse zhashimora goqii be7ades dandda7ikaaya.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 «Laatstsi Musego, ‹Neenii eqqide sa7ita geeshi maaqqide gisho ne tohite yeze caammito kesso.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Taanii Gibxxe yeze ta asunts madharan firddara un7inttizanno bi7ida. Un uuftto si7i unttana ashshodes wodhdhida. Hyatte hyayga! Ta nena Gibxxe kiittoda› yagayda.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 «Isra7eeluntsi hyaya Muse, ‹Nena nuulla hyalaqan daynna mahide oode?› yaga7i ixxidanno hyay atstsa zhil7o kube gidda eesi benttide Kiitanchchuntsi baggara hyalaqan ashshiza mahi Xoozii kiittida.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Hyay atstse Muse Isra7eeluntsana Gibxxeppa kessii gaama qofize bazin kille baz oochchii unttana Gibxxe sa7a, Erttera Abban, akko baayze ganasa oyttam bere kaalitsida.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 «Hyay atstse Isra7eele asuntsago, ‹Xoozii tana dentsidanni fana yin kochchitii giddappa ta gaar nabe yinttis dentsoda› gayday eza Muse.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Akko baayze ganasa shiiqide Isra7eele asuntsara yeziday, nu aduntsara yeziday Siina Derizella ees ohide kiitanchchuntsara yezide Muse eza. Yeyzi, Xoozze de7o qaala nuus inggodes ekkida.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 «Yezin nu mayzuntsi Muses kiitinttodes kadhikaaya; eza ixxii suub Gibxxe maaqqades amudhdhida.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Mahi Aaronan, ‹Nuna kaalitsize eequntsana nuus medhdho. Akkos gayko, hyayni nuna Gibxxeppa ki7ide Muse, wayezako nuunii eroos› yagayda.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ye wode hyarina aazizi eequntsana medhdhida. Yentsi eequntsis zharsho zharshi fa kushite oochchide oochita un qoftti fana hyanide gisho ufayttida.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Yezin Xoozii unttis bantte mahida. Un salo xoolintto goynode gaar unttana olii ashshida. Nabunts maxaafite,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Yin, yinttis goynodes kesside Moloke dunkkaane
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 «Nu aduntsis akko baayze ganasa markka dunkkaane yene. Ezan Xoozii Muse kiittidannigaaran eza beezidanni gaaran medhdhida.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Mahi nu aduntsi yinna dunkkaantto fa aduntsappa ekkii Xoozii tiino bay7ide Ayhude maaqqoosse asunts gadito aykkide wode Iyyaasura yeyga ekkii gelida. Ye dunkkaaniza Dawute wode yellodes yinna besite yezida.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Dawute Xoozappa nashshinttida. Mahi Yayqooba Xoozzes yessade keetstsi keexades Xooz woossida.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Yezin eesi keetstsi keexxide Solomona.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 «Maaqqikon, Ubbappa kattara yeze Xoozze asi keexxide keetstsa yezoos. Nabize gaydanni gaar,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 « ‹Salo taas araata,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Hyanno ubba ta kushite medhdhika?› yagayda Laatstsi.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 «Yin wayde si7oosse aso? Yin wozintta Xoozze qaala ekkodes akkosi ixxido? Yin hyayta akkosi tullido? Yin, yin aduntsi gaar ubba wode Geeshi Ayyaana ixxane.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Nabunts giddappa yin aduntsi bay7ikaayze oode? Xillizay yo7odanno tiinidhii ohiduntsana wodhida. Hyatte yin eza aatsii inggi wodhida.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Yin Kiitanchcho kusheppa Xoozze higgito ekkida, yezin kiitinttikaaya» yagayda.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Un yinno si7ide wode fa wozintte Isxifaanosalla gaama zhilidhdhi, fa doontto dha7i manddida.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Yezin Isxifaanosa Geeshi Ayyaanara kumii, Salo ude bi7i, Xoozze bonchchiton Yesuusa Xoozze mizaqi zalara eqqidanno bi7ida.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 «Yikke, taanii salo bugunttin, As Na7ay, Xoozze mizaqi zalara eqqidaya bi7ida» yagayda.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Fa qaaltto dhoqi yiizii wuysittera, fa hyayito aykkii fettilla eego woxxida
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Eza katamappa gaxa kessii, shuchchara dhogida. Markkuntsi fa ma7ito fettii Saawula gaaze na7atitsi atstse kale gaddida.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Isxifaanosa, «Ta Laatstso Yesuusa, ta shemppito ekko» yaga7i xeegodera un eza shuchchara dhogane.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Bunqqunttii, fa qaaltto dhoqi yiizii, «Ta Laatstsayo, hyanna nagartto unttis atto ga7o» yagayda. Yinno yaga7i maaqqii hyayqqida.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.