Atos 14
oydl (OYDL) vs NTLH
1 Kasennigaara, Phawuloosan Barnnabaasan Iqooniyonen Ayhudunts woosa keetstsa gelii gaama Ayhuduntsin Ayhude maaqqoosuntsi ammanode wodes qaala ohida.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Yezin ammanikaayze Ayhuduntsi, Ayhude maaqqoosutsi wozintto laammii ishuntsalla dentsitsida.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Hawaaruntsi ize gaama wode gam77ida. Un zhashtikaayzara Laatstse baz ohida. Laatstsii mallan kille baz un oochchode gaar unttis adetits wolqqa inggi fa aadho keehatitsi qaaltta turo maaqqizanno beezida.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Yezin yentsi katama asuntsi shaakkintti, baggita Ayhuduntsara baggita mahi Hawaaruntsara maaqqida.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ayhude maaqqoosuntsin Ayhuduntsin fa hyalaquntsara wolla maaqqii hawaaruntsana qohodesin shuchchara dhogodes koyda.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Hawaaruntsi yinno erii, Lisxiran Derbbe ga7inttize Liqaa7oniya katamuntsi giddan un guta yeze sa7a aachinttida.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Ize Wonggele ohida.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Yelinttidannippa aykkii lam77i tohita wobbin yedhdhii eroosse fettii asi Lisxira yene.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ye atstsay Phawuloosa ohodera bettii si7ine. Phawuloosa eza dakkii be7ize wode faxodes ees ammano yezanno bi7i,
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 fa qaaltto dhoqi yiizii, «Moolii ne tohitira eqqo» yagayda. Yeezin, doollii denddii eqqii yedhdhe aykkida.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Phawuloosa oochchidanno asuntsi bi7i fa qaaltto dhoqi yiizii Liqaa7oniya doonara, «Eequntsi asi aazii nuugo wodhdhida» yagayda.
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Barnnabaasa, «Diya» ga7i, Phawuloosa ohize waannize gisho eza, «Hermmeene» ga7i suntsida.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Katamappa gaxa yeze Diya goyno keetstsa kahinzen asuntsi kormman bonchcho fudhe hawaaruntsis zharshodes koyi katama furtsa ki7ida.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Yezin Barnnabaasan Phawuloosan yinno si7eze wode un oochchodes qoppidanno ixxii fa ma7ito feedhida. Asunts gidda woxxii gelii,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 fa qaaltto dhoqi yiizii, «Asuntso, hyanno akkos oochchete? Nuunin yin fana asi. Hyanna fatstsoosse bazitippa salon sa7an, abba un gidda yeze ubbabazito medhdhide de7o Xoozzego yin maaqqade gaar yinttis nuunii Wonggele ohine.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 E zaga asuntsana fa ogito yedhdhade gaar dakkii ashshida.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Yezin ira saloppa bukkizida, katstsan woder woder inggida, katstsa inggi yinttana gaama ufayssida, yeyzi yinttis lo77o baz oochchii faas markka dhabsikaaya» yagayda.
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Hawaaruntsi yinno ga7i faas asuntsi zharshaame gaar waayi kayda.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Anxookiyappan Iqooniyoneppan yi7ide Ayhuduntsi, asuntsana fa zala mahi shuchchara Phawuloosa dhogida. Unttis E hyayqqide gaar aazin katamappa gaxa gochchii kanggi olida.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Yezin ammanzuntsi yi7i, E kale wutii eqqezin E denddii katama gelida. Wonttisti wode Barnnabaasara wolla Darbbe qitida.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Un Darbbe katama Wonggele ohi gaamuntsana ammanzuntsana mahidannip suuba Lisxira, Iqooniyonen Phisidiya Anxookiya maaqqida.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Ize ammanzuntsi ammanora miinggi yessade gaar zorii, «Xoozze ka7itumo gelodes nuunii gaama madha ekkodes beezane» yaga7i tamaarssida.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Mahi woosa keetstsis ommite ommite cimuntsana doorida. Xoomidannippan woossidannippa maaqqii un ammanize Laatstses un hyadarito inggidda.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Phisidiya sa7a kantsii aadhii Phinfiliya qitida.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Pherggen qaala ohidannippa maaqqii Axaaliya qitida.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Iippa un fa folide oochitis Xoozze aadho keehatitsitis unttis hyadara inggide Anxookiya markkabera maaqqida.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Anxookiya yelide wode woosa keetstsa asuntsana shiishii Xoozii unttara oochchide oochito ubba Ayhude maaqqoosse asuntsi ammanode gaar unttis wayzi furtsi bugezako ohida.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ezin ammanzuntsara gaama wode gam77ida.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.