Romanos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 ʉm cjua̱da̱quijʉ, pé ntoja guí pa̱dijʉ ja i ncja car ley. Menta dí bbʉjtijʉ, i bbʉh hnar ley ca i mandadoguijʉ. Pe bbʉ ya xcrú tu̱jʉ, ya jin da mandadoguijʉ tema ley.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Por ejemplo, hnar bbɛjña̱ ca i bbʉ ʉ́r da̱me, xí ntja̱jtihui, tiene que da dyøti ca i bbɛjpi cár da̱me menta di bbʉh‑ca̱, como guegue‑ca̱ i mandadobi. Pe bbʉ da du̱ car hñøjø, car bbɛjña̱ ya jin gui pɛhtzi to da mandadobi, porque ya xí ndu̱ cár da̱me̱.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Menta i bbʉjti cár da̱me̱ car bbɛjña̱, jin gui tzö da yojmi pé hnar hñøjø. Bbʉ da dyøti‑ca̱, da ndu̱jpite, rí ntzöhui da ttun cár castigo. Pe bbʉ ya xí ndu̱ cár da̱me̱, ya jin gui bbʉh ca hnáa ca mí mandadobi car bbɛjña̱. I pɛhtzi derecho da ntja̱jtihui pé hnar hñøjø, cja̱ jin da ndu̱jpite. Nugöjʉ, dí jñɛjmʉ hnar bbɛjña̱ ca i bbʉbi cár da̱me, como i bbʉh ca hnaa ca i mandadoguijʉ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Nuquiguɛjʉ, cjua̱da̱, gui mbe̱nijʉ, i bbʉh ca hnaa ca i mandadoquijʉ, gue car Jesucristo, como ya xcú cuatijʉ jár dyɛ. Cja̱ bbʉ mí du̱ guegue pʉ jar ponti, ncjahmʉ guehpʉ xpá tja̱jquibi cár ttzɛdi cʉm mfe̱nijʉ cʉ ndí mbe̱nijʉ má̱hmɛto, göhtjo co ni ca bbɛto ʉm hmʉyjʉ. Ncjapʉ, dá cojmʉ ncja hnar bbɛjña̱ ca ya xí ndu̱ cár da̱me̱. Guejtjo guehca̱ gá nantzi car Jesucristo cja̱ nuya pé xqui bbʉy, ya xí ni̱gui toca̱ gu yojmʉ ya. Nuya gu yojmʉ guegue cja̱ gu hmʉpjʉ hnar ddadyo hmʉy ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Cam hmʉyjʉ ca ndí bbʉpjʉ má̱hmɛto, segue ndí øtijʉ ca rá nttzo. Mí ɛguijʉ cʉm nttzomfe̱nijʉ pa ndár øtijʉ ca jí̱ mí tzö. Nu car ley mí ccaxquijʉ pa jin gua øtijʉ ncjapʉ. Nubbʉ, más mí ndo pura cʉm nttzomfe̱nijʉ, mí ntøxtihui car ley. Ncjahmʉ mí mföxihui car ley cja̱ co cʉm mfe̱nitsjɛjʉ, mí ɛguijʉ gua øtijʉ ca rá nttzo. Bbʉ jin di tja̱jquibi cár ttzɛdi cʉ nttzomfe̱ni cʉ mí mandadoguijʉ, gua bbɛdijʉ, bbʉ.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Pe nuya, ya jin gui mandadoguijʉ car ley ca ndí tɛnijʉ má̱hmɛto, como ya xtú wembijʉ‑ca̱ ca gá ndu̱ car Jesucristo. Nuya i mandadoguijʉ ca Ocja̱, como nuya dí yojmʉ cár Tzi Espíritu Santo. Masque ya xqui bbʉh cam Jmu̱jʉ, pe ncjahmʉ ya xtí dyojʉ libre.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 ¿Ter bɛj nʉ dí xihquijʉ digue car ley, bbʉ? ¿Cja dí xihquijʉ jin gui tzö ca i ma̱n car ley? Ji̱na̱. Nugö jin gua pa̱di ¿cja már nttzo ca ndí øte? bbʉ jin di xijqui car ley, már nttzo ca ndár nejpi quí mɛjti cam hñohui. I bbʉh ca hnar parte car ley pʉ jabʉ i ma̱: “Jin gui nejpi ca i pɛhtzi quer hñohui.”
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Masque rá zö ca i ma̱n car ley, ncjahmʉ i ntøxtihui cʉm mfe̱ni. Bbʉ jí̱ bbe ndí pa̱di te i ma̱n car ley, jin tza mí ɛgui cʉm nttzomfe̱ni. Pe bbʉ mí tsjijqui, jin gua nejpi quí mɛjti cam hñohui, nubbʉ, bi pura bi dyɛgui cʉm nttzomfe̱ni pa dá hui̱mbi quí mɛjti.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Má̱hmɛto bbʉ jí̱ bbe ndí ntiende ter bɛh ca̱ i ma̱n car ley, ncjahmʉ ndí bbʉy rá zö, ndí i̱na̱gö jin te ndí tu̱. Pe ca xtá pa̱di te i ma̱n car ley, nubbʉ, bi ndo dyɛgui cʉm nttzomfe̱ni. Nubbʉ́, cja dú pa̱di ndí ndu̱jpite, cja̱ mír ntzöhui gua bbɛdi, ncja ngu̱ ga ma̱n car ley.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Car ley i xijquijʉ, bbʉ gu cumplijʉ göhtjo ca i ma̱, da ttajquijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Pe nugö, bi xijqui mír ntzöhui gua tu̱, como nde̱jma̱ jí̱ ndá cumpli.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Bbʉ ndí øjcö cʉ cosa cʉ i ccax car ley, mí ɛgui cʉm nttzomfe̱ni pa dá øtitjo cʉ cosa‑cʉ. Cja̱ bbʉ ya xtá øte, nubbʉ, dú pa̱di, mír ntzöhui gua bbɛdi.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Pe nuca̱, jí̱ múr nttzojqui car ley. Rá zö ca i xijquijʉ car ley, cja̱ cʉ mandamiento cʉ ba e̱h pʉ jar ley, göhtjo i xijquijʉ gu øtijʉ ca rá zö, gu tɛnijʉ ca ncjua̱ni, gu hmʉpjʉ ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Nuya, cja xtú cca̱htijʉ, rá zö ca i ma̱n car ley. Pe nde̱jma̱ i xijqui car ley, dár ntzögöbbe gu tu̱. ¿Cja i pøni ncjahmʉ dúr nttzojqui car ley dí nesta gu tu̱? Ji̱na̱. Jí̱ ʉ́r nttzojqui car ley, como nuca̱ i xijqui ca rá zö. ʉ́r nttzojqui cʉm mfe̱nitsjɛgö, como nucʉ́ i ntøxtihui car ley. Bbʉ ndí øjcö te i ma̱n car mandamiento ca i cuati pʉ jar ley, más mí ndo ɛgui cʉm nttzomfe̱ni pa gua øti ca xí ccax ca Ocja̱. Eso, por rá ngue car mandamiento, dú pa̱di, nttzɛditjo rá nttzo cʉm mfe̱nitsjɛgö.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Dí pa̱dijʉ, car ley i xijquijʉ te i ne ca Ocja̱, cja̱ co ja ncja rí ntzöhui gu hmʉpjʉ. Pe nugö, jin dí bbʉjcö ncjapʉ, como dí bbʉjti na̱m cuerpo na̱ da du̱ cja̱ co cʉm mfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca bbɛto ʉm hmʉy. Nucʉ, segue i ɛgui gu øti ca rá nttzo.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Ca rá zö dí mbe̱ni gu øte, jin dí øti‑ca̱. Nu ca rá nttzo dí ne gu jɛgui, dí øtitjo. Ncjahmʉ jin dí bbʉjtsjɛgö pa gu mandadotsjɛ te gu øtigö.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Como dí pa̱tsjɛ, jin gui tzö ca dí øte, ncjahmʉ dí bbʉbbe acuerdo car ley. Tzʉdi, dí pa̱di, rá zö ca i ma̱n‑ca̱.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 I pøni ncjahmʉ jin gui guejquitsjɛgö dí øti ca rá nttzo. Gue cʉm nttzomfe̱ni cʉ i ɛgui.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 I bbʉjti ca bbɛto ʉm hmʉy ca ndí bbʉy bbʉ jí̱ bbe ndí e̱me̱ car Jesucristo. Nugö, mbo ʉm mʉy dí mbe̱ni gu øti ca rá zö. Nu cʉ mfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca bbɛto ʉm hmʉy, i ta̱gui, jin gui jɛgui gu øti ca rá zö.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Porque cʉ cosa rá zö cʉ dí mbe̱ni gu øte, jin dí øti‑cʉ. Nu cʉ cosa rá nttzo cʉ dí ne gu jɛgui, guehcʉ dí øtitjo‑cʉ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Bbʉ jin dí øtigö ncja ngu̱ dar mbe̱ni mbo ʉm tzi mʉy, ncjahmʉ jin dí bbʉjtsjɛgö. Nu cʉ nttzomfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca bbɛto ʉm hmʉy, nucʉ́, i ɛgui gu øtitjo ca rá nttzo.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Nuya, ya xtú cca̱hti, bbʉ dí mbe̱ni gu øti hnar cosa rá zö, nde̱jma̱ pé ba e̱ pé hnar mfe̱ni, i ɛgui gu øti hnar cosa rá nttzo. Ncjahmʉ dí yohti cʉm mfe̱ni.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Bbʉ dí mbe̱ni mbo ʉm tzi mʉy te i ma̱n car ley ca rí hñe̱h ca Ocja̱, dí mpöjö, cja̱ dí ne gu øti ca i ma̱.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Pe jin gui hnaatjo ca dí mbe̱ni. Menta dí bbʉjti na̱m cuerpo na̱ ya xí ttzoni, i bbʉ cʉm nttzomfe̱ni cʉ i ntøxtihui cár ley ca Ocja̱, i ne da mandadogui. Nucʉ, rí hñe̱je̱ ca bbɛto ʉm hmʉy, cja̱ i ɛgui gu øtitjo ca rá nttzo. Ncjajmʉ i ntøxtihui cʉm nttzomfe̱ni co ni cʉm mfe̱ni rá zö.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Tzi probegui, ¿ja gu ncjagö bbʉ? ¿Toca̱ da gʉzquigö yʉm nttzomfe̱ni yʉ i mandadogui cja̱ co hne̱h car ley ca i xijqui rí ntzöhui gu tu̱?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Dí öjpi mpöjcje ca Ocja̱, i bbʉ ca hnaa ca da gʉzquigö, gue cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo. Bbʉ dí øte ncja ngu ga xijquitsjɛ nʉm tzi mʉy, nubbʉ, dí øjti cár ley ca Ocja̱. Pe bbʉ i mandadogui ca bbɛto ʉm hmʉy, nubbʉ, segue dí øtitjo ca rá nttzo.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.