Romanos 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 ʉm cjua̱da̱quijʉ, pé ntoja guí pa̱dijʉ ja i ncja car ley. Menta dí bbʉjtijʉ, i bbʉh hnar ley ca i mandadoguijʉ. Pe bbʉ ya xcrú tu̱jʉ, ya jin da mandadoguijʉ tema ley.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Por ejemplo, hnar bbɛjña̱ ca i bbʉ ʉ́r da̱me, xí ntja̱jtihui, tiene que da dyøti ca i bbɛjpi cár da̱me menta di bbʉh‑ca̱, como guegue‑ca̱ i mandadobi. Pe bbʉ da du̱ car hñøjø, car bbɛjña̱ ya jin gui pɛhtzi to da mandadobi, porque ya xí ndu̱ cár da̱me̱.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Menta i bbʉjti cár da̱me̱ car bbɛjña̱, jin gui tzö da yojmi pé hnar hñøjø. Bbʉ da dyøti‑ca̱, da ndu̱jpite, rí ntzöhui da ttun cár castigo. Pe bbʉ ya xí ndu̱ cár da̱me̱, ya jin gui bbʉh ca hnáa ca mí mandadobi car bbɛjña̱. I pɛhtzi derecho da ntja̱jtihui pé hnar hñøjø, cja̱ jin da ndu̱jpite. Nugöjʉ, dí jñɛjmʉ hnar bbɛjña̱ ca i bbʉbi cár da̱me, como i bbʉh ca hnaa ca i mandadoguijʉ.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Nuquiguɛjʉ, cjua̱da̱, gui mbe̱nijʉ, i bbʉh ca hnaa ca i mandadoquijʉ, gue car Jesucristo, como ya xcú cuatijʉ jár dyɛ. Cja̱ bbʉ mí du̱ guegue pʉ jar ponti, ncjahmʉ guehpʉ xpá tja̱jquibi cár ttzɛdi cʉm mfe̱nijʉ cʉ ndí mbe̱nijʉ má̱hmɛto, göhtjo co ni ca bbɛto ʉm hmʉyjʉ. Ncjapʉ, dá cojmʉ ncja hnar bbɛjña̱ ca ya xí ndu̱ cár da̱me̱. Guejtjo guehca̱ gá nantzi car Jesucristo cja̱ nuya pé xqui bbʉy, ya xí ni̱gui toca̱ gu yojmʉ ya. Nuya gu yojmʉ guegue cja̱ gu hmʉpjʉ hnar ddadyo hmʉy ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Cam hmʉyjʉ ca ndí bbʉpjʉ má̱hmɛto, segue ndí øtijʉ ca rá nttzo. Mí ɛguijʉ cʉm nttzomfe̱nijʉ pa ndár øtijʉ ca jí̱ mí tzö. Nu car ley mí ccaxquijʉ pa jin gua øtijʉ ncjapʉ. Nubbʉ, más mí ndo pura cʉm nttzomfe̱nijʉ, mí ntøxtihui car ley. Ncjahmʉ mí mföxihui car ley cja̱ co cʉm mfe̱nitsjɛjʉ, mí ɛguijʉ gua øtijʉ ca rá nttzo. Bbʉ jin di tja̱jquibi cár ttzɛdi cʉ nttzomfe̱ni cʉ mí mandadoguijʉ, gua bbɛdijʉ, bbʉ.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Pe nuya, ya jin gui mandadoguijʉ car ley ca ndí tɛnijʉ má̱hmɛto, como ya xtú wembijʉ‑ca̱ ca gá ndu̱ car Jesucristo. Nuya i mandadoguijʉ ca Ocja̱, como nuya dí yojmʉ cár Tzi Espíritu Santo. Masque ya xqui bbʉh cam Jmu̱jʉ, pe ncjahmʉ ya xtí dyojʉ libre.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 ¿Ter bɛj nʉ dí xihquijʉ digue car ley, bbʉ? ¿Cja dí xihquijʉ jin gui tzö ca i ma̱n car ley? Ji̱na̱. Nugö jin gua pa̱di ¿cja már nttzo ca ndí øte? bbʉ jin di xijqui car ley, már nttzo ca ndár nejpi quí mɛjti cam hñohui. I bbʉh ca hnar parte car ley pʉ jabʉ i ma̱: “Jin gui nejpi ca i pɛhtzi quer hñohui.”
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Masque rá zö ca i ma̱n car ley, ncjahmʉ i ntøxtihui cʉm mfe̱ni. Bbʉ jí̱ bbe ndí pa̱di te i ma̱n car ley, jin tza mí ɛgui cʉm nttzomfe̱ni. Pe bbʉ mí tsjijqui, jin gua nejpi quí mɛjti cam hñohui, nubbʉ, bi pura bi dyɛgui cʉm nttzomfe̱ni pa dá hui̱mbi quí mɛjti.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Má̱hmɛto bbʉ jí̱ bbe ndí ntiende ter bɛh ca̱ i ma̱n car ley, ncjahmʉ ndí bbʉy rá zö, ndí i̱na̱gö jin te ndí tu̱. Pe ca xtá pa̱di te i ma̱n car ley, nubbʉ, bi ndo dyɛgui cʉm nttzomfe̱ni. Nubbʉ́, cja dú pa̱di ndí ndu̱jpite, cja̱ mír ntzöhui gua bbɛdi, ncja ngu̱ ga ma̱n car ley.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Car ley i xijquijʉ, bbʉ gu cumplijʉ göhtjo ca i ma̱, da ttajquijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Pe nugö, bi xijqui mír ntzöhui gua tu̱, como nde̱jma̱ jí̱ ndá cumpli.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Bbʉ ndí øjcö cʉ cosa cʉ i ccax car ley, mí ɛgui cʉm nttzomfe̱ni pa dá øtitjo cʉ cosa‑cʉ. Cja̱ bbʉ ya xtá øte, nubbʉ, dú pa̱di, mír ntzöhui gua bbɛdi.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Pe nuca̱, jí̱ múr nttzojqui car ley. Rá zö ca i xijquijʉ car ley, cja̱ cʉ mandamiento cʉ ba e̱h pʉ jar ley, göhtjo i xijquijʉ gu øtijʉ ca rá zö, gu tɛnijʉ ca ncjua̱ni, gu hmʉpjʉ ncja ngu̱ ga ne ca Ocja̱.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Nuya, cja xtú cca̱htijʉ, rá zö ca i ma̱n car ley. Pe nde̱jma̱ i xijqui car ley, dár ntzögöbbe gu tu̱. ¿Cja i pøni ncjahmʉ dúr nttzojqui car ley dí nesta gu tu̱? Ji̱na̱. Jí̱ ʉ́r nttzojqui car ley, como nuca̱ i xijqui ca rá zö. ʉ́r nttzojqui cʉm mfe̱nitsjɛgö, como nucʉ́ i ntøxtihui car ley. Bbʉ ndí øjcö te i ma̱n car mandamiento ca i cuati pʉ jar ley, más mí ndo ɛgui cʉm nttzomfe̱ni pa gua øti ca xí ccax ca Ocja̱. Eso, por rá ngue car mandamiento, dú pa̱di, nttzɛditjo rá nttzo cʉm mfe̱nitsjɛgö.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Dí pa̱dijʉ, car ley i xijquijʉ te i ne ca Ocja̱, cja̱ co ja ncja rí ntzöhui gu hmʉpjʉ. Pe nugö, jin dí bbʉjcö ncjapʉ, como dí bbʉjti na̱m cuerpo na̱ da du̱ cja̱ co cʉm mfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca bbɛto ʉm hmʉy. Nucʉ, segue i ɛgui gu øti ca rá nttzo.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Ca rá zö dí mbe̱ni gu øte, jin dí øti‑ca̱. Nu ca rá nttzo dí ne gu jɛgui, dí øtitjo. Ncjahmʉ jin dí bbʉjtsjɛgö pa gu mandadotsjɛ te gu øtigö.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Como dí pa̱tsjɛ, jin gui tzö ca dí øte, ncjahmʉ dí bbʉbbe acuerdo car ley. Tzʉdi, dí pa̱di, rá zö ca i ma̱n‑ca̱.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 I pøni ncjahmʉ jin gui guejquitsjɛgö dí øti ca rá nttzo. Gue cʉm nttzomfe̱ni cʉ i ɛgui.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 I bbʉjti ca bbɛto ʉm hmʉy ca ndí bbʉy bbʉ jí̱ bbe ndí e̱me̱ car Jesucristo. Nugö, mbo ʉm mʉy dí mbe̱ni gu øti ca rá zö. Nu cʉ mfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca bbɛto ʉm hmʉy, i ta̱gui, jin gui jɛgui gu øti ca rá zö.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Porque cʉ cosa rá zö cʉ dí mbe̱ni gu øte, jin dí øti‑cʉ. Nu cʉ cosa rá nttzo cʉ dí ne gu jɛgui, guehcʉ dí øtitjo‑cʉ.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Bbʉ jin dí øtigö ncja ngu̱ dar mbe̱ni mbo ʉm tzi mʉy, ncjahmʉ jin dí bbʉjtsjɛgö. Nu cʉ nttzomfe̱ni cʉ rí hñe̱h ca bbɛto ʉm hmʉy, nucʉ́, i ɛgui gu øtitjo ca rá nttzo.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Nuya, ya xtú cca̱hti, bbʉ dí mbe̱ni gu øti hnar cosa rá zö, nde̱jma̱ pé ba e̱ pé hnar mfe̱ni, i ɛgui gu øti hnar cosa rá nttzo. Ncjahmʉ dí yohti cʉm mfe̱ni.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Bbʉ dí mbe̱ni mbo ʉm tzi mʉy te i ma̱n car ley ca rí hñe̱h ca Ocja̱, dí mpöjö, cja̱ dí ne gu øti ca i ma̱.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Pe jin gui hnaatjo ca dí mbe̱ni. Menta dí bbʉjti na̱m cuerpo na̱ ya xí ttzoni, i bbʉ cʉm nttzomfe̱ni cʉ i ntøxtihui cár ley ca Ocja̱, i ne da mandadogui. Nucʉ, rí hñe̱je̱ ca bbɛto ʉm hmʉy, cja̱ i ɛgui gu øtitjo ca rá nttzo. Ncjajmʉ i ntøxtihui cʉm nttzomfe̱ni co ni cʉm mfe̱ni rá zö.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Tzi probegui, ¿ja gu ncjagö bbʉ? ¿Toca̱ da gʉzquigö yʉm nttzomfe̱ni yʉ i mandadogui cja̱ co hne̱h car ley ca i xijqui rí ntzöhui gu tu̱?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Dí öjpi mpöjcje ca Ocja̱, i bbʉ ca hnaa ca da gʉzquigö, gue cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo. Bbʉ dí øte ncja ngu ga xijquitsjɛ nʉm tzi mʉy, nubbʉ, dí øjti cár ley ca Ocja̱. Pe bbʉ i mandadogui ca bbɛto ʉm hmʉy, nubbʉ, segue dí øtitjo ca rá nttzo.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.