Mateus 9
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ñʉti car barco, bi ddatzi gá ma hnanguadi car deje, pé bi zøti pʉ jar jñini pʉ jabʉ mír hmʉy.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Cja̱ nupʉ, bú ttzimpi hnar döhtji, jí̱ mí tzö di hña̱ni, mbá oxti pʉ jár mfi̱di. Car Jesús bi cca̱hti cʉ cja̱hni cʉ mbá ncjʉnijʉ car döhtji, cja̱ bi ba̱di, mí e̱me̱jʉ guegue. Nubbʉ́, bi nzoh car döhtji, bi hñi̱mbi:
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Már bbʉh pʉ cʉ dda maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱, már cca̱htijʉ car Jesús. Guegue‑cʉ́ bi ma̱jmʉ mbo í mʉyjʉ: “Jin gui tzö nʉr palabra xí ma̱ nʉr hñøjø‑nʉ́. I ne da cjatsjɛ ca Ocja̱.”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Nu car Jesús, bi ba̱di ter bɛh ca̱ már mbenijʉ, cja̱ bi xijmʉ:
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Nugö, rá nzɛjqui pa gu xij nʉr döhtji: “Ya xí mperdonaqui cʉ rá nttzo cʉ nguí tu̱.” Guejtjo rá nzɛjqui pa gu xifi: “Bböj ya, cja̱ gui hño.”
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Pe xtú xij nʉr döhtji nʉr palabra nʉ xtú ma̱ pa güi pa̱quɛjʉ, guejcö dí pɛhtzi cam cargo hua jar jöy pa gu cjʉhtzibi yʉ cja̱hni cʉ rá nttzo cʉ xí dyøte. Nugö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.―
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Cja̱ car döhtji bi bböy, bi ma gá ma ʉ́r ngu̱.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Cja̱ bbʉ mí cca̱hti ya cʉ cja̱hni, bi ndo hño í mʉyjʉ, bi mbe̱nijʉ: “¿Ja xcá ncja ya nʉ́?” Guejtjo bi ma̱jmʉ: “Te tza rá ndo nzɛh car Tzi Ta ji̱tzi. Xí un cár cargo nʉr hñøjø‑nʉ́, xí jojqui nʉr döhtji, xí ngʉhtzibi ca rá nttzo ca mí tu̱.”
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Diguebbʉ ya, bi wem pʉ car Jesús, bi ma pé hnar lugar, cja̱ bbʉ má tjoh pʉ, bi cca̱hti ca hnar hñøjø, már ju̱ pʉ jar tju̱jni pʉ jabʉ mí ncobra cʉ contribución. Car hñøjø‑cá̱ múr tesorero, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Mateo. Car Jesús bi nzofo, bi xifi:
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Hna vez, car Jesús már ju̱ pʉ jar mexa pʉ jár ngu̱ car Mateo, már tzi. Bú e̱je̱ rá ngu̱ cʉ jiöjte hñøjø cʉ mí jmuntzi cʉ impuesto hne̱h cʉ contribución, co pé dda cja̱hni cʉ mí ndu̱jpite. Gueguejʉ bi guatijʉ jar mexa pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús co ni quí möxte, bi mi̱pjʉ cja̱ bi zihui‑cʉ.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Nu cʉ fariseo, bbʉ mí cca̱htijʉ car Jesús, már tzihui cʉ cja̱hni cʉ mí øti ca rá nttzo, gueguejʉ bi dyön quí möxte car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj ya nʉr palabra‑nʉ́, bi da̱di:
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Nuquiguɛjʉ, i nesta gui nxödijʉ te i ne da ma̱ nʉr palabra nʉ i ju̱x pʉ jar Escritura. I ma̱n ca Ocja̱: “Dí negö gui jui̱jqui quer hñohui, cja̱ jin tza dí negö gui pöhtijʉ zu̱we̱, gui ña̱jtiguijʉ pʉ jar altar.” Ncjapʉ ga ma̱ guegue. Eso, jin dá e̱jcö pa gua nzoj yʉ cja̱hni yʉ i ma̱ jin te i tu̱. Nugö xtú e̱je̱ pa gu nzoj yʉ i ndu̱jpite pa da jiɛh ca rá nttzo cja̱ da jionijʉ ca Ocja̱.―
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda quí möxte car Juan ca mí xix cʉ cja̱hni, bi guatijʉ car Jesús, cja̱ bi hñönijʉ, i̱na̱jʉ:
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Cja̱ car Jesús bi da̱di, i̱na̱:
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Hnar zɛda̱tu̱, jin gui tzö gui pøhtibi hnar ddadyo da̱tu̱. Bbʉ gui pøhte ncjapʉ, pé xtrí xɛh hnanguadi, cja̱ más da ngu̱jqui ca xí xɛgui.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Guejti cʉ xifani cʉ ya jin gui na̱xi, jin to da xiti cár jugo cʉ uva. Bbʉ gui dyøte ncjapʉ, da xɛh car xifani, tje da mfön car vino. Gue cʉ xifani rá zö gui xiti car jugo, pa jin da bbɛh car xifani ni digue car vino. Ncjapʉ hne̱je̱ rá nzɛj yʉm mfe̱ni dí xij yʉm amigo yʉ i tɛngui. Bbʉ to da hñeme‑yʉ́, jin gui tzö da dɛn cʉ costumbre cʉ mí tɛni má̱hmɛto.―
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Car Jesús már xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ́, cja̱ bi hna zøti pʉ hnar hñøjø, mí pɛhtzi cár cargo pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Bi ani jöy pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ bi xifi:
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Diguebbʉ ya, bi bböh car Jesús, bi mɛhui car hñøjø, cja̱ bi dɛni quí möxte.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Bbʉ má pa pʉ, bú hna e̱ hnar bbɛjña̱, bi guati jár xʉtja car Jesús. Guegue, mí jñini, mí xoti cji, ya xquí tzöhui‑cá̱ ngu̱ doce año. Bi zɛtibi cár nttza̱ni cár da̱jtu̱ car Jesús.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Porque mí ma̱ntsjɛ car bbɛjña̱, i̱na̱:
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Nu car Jesús bi bböti, bi cca̱hti, cja̱ bi xifi:
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Cja̱ bbʉ mí zøti car Jesús pʉ jár ngu̱ car hñøjø ca mí ja̱ ʉ́r cargo pʉ jár templo cʉ judio, bi cca̱hti cʉ cja̱hni rá ngu cʉ xquí jmuntzi pʉ, már ndo ngue̱nijʉ, cja̱ co cʉ músico, már jʉxti quí tjʉxijʉ, como ya xti ncja car nttögui.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Car Jesús bi xij ya‑cʉ, i̱na̱:
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Diguebbʉ ya, car Jesús bi cjajpi bi bøm pʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱, cja̱ guegue bi ñʉti pʉ jabʉ már bbɛn car tzi bbɛjña̱, bi pɛntibi cár dyɛ. Nubbʉ, car tzi bbɛjña̱ nguetica̱ bi zö, xní nantzi.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ jar lugar‑cá̱ bi dyødejʉ ja ncja xquí nantzi car tzi bbɛjña̱ ca xquí du̱, cja̱ bi xox car Jesús. Cja̱ bi ndo ngöxtejʉ.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Cja̱ car Jesús ya, bi bøm pʉ jar lugar‑cá̱, má dyo pʉ jar hñu̱, cja̱ pé bi dɛni yojo hñøjø cʉ mí godö. Mí mafi nzajqui, mí i̱na̱hui:
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Nu car Jesús jin gá nda̱di. Bi zøti pʉ jár ngu̱ guegue, bi ñʉti. Nu cʉ yojo godö bi dɛnihui, pé bi zøti pʉ hne̱je̱, cja̱ bi guatihui car Jesús. Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyönihui:
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dömbi quí döhui cja̱ bi xijmi:
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Cja̱ bi xoh quí döhui bbʉ. Diguebbʉ ya, car Jesús bi ndo ccahtzi cʉ yojo hñøjø, bi xijmi:
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Pe guegue bi bønihui, bi ndo ngöxtehui göhtjo pʉ jabʉ mí dyohui.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Xní bøn cʉ godö, xní zøh cʉ dda cja̱hni, mbá tzí hnar hñøjø, jí̱ mí tzö di ña̱, xquí ntjɛhui cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Cja̱ car Jesús bi fongui car nda̱ji̱‑cá̱. Diguebbʉ ya, bi ña̱ car hñøjø ca múr ngone jma̱ja̱. Ya xquí jogui. Nu cʉ cja̱hni cʉ már cca̱htijʉ bi ntzu̱jʉ cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ. Bi ma̱jmʉ:
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Nu cʉ fariseo bi ma̱jmʉ:
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Diguebbʉ ya, mí dyo car Jesús, mí tjoh pʉ göhtjo cʉ jñini co ni cʉ tzi jñini chi tchʉ. Mí cʉti pʉ mbo cʉ templo, mí u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Mí xijmʉ:
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Guegue mí cca̱hti cʉ cja̱hni, mí yomfe̱nijʉ cja̱ mí ntzøtijʉ, como jí̱ mí pa̱di toca̱ di dɛnijʉ. Car Jesús ya, bi jui̱jqui cʉ cja̱hni, como mí ncjajʉ ncja yʉ dɛjti yʉ jin te i bbʉ ʉ́r mödi.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 — ausente —
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 — ausente —
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.